De eerste nacht bij ons thuis verliep voor Timo redelijk vlekkeloos hoewel we dit niet letterlijk mochten nemen. Ondanks dat wij er een slapeloze nacht hadden opzitten, was Timo er toch in geslaagd om links en rechts wat achter te laten. Al ras bleek ook dat geduld nog niet voorkwam in het woordenboek van onze nieuwe bewoner. Uit voorzorg kreeg Timo zijn ontbijt gescheiden van tante en grote broer. Het plan om hem te leren dat ze na het eten steeds allemaal naar buiten mochten om zich te ontlasten, viel meteen in duigen. De oude, gekende routines waren vervallen. Tel daarbij op dat Pepper bijzonder hectisch werd vanaf het ogenblik dat die puppy in haar buurt kwam en je kreeg het perfecte recept voor kleine rampen.
Nauwelijks had Timo zijn ontbijt naar binnen gezogen of hij zette een spurtje in richting keuken. Die baas moest dan wel eerst dat poortje openen Eens dit obstakel opgeruimd, ging Timo op zoek naar mogelijke restjes in de potten van Aiko en Pepper. Nadien wilde hij Pepper achterna zitten maar die maakte zich grollend uit de voeten. Timo begreep niet waarom het evenbeeld van zijn moeder voor hem op de vlucht ging en dus zette hij  de achtervolging in. Terwijl die twee tikkertje speelden en door de keuken stoven, slaagde de baas er uiteindelijk in om de achterdeur te bereiken. Met de deurknop reeds in de hand, trachtte ik wat orde en tucht in de rangen te verschaffen maar het bleek een maat voor niks. Pepper, nog steeds in vluchtmodus, wrong zich door de iets te smalle opening tussen deur en aanrecht en verdween met een grote duik de tuin in. Puppy Timo wilde wel volgen maar zijn blaas besliste er anders over. Met de vier pootjes in spreidstand, loosde hij een grote beek op de mat. Ondertussen wilde Aiko aan Timo voorbij maar hield in omdat hij zijn baas hoorde sakkeren en dat kon je maar beter vermijden. Uiteindelijk verdwenen Aiko en Timo ook de tuin in en mocht de kuisploeg aan de slag. Behoorlijk wat deining voor een maandagochtend. Enig lichtpunt: het was droog en zelfs de zon dreigde ermee te gaan schijnen. Was dit een goed voorteken of brandde onze ster gewoon gaten in de bewolking om de taferelen die zich hier afspeelden beter te kunnen volgen? Er moest van de regenpauze geprofiteerd worden: wieden en gras zaaien. Gewapend met hak en schop gingen de baasjes het onkruid te lijf. Uiteraard werden de werkzaamheden door onze viervoeters gevolgd. Aiko en Pepper keken eerst "de kat uit de boom" en zochten zich een rustig plekje terwijl Timo het net andersom deed. Hij sloeg eerst van op ruime afstand onze bewegingen argwanend gade. Zodra zijn nieuwsgierigheid de bovenhand haalde, besloop hij zijn vrouwtje om zich uiteindelijk daar neer te zetten waar ze onkruid wilde uittrekken. Ook logisch dat hij voor haar gekozen had.
Zij had hem tijdens zijn eerste grote reis immers liefdevol op de schoot gehad of haar hand geruststellend op zijn rug laten rusten toen hij ervoor gekozen had naast haar op de bank te gaan liggen. Na een poos had kleine Timo door wat de bedoeling was en besloot om een pootje uit te steken. Dat duurde echter maar even want onze jongste spruit was toch nog moe van de lange reis en had ook weinig geslapen. Spoedig lag hij, een Hovawart waardig, in de weg te slapen of te soezen. Tijdens de middagpauze kreeg Timo weer een maaltijd voorgeschoteld en dit keer lukte het andermaal niet om hem tijdig buiten te loodsen. Nadien zocht hij wat geborgenheid bij grote broer Aiko. Die vond die kleine maar niks en wilde protesteren maar Timo liet zich niet afschrikken. Na een verkwikkend middagdutje kon Timo weer aan de slag en begon spontaan putjes te graven waar het vrouwtje net klaar was met wieden. Toch zo spannend wat het vrouwtje daar deed met al dat groen dat ze uitstak! Dit belandde in een emmer en die werd, zodra die bijna overliep, in een grote zak geledigd. Timo wilde het onkruid best wel eens aan een onderzoek onderwerpen en dus plukte hij, zeer tegen de zin van het vrouwtje, wat onkruid uit die emmer om het dan rustig te kunnen ontleden. Waar doe je dit het best? Op de koele, net bewerkte strook vochtige aarde. De reactie van zijn baas vond hij maar niks. Die kwam een paar keer langs om dat groen af te pakken. Zo was de pret er natuurlijk heel vlug af en ging Timo op zoek naar andere slachtoffers. Als eerste slachtoffer dook Pepper naast haar baas op. Die had geen moeite om de uitdrukking op haar snoet te snappen. Met een verwijtende blik vroeg ze waarom ik die kleine niet bij haar kon weg houden. Deze geluidloze conversatie was nog niet voorbij of van ergens op de oprit weerklonk het hees geblaf waarmee Aiko probeerde om Timo op afstand te houden. Tellen later strompelde ook Aiko de tuin in met de kleine kwelgeest in zijn zog. Gelukkig liet Timo hem snel met rust en kon iedereen zijn bezigheden verder zetten. Timo besloot nu zelf op ontdekkingstocht te gaan, op zoek naar ander groen. Overal begon hij te snoeien, te knabbelen of te graven. Toen zijn baas dit in de gaten kreeg, moest die onwillekeurig aan die twee andere blonde fenomenen denken: Axel en Elmo. Die hadden ook altijd graag “meegeholpen” in de tuin en hadden van een border vol bloemen er eentje met kuilen gemaakt met als enig voordeel dat er gewoon niets meer kon groeien, ook geen onkruid. Toen de baasjes op een gegeven ogenblik samen kleine Timo in de gaten hielden, hoefden ze elkaar niet te vertellen dat er een nieuw tuinhulpje toegekomen was. Of die interesse in al dat groen ook gezond was moest nog blijken. Voorlopig kwam er onder invloed van het “prachtige” regenweer een einde aan de ambities van Timo maar er kwamen beslist nog dagen genoeg om die interesse verder uit te diepen. Wordt meer dan waarschijnlijk vervolgd.