*********************************Exodus************************************


Zie, ik zend een engel voor u uit om u onderweg te behoeden en u naar de plaats te brengen die ik heb bereid. (Exo 23.20)


""""""""""""""""""""""      """"""""""""""""""""""      """"""""""""""""""""""



In datzelfde jaar (2000 N.C) toen de dagen nog iets korter waren dan de nachten, moest ook ik vertrekken uit mijn geboortenest.
Ik was toen 56 dagen jong, 112 goede en minder goede ervaringen rijk en 15 pond zwaar.
Jong, slim en sterk genoeg om de overtocht te maken.
Toen er s’avonds aangebeld werd had ik het bleek blauwe gevoel dat het voor mij was.
Mijn neo-baasjes stonden inderdaad voor mij, kregen van kwekerin nog een paar aanbevelingen mee alsook mijn handdoek.
Wij stapten een voertuig in, mijn gedacht een soort UFO.


Op de schoot van Mich (bazinneke) lag mijn handdoek en daar mocht ik plaatsnemen.
Toen wij daar enkele ogenblikken zaten hoorde ik een zacht gezoem van een motor, en raar maar waar, alles rondom ons begon te bewegen.
Eerst merkte ik over mijn linker schouder dat de Guy (baasje) aan allerlei knopjes en wieltjes draaide. Overal flitsten er gekleurde lichtjes aan en uit in mijn onmiddellijke omgeving.
Nu had ik het door, ik zat daar vooraan in die UFO als copiloot! Cool.
Ik keek naar buiten en onder ons schoven platgetrapte banen door.
De witte strepen, met daarop en daarboven de dansende oranje, groene, gele, witte en rode lichten fascineerde me. Dit leek mij de hoofdbaan naar het middelpunt van de melkweg.
Ik kon mijn ogen niet geloven, het was plezierig plezant, ik dacht dat ik droomde.
Ik keek even op naar Mich en kreeg van haar, met een aai, de bevestiging dat alles echt was.


Plotseling, ik weet nog steeds niet waarom, stopte de draaimolen.
Toeval of niet, maar het was juist op de plaats van mijn nieuw verblijf.
Aanvankelijk een beetje twijfelachtig zette ik pootjes aan wal.
Ik keek vlug om me heen en zag geen vijanden noch gevaar, gelukkig ook geen verdachte en hinderlijke geurtjes.
Ik observeerde mijn baasjes van nabij en volgde ze overal in en rond dit huisje nr.4.
Het werd laat en ik moe.
Mijn nestje stond klaar in de hall aan de voordeur.
Mijn handdoek was blijkbaar ook uitgeput van de reis. Die lag al languit in de mand te maffen.
Ik vleide me bij hem neer en samen droomden we van 101 UFO’s.


Zanna.Hovawartje

juli 2003.

zanna@pandora.be
 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 16/12/2010