Hovawartinfo Ganzepootvijver wandeling
25/02/2006.

Verzamelen op de parking.

Berekoud maar fantastisch weer om op er nog eens op uit te trekken. Als we om iets over half twee in de namiddag de parking bereiken, zijn de meeste deelnemers zelfs al aanwezig. Hans draaide als laatste de parking op en had de afstand tussen zijn woonplaats en Hoeilaart in een nieuwe recordtijd afgelegd. En dat met vrouw en kind in de wagen! Zullen we er later versteld van staan dat Sara in een racewagen te vinden zal zijn? De groep trok wel veel aandacht. Eén familie stopte zelfs om zich over onze Hovawartjes te laten informeren. Toekomstige deelnemers misschien? Even voor twee begint de groep aan de tocht door het prachtige Zoniënwoud. Deze Ganzepootvijver wandeling plukten we uit het ruime aanbod van de Arco wandelsite. De beschrijving leidde ons langs de met rode paaltjes Iedereen mooi op tijd. aangeduide bospaden. Deze route maakt trouwens de mooiste lus door het gebied. Het uitsluitend uit loofbos bestaande gebied is een oase van rust en een belangrijk onderdeel van de groene rand rond Brussel. We konden ons zeer goed inbeelden dat het hier in de zomer behoorlijk wat drukker zou zijn. De aangelegde en goed onderhouden paden bieden immers de mogelijkheid om ook met kinderwagens de gehele wandeling te maken. Nu was het er bijzonder rustig ofschoon er zich toch tal van auto's op de parking bevonden. Zoals gebruikelijk kregen onze lieverdjes dan ook de vrije loop. Enkel bij het kruisen van een verloren jogger, mountainbiker of paard werden ze even tot de orde geroepen.  Ook kleine Sara voelde zich opperbest tegen papa Hans' borst. Na even wat gepruttel liet ze zich gedurende de rest van de wandeling niet meer horen. Des te meer verstoorden sommige jonge Hovawartjes de zalige rust van het woud.Sara voelt zich kiplekker bij papa. Meest van al nog "La Dunja". Na haar operatie is ze echt weer een echte puppy geworden met alle puppy streken van dien. De combinatie van foto's maken en aangenaam gezelschap kan soms rare gevolgen hebben. Na ongeveer drie kilometer genieten, kwam Peter plots tot de vaststelling dat we geen rode paaltjes meer tegen kwamen. Ergens een afslag gemist dus! Gelukkig zonder erg want op deze wijze verlengden we ons verblijf in het woud met ongeveer anderhalve kilometer. Het Vlaamse gewest heeft zich bijzonder goed ingezet voor het behoud van dit pareltje van natuurschoon. Van de waarschijnlijk eeuwenoude beuken worden enkel die bomen geveld die tekenen van ziekte vertonen met risico dat de omstaande bomen ook gevaar lopen. Verder laat men de natuur zijn gang gaan en laten ze omvergewaaide bomen ongemoeid. Start van de wandeling.Die vormen immers een rijke voedingsbodem voor allerlei begroeiing en bieden huis aan verschillende soorten bosbewoners gaande van insecten tot knaagdieren. Zelfs vossen krijgen zo wat extra bescherming. Deze wandeling bood voor ons echt alles wat we graag willen: vlakke stukken, een beetje stijgen en dalen, rechte en kronkelende paden en kleine waterloopjes om de dorstige hondjes te laven. Het enige minpuntje voor ons was dat we onze deelnemers niet vanaf de parking van één of andere horecazaak konden laten starten of aankomen zoals we dit meestal wel doen. Het zou echter afbreuk doen aan dit enig mooie gebied en ook figuren Gezellig nakaarten.aantrekken die er minder milieuvriendelijke bedoelingen op nahouden. Na nog wat kronkels en tien kilometer later kwamen we terug voorbij de Ganzepootvijver en liep onze tocht weeral teneinde. Op de parking namen we afscheid van een deel van onze groep. De overigen volgden ons naar café-restaurant "Au Rallye des Autos" in Ukkel, een kleine tien minuten verder met de auto. De eerder beproefde zaak heeft het hart op de juiste plaats voor dieren. Wel eentalig Frans maar dat was voor niemand een bezwaar, de hondjes trokken het zich zeker niet aan en nestelden zich algauw naast of onder tafel. Dante had wel bezwaar tegen de aanwezigheid van een reuzenspaarvarken en begon dit, nadat hij het had opgemerkt, prompt aan te blaffen. Baasje Marleen moest even op gepaste wijze ingrijpen door hem aan het varken voor te stellen. Meteen was de rust hersteld! Er bloeit overigens iets moois tussen Matisse en Nando (zie foto). Dit gaat naar de toekomst toe nog vonken geven want binnen afzienbare tijd worden zij zelfs buren! Over onze gastheren kunnen we verder kort zijn: warm onthaal, zeer gastvrij maar die Brusselse prijzen jongens! NIET TE DOEN!!!!
Voor het overige laten we de foto's voor zich spreken. Toch weer een fijne namiddag kunnen beleven.
Bedankt deelnemers voor jullie aangenaam gezelschap!

 

 

 


© Copyright 2003-2006 Peter & Marc. Webmaster , all rights reserved.

Last update 02/03/2006