N°6: Beez, wandeling gedaan op 18/04/2009.

Vertrek: Vanaf de parking recht tegenover de jachthaven van Beez.

Lengte wandeling: +/- 8 km op goed bewandelbaar terrein terrein, slechts 1 steilere en 1 langere zachte helling.

Moeilijkheidsgraad voor de hondjes:  Elmo en Jadzea hoefden slechts één maal geholpen te worden om een rotspartij van twee meter af te geraken.

Gegevens Kaart:
NGI:
Kaartblad 47/3-4. een kaart/GPS kan je wat helpen om op het juiste spoor te blijven in het laatste deel van de wandeling, de omgeving is net iets te veel veranderd om zonder problemen verder te geraken.

Bespreking wandeling:
Parkeren doe je dus langs een hoofdweg. Opletten als je de hondjes uit de wagen laat! Elmo had ons bevel om te blijven gewoon genegeerd en stond in een zucht op de baan. Gelukkig kwam er op dat ogenblik geen auto aan. Vanaf de parking stap je een stukje naar de brug die je oversteekt. Meteen daarna links, naar de klimrotsen van Beez. Dit rotsmassief sluit naadloos aan met dat van Marche-Les-Dames. Toen wij over het pad stapten langs de rotsen, waren deze ingenomen door een kolonie Noorderburen. Elmo wilde er een paar de rotsen opjagen maar bedacht zich bijtijds. Iets verderop mondt een pas uit in de vallei. Daar begint de klim naar de kam van de rotsen. Er zit een stukje in dat behoorlijk steil is. Uitkijken geblazen!

Voldoende parking, start richting brug.
Voldoende parking, start richting brug.

Over de brug dit padje in...
Over de brug dit padje in...

Volg het pad langs de klimrotsen.
Volg het pad langs de klimrotsen.

Toch een leuke omgeving!
Toch een leuke omgeving!

Het spoor bijster geraken, doe je hier nauwelijks. Gele pijlen, strepen of bollen wijzen de weg. Eens op de kam heb je tijd om uit te hijgen. Het pad blijft over de gehele lengte van de kam behoorlijk breed. Blijf vooral de gele markeringen volgen.
 

De gele pijl op de boom volgen.
De gele pijl op de boom volgen.

Komaan baas! Hop naar boven!
Komaan baas! Hop naar boven!

De jachthaven van Beez.
De jachthaven van Beez.

Volg dit pad bovenop het rotsmassief.
Volg dit pad bovenop het rotsmassief.

Daar waar de wegen splitsen, hou je gewoon rechts aan. Zo blijf je dicht bij de afgrond. Als je in de buurt komt van Marche-Les-Dames komt, kan je uit veiligheid maar beter je Hovawart aanlijnen. De afgrond is nu vervaarlijk dicht bij. Een kleine misstap zou er wel eens voor kunnen zorgen dat je lieveling ruim honderd meter lager te pletter stort! Dat er een domein van para's vlakbij is, wordt je gewaar aan allerhande kabels die rond bomen gespannen werden. Zo ook een set die een steile kleine kloof overbrugt. Zonder hondjes hadden we deze "brug" wel gebruikt maar nu lieten we het maar even zo. Het uitzicht was er in ieder geval niet minder om. Na deze kloof begin je links de weg te volgen in dalende lijn naar een andere hoofdweg. Eens je die bereikt hebt, draai je links af. De baan brengt je langs de ingang van een klooster.

Eigenlijk volgen we geruime tijd deze gele bol.
Eigenlijk volgen we geruime tijd deze gele bol.

Achter deze muur viel Albert I van de rotsen.
Achter deze muur viel Albert I van de rotsen.

Volg Jadzea, zij kent de weg!
Volg Jadzea, zij kent de weg!

Hoog boven de Maas, let op je hondjes!
Hoog boven de Maas, let op je hondjes!

Blijf de baan volgen, voorbij de grot en de voormalige vijver. Daar voorbij, linksaf over een rooster. Dan is het weer klimmen geblazen. Gestaag maar niet aflatend. Je zou van minder moe worden... Als wij halverwege de helling gekomen waren, kwamen we sporen van bosontginning tegen. De weg was al modderig maar met de tractorsporen werd het al helemaal een modder festijn.
 

Hier oefenen de paracommandos.
Hier oefenen de paracommando's.
 
Afdalen tot op de weg naar Marche-Gelbress�e.
Afdalen tot op de weg naar
Marche-Gelbressée.
Even de pootjes afspoelen...
Even de pootjes afspoelen...
 
Zonder hondjes kan je dit klooster bezoeken.
Zonder hondjes kan je dit klooster bezoeken.
 
Wij kunnen best tegen wat modder en vooral Elmo kan hier zeker van genieten! Na puffend en hijgend de "kam" van de helling te hebben bereikt, houden we even halt. Meteen het signaal voor onze Hovi's om even lekker lui te gaan liggen. Dat onze rust wat verstoord wordt door een paar groepjes scouts, schijnt hen niet te deren. Jadzea doet zelfs niet eens de moeite om op te kijken. Wat later vervolgen we onze weg. Het wordt nu veel moeilijker om voort te gaan op de beschrijving van het boekje. Het landschap biedt een aantal mogelijkheden om lekker fout te lopen. Gelukkig vinden we na een beetje heen en weer stappen een pad dat ons naar de tunnel onder het spoor zal brengen. Ook hier tref je nog af en toe een verloren gele markering aan.

Het klooster met bijhorende kapel.
Het klooster met bijhorende kapel.

De grot van Lourdes.
De grot van Lourdes.

Dit was de grote vijver...
Dit was de grote vijver...

Over deze rooster lekker stijgen...
Over deze rooster lekker stijgen...

Terwijl we nu flink dalen, zien we onder ons de loop van een stortbeek. Op dit ogenblik staat het hele geval droog, zoals we mogen vaststellen. We volgen deze beek links naar beneden. Net als we denken dat het een eenvoudige afdaling zal worden, worden we gestopt door een, zij het uitgedroogde, waterval. De beek overwint hier op geen afstand een verval van meer dan twee meter. Tijd om zelf even het voortouw te nemen. Behoedzaam helpen we onze hondjes voorbij de hindernis. Hen schijnt het eigenlijk niet te storen. Vooral Elmo meent dat hij geen hulp nodig heeft en duikt in twee gemikte sprongen de waterval af. Als ook Peter en Jadzea afgedaald zijn, vervolgen we het slingerende traject van de beek. Dicht bij de Maas mondt de beek uit in een tunnel. De tunnel onder de spoorlijn. Wie het nog avontuurlijker wil maken, kan altijd het leven wagen om de tunnel links te laten liggen en gewoon de sporen over te steken. Let wel, dit is absoluut verboden en er staan zeer hoge boetes op! Wij namen dus gewoon de tunnel. Een laatste stukje omhoog en je staat pardoes opnieuw op de baan. Links in de verte zie je de parking reeds.
Kleine voetnoot: geen tocht om te ondernemen bij slecht weer.

Toch een echte kuitenbijter... deze helling!
Toch een echte kuitenbijter... deze helling!
 
Hier wordt het lastig met alleen de beschrijving.
Hier wordt het lastig met alleen de
 beschrijving.
Even een korte rustpauze.
Even een korte rustpauze.
 
Jawel, hier loopt een pad!
Jawel, hier loopt een pad!
 
Links door de rivierbedding.
Links door de rivierbedding.
Hier moeten de hondjes even wachten.
Hier moeten de hondjes even wachten.
Hier hadden de hondjes dus wat hulp nodig.
Hier hadden de hondjes dus wat hulp nodig.
Zoek de doorgang...
Zoek de doorgang...
De tunnel onder de spoorweg.
De tunnel onder de spoorweg.
Een stukje langs de baan, de parking in zicht.
Een stukje langs de baan, de parking in zicht.

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 14/10/2010