Mijn baas had het reeds in de laatste mailing voorspeld: wedstrijd spelen bij hoge temperaturen is het lot tarten! Tel daarbij op dat hij daags voordien jarig was maar dit met een beetje alcohol vierde, dan weet je dat het enkel fout kan gaan. Bij de start van de wedstrijd moesten we al meteen bakken en braden tijdens de twee minuten blijven. Koud kunstje want dat zonnebaden doe ik thuis ook en dit tot ergernis van zowel mijn vrouwtje en mijn baas. Na het zonnebaden mochten we eventjes in de schaduw gaan liggen. De club had ook een hondenbar voorzien. Daar ben ik dan maar meteen langsgegaan. Tante is nummer twee in de rij en wij staan op plaats vijf. Elke oefening kan ik dus tante gadeslaan. Zij en nonkel Peter vormen een prachtig team en werken als een goed geoliede machine. Soms steekt ze wel de draak met hem en ze durft het ook aan om hem op de proef te stellen maar werken doet ze altijd goed. Bekijk haar palmares maar onder haar CV. Als je die van mij bekijkt, zal ze merken dat ik een pak minder scoor. Ik hou veel van mijn baas en hij van mij maar hij mag me dan zijn prinses noemen, op training en al helemaal op wedstrijd gedraagt hij zich meer als een militair. Koppel dan nog eens zijn diepe stem aan Duitse voorouders en je krijgt een eerste klas bullebak waardoor ik onzeker of zelfs bang word. Resultaat op wedstrijd is dan dat de minpunten om mijn oren vliegen. Bij de clubmatch loopt het om dezelfde redenen een paar keer grondig fout en bij de laatste oefening had ik liever meteen gaan lopen. Ik begrijp echt niet waarom hij na bijna vijf jaar nog steeds niet snapt hoe hij mij moet aanpakken om te scoren. Totaal ander beeld bij mijn tante. Bij de houdingen is zij de enige die onder de zware omstandigheden alles perfect uitvoert. Tijdens haar vaste wandeling kleeft ze als het ware aan het been van haar baasje. De mijne was ook niet slecht maar de afwerking liet wat te wensen over. Ik krijg last van stress en als ik mag apporteren, gebruik ik de oefening om die stress van me af te schudden. Dat er door mijn spelen een hoop dure punten verloren gaan, kan me op dat moment niet schelen. Tante B'Elanna voert haar oefeningen uit volgens het boekje. In haar voetsporen treden zal een zware opgave worden. Bij het los volgen gaat het voor haar ook even wat minder maar waarschijnlijk moest ze nog bekomen van het lachen. Die oefening mochten wij als eerste uitvoeren en omwille van de twijfel die ik bij mijn baas voelde, bleef ik wat te veel achter en verspeelde bijna de helft van de punten op dit onderdeel. Voor haar volstond 1 extra bevel om haar terug in haar winning mood te brengen. De laatste oefening werd het oproepen met onderbreken. Anders dan gewoonlijk liep tante in een stevig tempo naar haar baas en liet zich binnen de voorziene afstand keurig vallen. Wij waren als laatste aan de beurt maar ook hier ging ik behoorlijk in de mist. Blij dat ik het terrein mag verlaten om verkoeling te vinden in de schaduw. Daar treffen we ook tante en haar baasje aan. B'Elanna is zichtbaar tevreden en straalt gewoon. Nonkel Peter is iets minder zeker van zijn stuk. Na het eten keer ik samen met mijn baasjes terug naar huis waar grote beer Aiko en de airco op ons wachten. Later krijgt mijn baasje het bericht dat mijn tante clubkampioene is geworden bij de debutanten!

Ik ben gewoon super trots op mijn tante en ik zie haar heel graag. Ze mag wel niet op bezoek komen want dan wil ik haar enkel maar de strot door bijten!!!