Je mag van Elmo vertellen wat je wil, hij blijft altijd verrassen. Zoals elke Hovawart is ook ons schelmpje verzadigd van de nieuwsgierigheid. Dat dit voor zijn huisgenoten soms wat ongemakken op kan leveren, hoeven we dan ook niet uit te leggen. Eén van die ongemakken is dat hij meestal op de verkeerde ogenblikken in de weg komt staan om wat rond te neuzen. Plaats daar bij twee personen die hun handen vol hebben en je krijgt alle ingrediënten voor een goeie ouderwetse slapstick film. Het voorbije jaar heeft ons gezin wat op een bouwwerf mogen leven. In 2006 werden we geplaagd door water insijpeling door het dak in de badkamer. Na de herstelling van het lek, diende het plafond van zowel badkamer als keuken te worden uitgebroken. Het geheel moest dan nog een hele poos uitdrogen. Tijdens de afgelopen Kerstvakantie was dan het ogenblik van de restauratie aangebroken. Eerst materiaal aanzeulen... Hierbij kregen we alvast wat hulp van Elmo. Die sprong tijdens het lossen van de aanhangwagen in de laadbak om ons zo de nodige richtlijnen te kunnen geven. Zodra alles afgeladen was, werd eerst de keuken in stelling gebracht. Een plafond plaatsen, hadden we al wel eens gedaan maar dit was ook weeral zoveel jaartjes geleden. Terwijl wij dus met de gipsplaten worstelden om deze keurig op hun plaats te positioneren, beklom Elmo de onderste treden van de ladder. Hij wilde best een pootje uitstekken maar er stond altijd wel iemand in de weg. Telkens we een nieuwe plaat gingen halen, moesten we het iedere keer opnieuw ontgelden. Elmo kan het namelijk niet hebben dat iemand hoger kan klimmen dan hijzelf. Na de zoveelste plaat, begon de vloer in de keuken er wel heel vies uit te zien. Een kleurig patroon van gipsstof, afdrukken van hondenpoten en schoenen. Helaas voor deze aanblik maar waar gehakt wordt, vallen spaanders. Langzaam verdwenen de metalen spanten onder een nieuwe laag gipsplaten en tegen de avond was deze klus geklaard. Zodra de lichten opnieuw aanfloepten, stond Elmo zichtbaar genietend naar het resultaat te kijken. Vanwege de vakantie had het baasje aan zoonlief verteld dat hij niet op zondag zou werken. Junior had hier geen bezwaar tegen... Misschien zou hij wel hulp krijgen uit onverwachte hoek. Die zondag hield baasje zich aan zijn uitspraak en ook Michaël hees zich zoals afgesproken in zijn werkkledij. Gewapend met gipsplaat, boor en vijzen, besteeg hij opnieuw de ladder. Elmo volgde gedwee in zijn sporen. Tegen de tijd dat het baasje terug kwam van zijn bezoek aan de hondenschool, hingen er zowaar al wat panelen vastgeschroefd op hun plek. Op de vraag hoe Michaël die klus had kunnen klaren, was de repliek dat Elmo de andere kant van de plaat mee omhoog had gestoken. Dat ontlokte natuurlijk het nodige gelach maar uit ervaring weten alle huisgenoten dat je de uitspraken van onze jongste zoon eerst op waarheid moet nagaan. De verbazing was dan ook niet gespeeld, toen het baasje mocht vaststellen dat er zich inderdaad afdrukken van Elmo's poten op het gips bevonden! Hoe hadden die twee dat toch voor mekaar gekregen??

Nu, van Michaël zouden we het nooit vernemen en Elmo hield het bij grappige en vooral onschuldige snoeten trekken. Het is aan te nemen dat Schelmo de sporen op de gipsplaten achter gelaten heeft bij het opmeten van de kleinere stukken maar de twijfel blijft. Vooral omdat hij, telkens hij nu de badkamer betreedt, een goedkeurende blik in de richting van het plafond werpt. En als Elmo toch de platen mee de hoogte ingestoken heeft, overhandigde of beter, overpotigde hij dan ook de nodige vijzen?? Helaas (of gelukkig) staan gelijkaardige projecten niet meer voorzien in het onderhoudsboekje van ons huisje. Als we dus de gegrondheid van dit verhaal willen achterhalen, zullen we Elmo eens een dagje moeten uitlenen aan mensen die hun plafond ook met gipsplaten gaan uitrusten. Als hij daar dan gezwind de ladder bestijgt met boor en vijzen in de aanslag, kunnen we pas zeker zijn dat de afdrukken bij ons thuis geen uitzondering waren...

Elmo huren kan! Stuur zijn baas maar een mailtje. Die wil wel niet verantwoordelijk zijn als het project uit de hand loopt...