Jullie hebben de uitzending van dieren in nesten toch niet gemist? Was het niet fantastisch om eindelijk eens een Hovawart in beeld te krijgen en dit voor langer dan 2 seconden? Chris Dusauchoit gaf blijkbaar de voorkeur aan de black & tan versie (omdat die braaf bleef zitten?) maar dat zal de eigenaars van een blonde of zwarte Hovawart een worst wezen. Wij van Hovawartinfo waren er als de kippen bij (zelfs met de vogelgriep in de buurt en met of zonder dioxine) om de mensen van de kennel een reactie te vragen over hun verschijnen in dit wel druk bekeken programma. Lang hoefden we hierop niet te wachten. Vandaag (02-02-2006) kregen we al een reactie van de fokkers. Wat ze te vertellen hadden deed ons deugd maar ook schrikken. Het waarom kan je hieronder zelf ontdekken...

"Het was inderdaad ook voor ons een prettig gebeuren onze pups van het E-nestje nog eventjes terug te zien op tv....
Wij hebben net als jij al een hele tijd terug jullie site op internet gevonden en brengen daar dan ook regelmatig een bezoekje.... het is telkens weer genieten van de leuke verhalen en mooie foto's en we willen jullie langs deze weg dan ook graag feliciteren met jullie site ! Ook wij vinden het fijn om over andere Hovawartjes en hun avonturen te lezen en we moeten toegeven : vaak zijn jullie verhalen héél herkenbaar !!!!
Alhoewel wij momenteel geen lid meer zijn van de BHC (wel geweest vroeger) staat ook bij ons (geloof het of niet !!! ) het karakter en de gezondheid van de Hovawart voorop en wij streven er dan ook naar een gezond nestje te fokken af en toe.
Zo is ons Zora momenteel gedekt en kijken wij verwachtingsvol uit naar de echo die ons zal duidelijk maken of wij begin april haar 4de nestje mogen verwelkomen. Dit wordt voor Zora normaal gezien ook het laatste.
Wij hebben ook al een tijd terug het verhaal gelezen over jullie jongste aanwinst Elmo (Enzo) en zijn eerder jammer genoeg trieste ervaringen.....
Nu is het zo (en dat jullie waarschijnlijk verbazen) dat wij hier onrechtstreeks ook min of meer iets kunnen over vertellen.... We schetsen jullie dan ook graag even het verhaal.....
Ergens begin augustus 2004 kregen wij telefoon van een dame die geïnteresseerd bleek in een Hovawartpuppy van onze kennel... Wij hadden op dit moment nog ons D-nestje in huis maar alle pups daaruit hadden al wel een nieuw baasje. Wij werken voor ieder nestje met een puppylijst en vertelden dus aan de mevrouw in kwestie dat zij pas in aanmerking zou kunnen komen voor een eventueel volgend nestje wat dus natuurlijk nog niet voor meteen was. Maar dat bleek geen probleem.... Wij maken normaal gezien altijd graag vooraf kennis met een potentiële pupkoper en nodigen de mensen dan ook bij ons thuis uit om kennis te maken met ons en uiteraard de honden.... Vaak kennen mensen de Hovawart namelijk, enkel via foto's en we willen toch wel graag dat ze eerst eens kijken of zo'n hond echt wel iets voor hun zou zijn... In principe ging die dame dus op bezoek komen toen het nestje de deur uit was maar omdat zij zo aandrong en ook eens graag pups van het ras wou zien maakten wij eerder een afspraak.
Zij kwam op bezoek met haar moeder en 2 kinderen (2 jongetjes waarvan 1 autistisch bleek).... We zijn het natuurlijk niet 100 % zeker maar hebben héél sterke vermoedens dat het hier dus om 1 en dezelfde dame gaat die uiteindelijk het eerste baasje werd van jullie Elmo.... Zij besliste op dat moment in te schrijven op onze puppylijst en had een heel sterke voorkeur voor een blond reutje !!
Op dat moment hadden wij om 1 of andere reden niet zo'n goed gevoel bij dat gezin (de man hebben we jammer genoeg nooit te zien gekregen) maar dan nog niet in eerste instantie omwille van dat autistische jongetje...Gewoon de gedragingen van de vrouw zelf en de "opvoeding" die ze haar beide kinderen had meegegeven riep bij ons toen al vrij sterke vragen op....Wij hadden toen al héél sterke twijfels of deze dame de opvoeding van een Hovawart (en het moest dan nog wel een reu zijn !) tot een goed einde zou kunnen brengen.
Maar omdat wij uit ervaring weten dat mensen die lange tijd moeten wachten op een pup uiteindelijk ook vaak nog afhaken of ergens anders eerder een pup vinden werd op dat moment gewoon haar naam vermeld als eventueel geïnteresseerde voor een pup uit ons volgend nestje.....
Enkele maanden later kregen wij telefoon dat mevrouw had beslist in Nederland een pup te halen ..... Door een samenloop van omstandigheden en toevalligheden zijn wij later te weten gekomen dat zij uiteindelijk een pup had gekocht bij de Hovawartvrienden Nederland, 3 maal raden... een blond reutje! Op een bepaald moment belde zij daar terug naar de fokker omdat er "problemen" zouden zijn en zij de pup niet konden handhaven.... De pup is toen teruggekeerd bij de fokker die hem later heeft weten te herplaatsen bij een gezin die al een Hovawart hadden.... Wij hebben zelf die pup gezien toen hij ongeveer 6 maanden was en net was herplaatst. De hond had de hele tijd in een bench of garage moeten verblijven bij de eerste baasjes en miste daardoor alle bespiering...(om van de socialisatie nog niet te spreken) hij had ook weinig of geen beweging gekregen en was veel te mager! daarenboven was er ook een serieus probleem met voedsel-agressie ! Jammer genoeg hebben zijn nieuwe baasje dit niet meer kunnen ombuigen en hebben ze de hond kort nadien moeten laten inslapen.... En dan lezen we Elmo's verhaal..... geef toe : dit zijn wel héél veel toevalligheden ! Ook als wij Elmo's geboorte datum zien kunnen we bijna niet anders dan veronderstellen dat het hier om 1 en dezelfde vrouw gaat..... Als je dit allemaal hoort dan ga je wel 2 keer nadenken vooraleer je een pup aan iemand wil verkopen en deze ervaring leert ons enkel dat we NOG strenger onze puppykopers moeten selecteren....
Gelukkig is Elmo uiteindelijk goed terechtgekomen !!!

Zo, we vonden dat jullie dit verhaal ook eens moesten horen.... Door omstandigheden zijn wij geen lid meer van de BHC maar dit wil dus echt niet zeggen dat wij zomaar in het wilde weg gaan fokken met onze honden.... Het Hovawart-wereldje is klein en er heerst heel veel afgunst en jaloezie hebben wij jammer genoeg moeten constateren... Maar ons streefdoel is het fokken van een gezond en stabiel nestje! Jammer genoeg heb je als fokker niet altijd alles in de hand maar wij hebben in ieder geval de intentie het zo goed mogelijk te doen.
vriendelijke groeten
Danny en Fabienne (kennel vd Scheldemeersen)"

Als we de vermoedens van Danny en Fabienne volgen, is deze persoon bijna in geslaagd om twee Hovawartjes naar de verdoemenis te helpen. Voor alle toekomstige eigenaars: bezint eer ge begint!! We kunnen het niet genoeg herhalen! Bedenk ook dat een Hovawart die dol draait meer dan een gevaarlijk wapen is en niemand wil zijn oervoorvader in huis hebben, anders gezegd: een wolf. Zoals vermeld, een hond heb je voor het leven, niet voor even.