Timo is het soort puppy dat wel over een pauzeknopje beschikt maar geen uit functie. Dat is heel leuk maar ook best vermoeiend voor zijn huisgenoten. We kunnen dit alleen maar verduidelijken door een blik achter de schermen te gunnen.
Zodra er tekenen zijn dat de baas ontwaakt, mag die binnen de minuut een stormachtige begroeting verwachten. Of dit om half vijf is of om acht uur of ergens daar tussenin: het ritueel van Timo verloopt over en aantal stationnetjes. Eerst een natte snoet tegen de kaken van de baas duwen, vervolgens op hem wippen om naast maar liefst boven op het hoofd van die baas neer te ploffen om diens beide oren een wasbeurt te kunnen geven. Vervolgens de aandacht verleggen naar tante Pepper. Sinds zij besloot om Timo dan toch maar te aanvaarden, zijn die twee bijna onafscheidelijk. Timo begroet haar door haar eerst te besnuffelen om vervolgens in haar oren en poten te happen. Dat onstuimig gedoe zorgt ervoor dat hun baas haastig zijn slaapstee wil verlaten. Helaas voor hem wil Pepper ook haar ochtendknuffel krijgen en nog voor de baas beide voeten op de vloer kan zetten, wipt Pepper van de zetel met in haar zog blonde bliksem Timo. Voor die knuffel is het in de loop der weken reeds drummen geworden. Steunend op de achterpoten en half tegen haar baas aangedrukt zoekt Pepper diens omarming. Sinds kort wroet Timo zich ook onder de arm van zijn baasje door. Op die manier staan er gelijk twee vrolijke Hovawartjes in het gelaat van hun baas te hijgen. Wanneer het baasje er dan toch in slaagt zich helemaal op te richten, luidt Timo de volgende fase van zijn ochtend ritueel in. Met een paar vrolijke sprongen begeeft hij zich richting Aiko en begint hem aan te porren om ook op te staan. Die ouwe vindt die manier van wekken maar niks en laat dit ook hees blaffend horen. Dat Aiko daarbij zijn tanden op elkaar doet klakken, schijnt die jonge onversaagd weinig te imponeren. Af en toe ziet hun baas wel hoe Timo een rare snoet trekt alsof hij Aiko wil zeggen dat diens adem niet al te fris ruikt. Vreemd genoeg stopt Aiko dan het geblaf. Geduldig wachten tot wanneer de baas alle rolluiken heeft bediend en zich in zijn kleren heeft gehesen, staat niet in het woordenboek van Timo of Pepper. Die zijn minstens al twee keer tot aan de achterdeur gerend en manen bij elke terugkomst hun baas aan tot haast. Eens hun lakei eindelijk die achterdeur voor hen opent, springen ze met een wijde boog de deur uit. Aiko sloft hen achterna en wacht tot zijn baas mee naar buiten gekomen is.
Timo heeft ondertussen ruim tijd gehad om zich te ontlasten en bespied zijn tante. Wanneer ze klaar is met haar rondje en zich opnieuw naar binnen wil begeven, wordt ze door Timo afgevangen. Een spelletje dat Pepper ook altijd met Aiko speelde. Timo probeerde het ook wel eens met Aiko maar die liet duidelijk verstaan dat hij voor dit spelletje te oud geworden was.
Na hun ontbijt wordt de agenda van Timo door zijn baasjes bepaald: wandelen, mee gaan winkelen of gewoon rondhangen in de tuin. Nu ja, gewoon is er nooit bij. Timo blijft steeds op zoek naar iets om zijn tanden in te zetten en bepaald kieskeurig is hij niet: gras, twijgen, bloempjes, fruit, de tante en zelfs zijn baasjes vormen wel eens zijn doelwit. Timo heeft een vrolijke natuur en zelfs wanneer hij een berisping krijgt omdat hij andermaal weer iets heeft uitgestoken wat niet mag, blijft hij kwispelen. Het doet vermoeden dat hij maar al te goed het onderscheid kan maken tussen onschuldige bezigheden en bewust uitgevoerde schelmenstreken. Die pretlichtjes die als diamanten in zijn ogen fonkelen, liegen er niet om. Alles vindt Timo spannend of interessant behalve het moeten aantrekken van zijn harnas. Vreemd genoeg vindt ook zijn groottante zo’n harnas maar niks. Autorijden op zich is ook spannend maar best vermoeiend echter in- of uitstappen vergt de nodige inzet van zijn baasje. Zodra Timo het allemaal zelf kan en mag doen, zal meerijden ook wel als leuke bezigheid gaan beschouwen.
Op wandel in de buurt wil Timo alle geuren in zich opnemen. Met hem voortbewegen lijkt meer op een accordeonfile: soms snel met volledig gestrekt lijf op zoek naar de volgende, heerlijk geurende plek, soms aan slakkentempo met nauwelijks spatie tussen de pootjes maar bij alles wat hij ook doet, is zijn neus het belangrijkste instrument. Die goede neus brengen hem ook in de eigen tuin tot bij alles wat hij interessant vindt. Dat bepaalde voorwerpen zich niet op maar onder de grond bevinden, is voor Timo echt geen bezwaar. Het aantal kuiltjes groeit gestaag en naar mate hij groter wordt, nemen die kuiltjes ook in omvang toe. Wanneer Timo tijdens het graven betrapt wordt, weerklinkt telkens de echo van Axel of Elmo. Het onkruid van tussen de stenen van de oprit halen doet hij ook. Grote beer Axel hield ook niet van al dat groen tussen die stenen.
Waar Timo wel een streepje op Pepper voor heeft, is dat het redelijk gemakkelijk is om zijn focus te behouden in de puppyklas. De lesgevers mogen iets meer inspanning leveren om hem af te leiden. Onze kleine schurk weet immers dat zijn baas een schier eindeloze bron van snoepjes is en daar draait de wereld toch om? Sociaal gedrag krijgt hij voor en na de les wel door zijn groottante aangeleerd. Die is, net als haar zus, een flink pak strenger dan Pepper. Dat hij bij aankomst op school zijn vreugde niet kan intomen, wordt snel door B'Elanna beteugeld.
Wat Timo nog leuker vindt dan tante, grote broer of baasjes plagen, is een bezoek aan de markt. Hij geniet van alle aandacht die hij als een magneet naar zich toe trekt en voor zijn neus is het een paradijs op aarde. Aan het begin van zijn leven ligt de grote wereld aan zijn pootjes. Hij zal ongetwijfeld nog veel avonturen met ons kunnen beleven.