Wandelen langs het Zilvermeer te Mol.
(13-07-2008)

Lengte wandeling: +/- 8,3km, op gemakkelijk begaanbaar terrein: starten op betonweg vervolgens zanderige wegen en lang stuk asfalt langs het kanaal. Op verschillende plaatsen kunnen de hondjes lekker ravotten in het water.

Moeilijkheidsgraad voor de hondjes:  geen! 90% van de tijd kunnen ze lekker los ravotten wel moet je op het eerste stukje (fietspad), en dus ook het laatste, rekening houden met fietsers. Ook moet je even langs de baan om een beekje over te steken (5m).

Gegevens Kaart:
De wandeling volgt de omtrek van het meer tot deze dood loopt op de uitgang van de haven. Voor een uitbreiding van de wandeling kan je gebruik maken van stafkaarten.

Bespreking wandeling:

Mol heeft naast een centrale voor verwerking van nucleair afval ook nog wat anders te bieden.
Wie heeft er nog nooit van het Zilvermeer gehoord? Het is eigenlijk een grote verzameling van kleine en grote meren, ontstaan uit de winning van het bekende witte zand. Wie de wandeling wil volgen die wij maakten, volgt de pijlen het Zilvermeer. Dit is ongetwijfeld het grootste in de reeks maar de benaming roept bij velen het idee op dat dit de plek is waar je kan gaan zwemmen. Niets is minder waar. Het meer is de thuis van een kleine jachthaven. Van op de parking vertrek je naar rechts als je met je aangezicht naar het haven café staat. Eens de parking verlaten, volg je nog even het fietspad en hou je even verder links aan. Het pad is breed maar zanderig en bij regen waarschijnlijk behoorlijk modderig. Een bordje aan de kant laat de wandelaar weten dat hij in het broedgebied van de oeverzwaluw is aangekomen. Wij hebben er in ieder geval geen enkele gezien. Zelf zwemmen is niet toegestaan in het meer maar op verschillende plaatsen kom je gemakkelijk aan de oever en kunnen zwemgrage hondjes een frisse duik nemen. Hun dorst lessen kunnen ze natuurlijk ook. Ofschoon de bewoonde wereld altijd in de buurt is, biedt het meer een oase van rust. Op de hele tocht kwamen we geen andere wandelaars tegen. Wat een weelde! Nadat je de overzijde van het meer bereikt hebt, volg je een bredere zandweg die echter naar het kanaal toe overgaat in een smal bospad. Op een bepaald ogenblik moet je een greppel oversteken omdat de begroeiing de doorgang belet. Omdat we graag eens rond het meer wilden stappen, vervolgden we onze weg op het jaagpad langs het kanaal. Een kleine ontnuchtering om vast te stellen dat de verbinding tussen het meer en het kanaal niet voorzien is van een brug om wandelaars of fietsers de mogelijkheid te bieden langs deze zijde van het kanaal hun weg voort te zetten. Toch raden we aan om dit doodlopende stuk af te stappen. Buiten een verdwaalde fietser die hier ook in de val tuint, kom je er verder niemand tegen. Van op de doorgang heb je ook nog zicht op de jachthaven en het volledige meer. Helaas moet je dus dezelfde weg terug. Je blijft dit pad volgen langsheen het kanaal en terwijl aan de overzijde een leuk terras je doet verlangen naar een frisse pint, volgt de weg netjes de contouren van de zwaaikom die het kruispunt vormt tussen twee kanalen. Nergens een brug te bespeuren! Geen nood, gewoon je weg blijven vervolgen. Daar waar de kom overgaat in de vaart, krijg je al verkoeling van het groen. Het asfalt, daar ben je dan ook meteen van verlost. Een enkele woning langs het kanaal is voorzien van een fraaie tuin. Telkens een vaartuig het water van de vaart omwoelt, roept de geur herinneringen op uit een andere wereld. Net als je denkt dat alle activiteit hier opgehouden heeft, trekt een kleurige tent je aandacht. Een eind verderop ligt een schip dat omgebouwd werd tot taverne restaurant en feestzaal. "De Kleppende Klipper" of tenminste de zaakvoerder is gastvrij en heeft geen enkel bezwaar tegen viervoeters. Ook niet tegen het kaliber dat wij meestal bij hebben. Een aanrader dus! Misschien wat stevig geprijsd maar dat neem je er op een vrije dag dan nog wel even bij. Het overdekte dek is de ideale plek om even op adem te komen, dit terwijl je lieveling vredig op de koele stalen platen van het dek kan bekomen. Het is er heerlijk vertoeven en ons gezelschap had helemaal geen zin om opnieuw in beweging te komen. Omstandigheden dwongen ons echter om onze tocht verder te zetten. Dit is vrij gemakkelijk. Je wandelt de parking van de Kleppende Klipper af en op het einde daarvan draai je rechts in, terug langs de oever van het meer. Dit is hetzelfde pad dat je in het begin volgde. Je doet het nu alleen in de tegenovergestelde richting. Dat brengt je automatisch terug aan de parking en het vertrekpunt. Een laatste plons kan nog maar wordt niet altijd door de baasjes gewaardeerd...
Voor wie dit allemaal wat te kort is, kan aan de hand van stafkaarten nog best een vervolg aan de wandeling breien. De overzijde van de baan langs het meer geeft toegang tot nog meer wandelplezier. Wij moeten dit gebied nog ontdekken...

 

 

Situatieschets...