Er zijn soms verplichtingen waar je niet aan voorbij kan. Dit geldt ook voor het Clubbrevet van onze hondenschool. Waar gaat het over? Uiteraard een brevet maar eentje dat je wel moet verdienen. Je krijgt het niet zo maar. Voorbeeldjes? In plaats van 2 minuten ter plaatse blijven met de baas in zicht, is het 3 minuten blijven liggen met de baas die het terrein verlaat en uit het zicht. Terugsturen plaats over een afstand van 30 meter...
Een half uurtje voor de proef stapten Pepper en haar baas de kantine binnen om er de vrienden te begroeten. Peter en B'Elanna waren reeds aanwezig en tussen de Royals ontspon zich een ernstig gesprek. Zelf na meer dan 20 jaar in het gezelschap van Hovawartjes blijft het onmogelijk om te weten wat ze vertellen maar laten we volgende conversatie "verzinnen". Pepper: "Ik doe seffens mee met de Brevetproef en ik ga slagen!". B'Elanna: "Kan best wezen dat je die proef gaat lopen maar je mag niet slagen.". Pepper: (licht geïrriteerd) "Hoezo?" B'Elanna: "Het is mij de eerste keer ook niet gelukt en jij bent jonger dus jij gaat me hier niet naar de kroon steken." "Doe je dat wel, krijg je een pak op je donder." "Je bent een prinses 'of Loyalguards' en je moet je plaats kennen." Nadien werd het stil en rustig in de kantine. Om 10:00 uur stapten we het terrein op. Alle deelnemers mochten meteen doorschuiven naar de "arena". Met 8 kandidaten begonnen we eraan met in het achterhoofd dat niet slagen op een onderdeel, de onmiddellijke uitsluiting opleverde. Het werd een uurtje stressen en bij de laatste proef bleven nog 2 teams over: een collega met Border Collie die vanaf augustus naar programma 1 ging verhuizen en Pepper met haar baas. Die baas was redelijk gerust in de afloop want de onderbreking was een onderdeel waar Pepper noch op training noch op wedstrijd slecht op scoorde. Meer nog: zodra het bevel tot liggen weerklonk, ging ze steevast in de remmen en lag ze binnen de voorziene afstand. Een makkie dus. Alleen: nu was de afstand dik 30 meter en zone om in te "vallen" slechts 4 meter. Dat gaf geen ruimte voor missers. maar dat was het dan.
Met Pepper naar het vertrekpunt, afgelijnd. Eerste, voorlopige houding: zit! Zag de baas daar nu iets in Pepper haar ogen flikkeren? Verschenen daar nu 2 kleine hoorntjes op haar kop? Plots voelde haar baas zich een pak minder zeker en dit gevoel kreeg nog een extra boost toen Pepper achterom keek en vrijwel meteen de blik van B'Elanna vond. Onderweg naar zijn plaats, flitsten alle mogelijke doemscenario's door het hoofd van de voordien zegen zekere baas. Op de plek aangekomen, omgedraaid en met genoegen vastgesteld dat Pepper tenminste nog op haar plek lag. Met een bescheiden gebaar van de keurder mocht Pepper geroepen worden. Dat ze snel was, viel niet te ontkennen. Ze sleurde bij elke afdruk wat grassprieten uit de grond en verhoogde onafgebroken haar snelheid. Dit betekende ook dat ze bij elke afdruk meer afstand overbrugde. Het gebeurde allemaal in fracties van seconden: Pepper overschreed het punt waar ze moest beginnen remmen en door haar geweldige snelheid klonk het bevel "Liggen" pas toen ze reeds het einde van de zone bereikte. Pepper ging wel zwaar in de remmen maar ze naderde nog steeds... Uiteindelijk en na een tweede bevel smeet ze zich op de grond, 2 meter voorbij de laatste kegeltjes. Dit betekende 7 meter en tegelijk ook 7 punten foetsie. Nog was het niet verloren maar Pepper moest nog in "zit voor" en aan de voet gedirigeerd worden en dit waren net twee dingen waar ze op wedstrijd ook graag de punten wegsmeet. Vandaag was het niet anders. Geen zit voor, geen voet. In totaal 11 punten overboord en dus niet geslaagd op het onderdeel: dag brevet! Wel een hele koude douche om letterlijk in het zicht van de eindmeet te sneuvelen.
Pepper had enkel oog voor het terrein waar voordien de tante nog aanwezig was. Geen spoor van haar of Peter te bekennen. Onze prinses was alles behalve onder de indruk van wat er net was gebeurd. Ze wilde eigenlijk zo snel mogelijk verslag kunnen uitbrengen. Netjes wachten tot de laatste kandidaat de onderbreking had afgewerkt om dan pas het slagveld te verlaten. Gelukkig voor de club was er toch 1 kandidaat die het brevet haalde. Voor Pepper zal het herkansen worden in oktober.

Bij het weerzien in de kantine bleek alleen tante B'Elanna uitermate tevreden met de prestatie van haar nichtje. Dat heb je dus hè: je mag dan wel prinses genoemd worden en je ook zo gedragen, in de bloedlijn telt enkel het recht van de oudste telg uit het geslacht. Terug thuis veranderde de houding van Pepper nadat haar baas verslag aan het thuisfront had uitgebracht. Ze trok zich terug op haar favoriete stek met een blik alsof ze een stevige kater had. Natuurlijk had Pepper de kans verprutst om haar tante te verslaan.

Haar enige kans bestaat er nu nog in dat ze op wedstrijd een hogere score weet te behalen dan B'Elanna en dat wordt wel een hele moeilijke opgave!
Vrienden kan je kiezen, familie heb je...
Hopelijk doet Pepper in oktober 2022 beter en slaagt ze.