Elmo maakt het bont...
 

In de aanloop naar de club match van de Belgische Hovawart Club op 28 mei 2007 was het absoluut nodig om Elmo eens onder handen te nemen. Hij begon zo stilaan meer op een black & tan te lijken dan op een blonde reu. Elmo moest dus nodig onder de douche. Als wij onder de douche stappen, is hij er altijd als de kippen bij om het douchegordijn met zijn snoet opzij te duwen om een kijkje te komen nemen. Dat gedrag verandert snel als hij merkt dat hij zelf aan de beurt is. Hoe hij dat weet? Baasje neemt zijn jongste oogappel mee in de badkamer en sluit de deur. Tot nu toe moest de deur nog niet op slot maar dat zal nog wel eens nodig worden. Eerst even wat shampoo klaar zetten en zelf uit de kleren gaan. Enigste methode om onze schelm in de douche te houden is door er zelf mee in te stappen. (kun je nagaan!) Met enige aandrang het vieze mormel toch in de kuip gekregen. Tot zover geen echte problemen. Die beginnen pas als een straal water uit de douchekop gesproeid komt. Dit is het signaal om stevig weerwerk te leveren! Elmo kan uitstekend springen en beschikt dus over een krachtige achterhand. Dat zal het baasje geweten hebben... Eerst met één poot in de heup van je baas gaan staan en dan met de andere beginnen kicken, een beetje in Kungfu stijl. De modderspetters vliegen vrij in het rond. Sommige halen zelfs de muur aan de andere zijde van de badkamer, een dikke drie meter verder. Eens puppy Elmo helemaal nat is, stopt het verweer en gaat hij gelaten zitten. Dan krijgt het baasje alle tijd om heel de vacht rustig in te zepen. Even laten inwerken en dan weer alles netjes afspoelen. Da's pas echte kunst! Als baas hetzelfde ritueel voorgeschoteld krijgen is niet zo erg maar ditmaal heeft hij een glibberige en vooral spartellende massa in bedwang te houden. Is het baasje nu nat van het water of van het hevig zweten? Een beetje tussen de twee in denken we. Na een schier eindeloos gevecht komt er geen schuim meer op de bodem van de douche terecht. Klaar is kees! Het gevecht met Elmo heeft zo zijn sporen nagelaten. ofschoon er (nog) niets te zien is, voelt de zone rond de linker zwevende rib behoorlijk pijnlijk aan. Maar helaas nog geen tijd om daar te kunnen bij stilstaan. De afdroog fase in ingetreden. Dat gaat meestal als volgt: Elmo zich rustig laten uitschudden, de omgeving afschermend met een groot badlaken. Dan ons weerspannigje in het badlaken wikkelen en duchtig droogwrijven. Elmo terug vrij laten en klaar staan voor de tweede schudbeurt met een droog badlaken. Een tweede maal inpakken en verder opblinken. Dan mag Schelmo de badkamer verlaten. De vloer even met een dweil aanvegen (nat maken hoeft al lang niet meer) en dan terug de ondertussen toch nat geworden kleren aantrekken. Tjonge, toch een vervelend gevoel aan de ribben. Het ontwaken op Pinkstermaandag is bijzonder pijnlijk. Het baasje krijgt nauwelijks lucht en heeft het gevoel of er een olifant op hem terecht gekomen is. Even naar de badkamer om de schade op te nemen. Een kanjer van een bloeduitstorting tekent zich op de linker flank van de borstkas af! Vreemd genoeg voelen ook alle ribben erboven heel pijnlijk aan. Gelukkig niet gebroken maar toch stevig gekneusd. Elmo showen die dag is dus zonder meer een foltering! Als resultaat krijgt hij een zeer goed, waar wij best te vrede over zijn. Allen het commentaar doet onze wenkbrauwen fronsen: "een vriendelijk en temperamentvol wezen". Baasje kent Elmo's temperament maar vriendelijk? Neeee! Elmo is niet altijd zo lief als hij er uit ziet! Vrijdagavond toch met ons temperamentje gaan oefenen. Net als Axel heeft ook Elmo een zwak voor prinses Jadzea. Als zij een uur later naar ons toekomt, brengt Elmo zijn baasje een tweede slag toe. Peter loopt niet recht op ons toe maar dit gebeurd terwijl Marc achteloos met één van de vrienden aan het praten is. De leiband van Elmo zit wel vast in Marc's linkerhand. Een stevige snok direct gevolgd door een al even stevige pijnscheut kondigen aan dat Elmo even Jadzea wil begroeten. Van vrijdag op zaterdag bijna geen oog dicht gedaan van de pijn. Dus maar even langs de dokter, je weet maar nooit. Gelukkig zijn er geen vitale organen geraakt en blijken het inderdaad stevige kneuzingen te zijn. Elmo is, zoals altijd, meegereden en heeft braaf op ons zitten wachten. Thuis wachten er ook twee... op Elmo! Nadat ze hem weer eens even de les gespeld hebben, komt eerst Axel zijn baasje begroeten. Jaloerse Dunja merkt dat haar alfa alle aandacht krijgt en spurt naar ons toe. Haar begroeting bestaat erin tegen het baasje op te springen, de voorpoten gestrekt vooruit. Roos! recht op de linker ribben! Het baasje heeft dat weekeinde niets meer kunnen doen. Met de nodige pijnstillers zoveel mogelijk proberen slapen. Elmo maakt het bont maar zijn baasje ziet wel blauw!

Bij een volgende wasbeurt lenen we eerst een kogelvrije vest. Beter voorkomen dan genezen!
 

Elmo, een vriendelijk wezen...

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 25/11/2010