) Timo
laat ons even binnenkijken in zijn denkwereld… Hoor ik het goed? Maakt ons
baasje aanstalten om op te staan?Het zou best wel eens kunnen wezen. Z’n ene been bungelt al naast de zetel en hij probeert nu ook zijn tweede been vanonder het deken te toveren. Voor de zekerheid toch maar eens in zijn tenen happen! Yep! Hij is klaarwakker! Aha, mijn tante heeft haar slaapplek ook verlaten en verhindert dat ons baasje kan opstaan. Tante wil dat ons baasje haar oortjes masseert. Zij vindt het echt zalig en stoot daarbij knorrende geluidjes uit. Vlug mijn tante wat lastigvallen anders komen we hier niet weg! Terwijl ik Pepper in haar poten en staart hap, krijgt ons baasje de kans om zijn nest te verlaten. Met een grote sprong vlieg ik over de rug van mijn tante en plof op de zetel. Nu sta ik lekker hoger dan zij en kan verhinderen dat ze haar troon kan bezetten. De baas doet iets aan de muur en dan wordt het licht in de kamer. Dat doet hij nog twee keer nadat hij zijn kleren heeft aangetrokken. Ik volg hem naar de keuken. Ook in de keuken zorgt de baas voor licht. Baasje morrelt wat in de kast, vult een pot met water waarna hij nog dingen doet die ik toch niet snap. Wanneer de baas de tuinklompen aandoet, sta ik al te drummen om buiten te kunnen. Met een grote boog beland ik bijna twee meter verder op onze oprit en draai me meteen om er zeker van te zijn dat tante ook gevolgd is. Dan spurten we samen de tuin in. Eerst alle hoekjes controleren en nagaan wie onze tuin vannacht bezocht heeft. Dan zoek ik me een geschikte paal of boom uit om mijn poot te lichten. Ondertussen kijk ik in het rond. Ben ik vlugger klaar dan leg ik me plat op de buik, klaar om tante te bestormen. Volgens haar deed ze dit ook altijd met grote broer Aiko. Wat jammer dat die er niet meer is! Als we terug binnen zijn, voel ik pas dat ik echt wel honger heb. We dartelen achter onze baas aan die voor ons voor eten gaat zorgen. Pfff, die baas heeft meer tijd nodig om alles klaar te maken dan wij om het naar binnen te spelen. ) Na het ontbijt krijgen we altijd nog een vleesbrokje. Lekker zeg! Als we een tweede keer naar buiten sprinten, is het enkel maar om de andere kant van de tuin te checken. Ook leuk: het vrouwtje verwelkomen! Soms komt ze vroeg naar beneden, soms niet. Omdat ze het plezant lijkt te vinden dat ik in haar vingers hap want ze begint meteen lawaai te maken. Volgens mijn baas krijg ik negatieve aandacht op die manier maar hé, aandacht is aandacht! Een variante is naar haar enkels happen. Dan maakt ze meer lawaai! In de keuken lukt me dit ook vaak en zeker wanneer ze achter de kookpotten staat. Gewoon in de weg gaan staan, zitten of liggen is al voldoende! Gelukkig kan ik niet lachen want anders moest ze daar ook nog eens boos over worden. Altijd spannend hoe de ochtend verloopt. Hangt er ook vanaf welke kleren mijn baasje aantrekt. Voor mij mag hij alle dagen die leuke broek aantrekken want dan staat plezier op het programma! Ik hou niet van mijn harnas maar wel van meerijden. Meerijden in de koffer van de auto zonder harnas wil zeggen: schooltijd! Dat is ook de plek waar ik nonkel Peter en Ezri te zien krijg. Ezri onder de poot houden is iets wat ik nog niet heb kunnen uitvinden. Mijn tante heeft Ezri lang geleden 1 keertje de les gespeld en sindsdien laat Ezri haar ongemoeid. Waarom lukt dat bij mij dan niet? Bij mooi weer en aangename temperaturen kunnen Pepper en ik heel de dag buiten spelen. Nu ja, spelen: we hebben hier veel werk om indringers buiten te houden. Wanneer de buren bezoek krijgen, hoeven die bezoekers niet te bellen. Wij laten het wel aan de buren weten! In onze buurt wonen nog honden. Uiteraard horen we ze blaffen en natuurlijk antwoorden wij! Wel flauw dat onze baasjes niet snappen dat alle wandelaars, met of zonder viervoeter, door ons of door de buurhonden aangekondigd worden. ) En al helemaal niet wanneer er veel wandelaars
voorbij komen. Ik hou er niet van om alleen thuis te blijven.Nu ja, Pepper is er dan wel maar wanneer de baasjes zonder ons weg gaan, is dit niet plezant. Zodra de deur voor mijn neus gesloten wordt, begint er in mij iets te kriebelen. Ik wil en zal hen laten weten dat mij achterlaten niet kan! Gelukkig is er nog altijd de fruitmand met keuze uit een peertje of een appeltje. Om het in de officiële taal van mijn geboorteland te zeggen: “une poire pour ma soif!” Tante zus wil dan meestal ook wel iets en dus pluk ik gewoon twee stuks. Voordien heb ik wel de hele woning afgespeurd naar papier om te versnipperen. Mijn baasjes noemen mij een pikkedief en een pateeke. Waar ze dit vandaan halen? Er is toch niks mis mee om de tochthond van aan de kelderdeur mee naar buiten te zeulen? Ok, misschien mag ik die niet ontleden maar dat is toch zo spannend! Waarom mag ik de botten van mijn baasjes niet naar de oprit verhuizen? Toegegeven dat het een hele kunst is om die vanuit de hal naar buiten te verplaatsen. Dan moet ik echt vlug zijn want meestal kom in de hal niet in. Ik moet toch nog eens bekijken hoe ik die deur ook kan openen… Waarom ik geen tuinklompen mag molesteren, snap ik al helemaal niet! Ten eerste ruiken die altijd heerlijk en ten tweede is het een leuke bezigheid om die inlegzolen eruit te prutsen. Wat ik echt niet eerlijk vind is dat mijn baasjes in die tuin wel putjes mogen graven en ikke niet! Wel dom van ze om de putjes nadien terug te vullen. Zoveel werk voor niks! Op school heb ik mijn baasje al horen vertellen dat ik heel goed werk. Hopelijk mag ik dan binnenkort naar een andere klas want ik begin me zo stilaan te vervelen! En speuren! Ik wil wil speuren! Hopelijk mag ik binnenkort weer aan de slag! Wat jullie net gelezen hebben, is maar een grabbel uit de talloze facetten van onze kleine blonde prins. Nog steeds op weg naar de volwassenheid maar een onwaarschijnlijk leuke vertegenwoordiger van zijn ras.
|
)
)
)