|

Berekoud maar fantastisch weer om op er nog
eens op uit te trekken. Als we om iets over half twee in de namiddag de
parking bereiken, zijn de meeste deelnemers zelfs al aanwezig. Hans
draaide als laatste de parking op en had de afstand tussen zijn
woonplaats en Hoeilaart in een nieuwe recordtijd afgelegd. En dat met
vrouw en kind in de wagen! Zullen we er later versteld van staan dat
Sara in een racewagen te vinden zal zijn? De groep trok wel veel
aandacht. Eén familie stopte zelfs om zich over onze Hovawartjes te
laten informeren. Toekomstige deelnemers misschien? Even voor twee
begint de groep aan de tocht door het prachtige Zoniënwoud. Deze
Ganzepootvijver wandeling> plukten we uit het ruime aanbod van de Arco wandelsite
(website bestaat ano 2024 niet meer!). De
beschrijving leidde ons langs de met rode paaltjes
aangeduide bospaden. Deze route maakt
trouwens de mooiste lus door het gebied. Het uitsluitend uit loofbos
bestaande gebied is een oase van rust en een belangrijk onderdeel van de
groene rand rond Brussel. We konden ons zeer goed inbeelden dat het hier
in de zomer behoorlijk wat drukker zou zijn. De aangelegde en goed
onderhouden paden bieden immers de mogelijkheid om ook met kinderwagens
de gehele wandeling te maken. Nu was het er bijzonder rustig ofschoon er
zich toch tal van auto's op de parking bevonden. Zoals gebruikelijk
kregen onze lieverdjes dan ook de vrije loop. Enkel bij het kruisen van
een verloren jogger, mountainbiker of paard werden ze even tot de orde
geroepen. Ook kleine Sara voelde zich opperbest tegen papa Hans'
borst. Na even wat gepruttel liet ze zich gedurende de rest van de
wandeling niet meer horen. Des te meer verstoorden sommige jonge
Hovawartjes de zalige rust van het woud.
Meest van al nog "La Dunja". Na haar operatie is ze echt weer een echte
puppy geworden met alle puppy streken van dien. De combinatie van foto's
maken en aangenaam gezelschap kan soms rare gevolgen hebben. Na ongeveer
drie kilometer genieten, kwam Peter plots tot de vaststelling dat we
geen rode paaltjes meer tegen kwamen. Ergens een afslag gemist dus!
Gelukkig zonder erg want op deze wijze verlengden we ons verblijf in het
woud met ongeveer anderhalve kilometer. Het Vlaamse gewest heeft zich
bijzonder goed ingezet voor het behoud van dit pareltje van
natuurschoon. Van de waarschijnlijk eeuwenoude beuken worden enkel die
bomen geveld die tekenen van ziekte vertonen met risico dat de omstaande
bomen ook gevaar lopen. Verder laat men de natuur zijn gang gaan en
laten ze omvergewaaide bomen ongemoeid.
Die
vormen immers een rijke voedingsbodem voor allerlei begroeiing en bieden
huis aan verschillende soorten bosbewoners gaande van insecten tot
knaagdieren. Zelfs vossen krijgen zo wat extra bescherming. Deze
wandeling bood voor ons echt alles wat we graag willen: vlakke stukken,
een beetje stijgen en dalen, rechte en kronkelende paden en kleine
waterloopjes om de dorstige hondjes te laven. Het enige minpuntje voor
ons was dat we onze deelnemers niet vanaf de parking van één of andere
horecazaak konden laten starten of aankomen zoals we dit meestal wel
doen. Het zou echter afbreuk doen aan dit enig mooie gebied en ook
figuren
aantrekken
die er minder milieuvriendelijke bedoelingen op nahouden. Na nog wat
kronkels en tien kilometer later kwamen we terug voorbij de
Ganzepootvijver en liep onze tocht weeral teneinde. Op de parking namen
we afscheid van een deel van onze groep. De overigen volgden ons naar
café-restaurant "Au Rallye des Autos" in Ukkel,
een kleine tien minuten verder met de auto.
De eerder beproefde zaak heeft het hart op de juiste plaats voor dieren.
Wel eentalig Frans maar dat was voor niemand een bezwaar, de hondjes
trokken het zich zeker niet aan en nestelden zich algauw naast of onder
tafel. Dante had wel bezwaar tegen de aanwezigheid van een
reuzenspaarvarken en begon dit, nadat hij het had opgemerkt, prompt aan
te blaffen. Baasje Marleen moest even op gepaste wijze ingrijpen door
hem aan het varken voor te stellen. Meteen was de rust hersteld! Er
bloeit overigens iets moois tussen Matisse en Nando (zie foto). Dit gaat
naar de toekomst toe nog vonken geven want binnen afzienbare tijd worden
zij zelfs buren! Over onze gastheren kunnen we verder kort zijn: warm
onthaal, zeer gastvrij maar die Brusselse prijzen jongens! NIET TE
DOEN!!!!
Voor het overige laten we de foto's voor zich spreken. Toch weer een
fijne namiddag kunnen beleven.
Bedankt deelnemers voor jullie aangenaam gezelschap!
|