Geen enkele Hovawart weet zo de snaren van het geduld te bespelen als Elmo.
Men spreekt wel eens over engelen geduld maar dat is onvoldoende als je met onze schelm te maken krijgt.
Ok, hij heeft veel meegemaakt tijdens zijn puppy tijd maar moeten wij er dan nu nog voor opdraaien? De meeste van zijn grappen en grollen nemen we er graag bij maar zijn strijd om de macht is er vaak over.
Telkens Dunja mee door de deur gestapt komt na een nachtje slapen, mag zij meteen het gelach betalen. Ze laat zich echter niet doen door die jonge snaak en zodoende ontstaat er 's ochtends al behoorlijk wat tumult. Daar blijft het ook niet bij. Als zijn baas even later de keuken in gesloft komt is het alweer bingo!
Het is de laatste weken bijna op de tippen lopen om boven Elmo uit te blijven tornen, zo fel is hij belust op de macht. Enkel hem negeren op zulke momenten helpt. Het zou leuk wezen moest Schelmo dit gedrag enkel thuis ten toon spreiden. Helaas is dit niet het geval en levert dit wel eens genante situaties op.
Zoals sommigen al weten, geeft Elmo's baas nu ook zelf les. Nota bene dan nog aan de groep waar Elmo zelf mag oefenen. Zijn baas leert andere geleiders hoe zijn met hun lieveling moeten lokken, hoe ze te laten blijven, hoe te werken met een apport en de middeltjes om je hond correct te laten volgen in vrijheid.
Uiteraard oefent Elmo ook 1 keertje per week met zijn klasgenootjes. Dat verloopt allemaal vlot, zolang het maar aangelijnde oefeningen zijn. Van zodra hij los moet volgen, is het hek van de dam. Nadat hij zijn bevel krijgt om te volgen, gaan er pretlichtjes branden in zijn ogen en na drie stappen zet hij het op een lopen. en begint rondjes te draaien omheen zijn baas. Als leerling-instructeur is dit pas afgaan! Na herhaalde pogingen om die schelm terug aan de voet te krijgen staat de volgende beproeving al op het menu: houding op afstand of apporteren. Telkens weer maakt hij er een spelletje van om zo lang mogelijk te blijven rondtoeren. Vreemd genoeg heeft hij totaal geen oog voor zijn medeleerlingen. Die laat hij totaal ongemoeid en gelukkig maar want er zitten een paar stevige kalibers tussen die hem met plezier naar de eeuwige jachtvelden willen helpen. Maar ook die reageren niet op dat losgeslagen geweld.
Begrijpen wie begrijpen kan...
Na de training loopt onze schurk dan keurig naast zijn baas het terrein af. Alleen zijn blik spreekt boekdelen. Kunst met grote K als je dan je frustraties niet om hem wil botvieren.
In de kantine is het dan weer mogelijk om hem alleen achter te laten om drinken te halen of voor een sanitaire stop te gaan maken. Dan verroert hij geen vin.
Weer thuis is Schelmo terug Elmo en geniet hij elke seconde van onze aanwezigheid. Maar ook op zijn domein kan hij het gewoon niet laten ons voor schut te zetten. Wanneer je denkt dat hij iets zal uitspoken terwijl iedereen uit werken is of naar school, dan wacht hij daar gewoonweg mee tot dat iedereen thuis is...
Onlangs was hij er in geslaagd om met zijn kauwbot een gaatje te schuren door de bekleding van Dunja haar kussen. Dat gaatje had hem verder niet geboeid tot hij woensdag (26 september 2007) vond dat zijn baas iets te lang aandacht besteedde aan Axel. Op dat ogenblik dook hij met zijn neus in het kussen en begon het vakkundig te slopen.
Als hij dan door zijn baas gevraagd wordt wat dit te betekenen heeft, verschijnen alweer die pretlichtjes...

De gevolgen van zijn castratie zijn nog niet merkbaar. Voorlopig zal het dus een titanenstrijd blijven!