|
Net
als we de wereld laten weten dat we van Elmo niet veel meer hoeven te
verwachten omdat hij blijkbaar al van zijn winterslaap aan het genieten
is, lijkt dit het ogenblik voor hem om ons nog eens te verrassen.
Vrijdag had het vrouwtje als extraatje voor het avondeten nog wat
wentelteefjes gebakken. Dat was ook Elmo niet ontgaan want daar waar hij
anders ergens rustig in de keuken gaat liggen terwijl er gegeten wordt,
zat hij nu al naast me te kwijlen. Dit werd er al niet beter op toen
bleek dat er na de maaltijd nog vier boterhammen in de pan overgebleven
waren. Feest dus! Dunja en Elmo kregen elk een halve boterham onder hun
brokken en daarmee hoopten we dat Elmo er genoegen mee zou nemen. Helaas
hadden we andermaal de lekkerbek in Schelmo weer onderschat. Tijd om
buiten te gaan spelen in de tuin had hij nu niet of tenminste: hij had
er gewoon geen zin in. Wel posteerde hij zich voor de kookplaat, geheel
geconcentreerd op de pan met inhoud.
Die
was, terwijl Dunja en Elmo aan het eten waren, van de tafel terug naar
achterkeuken verhuisd. Nu was Elmo er gewoon niet meer weg te slaan.
Nieuwsgierig te weten hoe lang hij zou blijven zitten zonder toe te
slaan, haalde ik de camera boven en begon hem te fotograferen. Dat ik op
een bepaald moment naast hem op de knieën ging zitten en andermaal
afdrukte, liet hem koud. Hij gunde me geen blik, wat jammer was want dan
had ik ook meteen de ondeugende pretlichtjes eens kunnen vereeuwigen...
Het tafereel ging een hele poos door: onbeweeglijk bleef Elmo de pan
fixeren. Van zodra het tijd werd om ook die pan af te wassen, verhoogde
de spanning in de rug van Elmo. Om krassen op onze kookplaat te
vermijden, verplaatste Marleen de pan een weinig naar voor. Ze hoefde
zich enkel naar de afwasbak te wenden om in haar ooghoek nog de blonde
schim te zien rechtveren. Ik kreeg door de lens enkel Elmo z'n rug te
zien terwijl hij zich over de wentelteven ontfermde. De eerste twee
verorberde hij al staande. Enkel voor de laatste deed hij de moeite om
zich op zijn vier poten te laten zakken. De snelheid waarmee zich dit
alles afspeelde ging sneller dan dat jullie dit kunnen lezen. Geheel
tevreden en likkebaardend wou Elmo nu wel zijn wandelingetje door de
tuin. Normaal neemt hij daar uitvoerig de tijd voor maar nu was hij veel
sneller terug en stapte vrolijk achter Dunja naar binnen. Om er zeker
van te zijn dat hij nog niet meer streken uit zijn mouw wilde schudden,
volgde ik hem naar de woonkamer. We hoefden ons geen zorgen te maken:
onze smul-Hovi had zich al op zijn vaste plek op de zetel genesteld en
genoot na van zijn prestatie...
Als baasjes hebben we er nu een twijfel bij... Is Elmo in staat om onze
mailing te lezen? Waarschijnlijk niet! Leest hij gewoon onze gedachten?
Na meer dan acht jaar zou dit natuurlijk wel eens kunnen. Zijn grote
voorbeeld, Axel, kon dit namelijk ook.
Nu volgt hetzelfde verhaal maar met de
gedachten en woorden van Elmo...
Wat ruik ik? Mmmhh, lllekkerrrr!!! Ha, ze
gaan eten! Ik zal me alvast op de eerste rij zetten, dan vergeten ze me
niet. Wat er uit die pot komt, moet ik niet hebben. Ik eet gene zuurkool
maar die worst mogen ze me wel geven natuurlijk. Eventjes mijne neus op
de tafel leggen... Ha, daar komt de pan! Hoe, ik krijg hier niks of wa?
'k Zal maar wa beginnen hijgen, dan krijg ik misschien nog iets... Hola!
Dat gaat hier de verkeerde kant uit! Mijnen baas heeft gedaan en ik heb
nu nog altijd niks gekregen! Zou ik durven mijn poten op tafel te
zetten? Nee, liever nie, 't zou wel eens anders kunnen uitdraaien... Ha,
den baas gaat voor ons eten zorgen! Nu moet ik opletten! Mhm, er komt
toch iets uit de pan in bord! Allez, laat het wa vooruit gaan baas,
ik heb honger!!! Ha, eindelijk! Aanvallen! Schrok, schrok, schrok...
Amaai, da was lekker! Ha, ze hebben de pan verhuisd. De overschot is
voor mij en voor mij alleen! Ik ga hier nu voor het fornuis zitten en ga
hier niet meer weg tot ik alles heb mogen oppeuzelen. Wa zegt mijnen
baas? gaat 'm foto's nemen? Pff, doe maar hé, 't Kan me niet schelen!
Vooral niet links of rechts kijken, alleen die pan in 't oog houden! Ja
baas, kom gerust naast me zitten, ge weet nie hoe lekker dat die
gebakken boterhammen smaken zeker?? Hoe lang ik dit nog kan volhouden?
Ha! Ga maar eens efkes weg, dan zult ge het wel zien! Hola, nu moet ik
opletten! Ja, ja, jaaa! Het vrouwtje heeft de pan wat naar voor
verschoven. Toch sympathiek, nu moet ik me niet zo rekken. Ik ben den
axel ook niet hè. Joep, rap alles opeten voor ze van gedacht veranderen!
Amaai, 't zijn nog meer boterhammen dan dat ik had verwacht! Hoo
jongens, hoe lekker!! Dat laatste boterhammeke zal ik wel uit de pan
plukken. Ik sta niet zo graag op mijn achterpoten. Jamjam, ho zo lekker!
En dan nu naar buiten...
... Hier zijn we terug baas! nie lang weggeweest hé! Nu is't wel tijd
voor een dutje. Kwestie dat die boterhammetjes wat kunnen verteren hé.
Allez, tot straks. Hoe? Komt ge misschien zien hoe ik lig te rusten? Oh,
nog een paar foto's? Moet gij weten baas, IK beweeg voorlopig niet meer
en als de foto's niet scherp zijn, dan is't uw eigen schuld zenne!
Zucht!

|