Zaterdag 7 oktober trokken we met Elmo naar HS Brabo in Brasschaat voor de karaktertesten van de jonge Hovawartjes.
Onze jongste schelm deed wel wat onwennig toen ze de meetlat tegen zijn gespierde lijf aan drukten maar uiteindelijk weten we nu dat hij 65 cm schofthoogte heeft gehaald. Ok, geen reus maar wel een reuze groot varken als hij "het" krijgt. Het verdere relaas van zijn karaktertest sturen we overigens naar de BHC... Laten we duidelijk wezen: Elmo reageert onder alle situaties binnen de normen. Een goeie Hovawart dus. Tot je een situatie voor hem creëert waarbij je hem de mogelijkheid biedt om zich eens lekker uit te leven.
Afgelopen dinsdag, we schrijven 10 oktober, gebeurde net dat. Wegens een kleine lekkage aan onze afwasbak, dienden de doosjes met aluminiumfolie, plasticfolie, diepvrieszakjes en nog van die dingen uit de kast genomen te worden om te drogen. Het aanrecht leek de geschikte plaats om de doorweekte kartonnetjes te laten drogen.
Iets over acht die ochtend trok Michaël de achterdeur achter zich dicht en vertrok naar school. Boven lag Christoph nog zalig te pitten na weer een nachtje pc werk. Ruim de tijd voor Schelmo om zich eens lekker uit te leven.
Zonder ooggetuigen blijft het gissen in welke volgorde hij alles afwerkte maar het resultaat verdient een plaatsje in de top tien van alle puppykuren. Tot op het moment dat er gestommel weerklonk op de trap, had Elmooke echt niet stil gezeten. Elk van de op het aanrecht geplaatste doosjes waren er afgeplukt en intens onderzocht. Vooral de aluminiumfolie moet héél interessant geweest zijn. De folie had hij namelijk kompleet versnippert, nadat hij natuurlijk ook eerst de verpakking dezelfde behandeling had gegeven. De snippers over heel de keukenvloer verspreiden behoorde natuurlijk ook tot het spel.
Vervolgens het rolletje diepvries en andere zakjes afwikkelen maar dat was niet zo leuk. Waarschijnlijk geraakte hij van deze noeste arbeid wat vermoeid en zocht hij een lekker zacht plekje om te slapen. Wat is er dan beter dan je bed te maken van een rondslingerende slaapzak? Na een kort dutje diende hij natuurlijk zijn bed op te ruimen.
Jammer genoeg wilde die zak niet meewerken en begon Elmo zich aardig boos te maken op dat moedwillig onding. Als je er natuurlijk met je poten bovenop staat, is het logisch dat je die zak niet kan verplaatsen maar ja hij moet nog veel leren. De gevolgen bleven niet uit: langzaam maar zeker begon de slaapzak te scheuren en verscheen de inhoud op het toneel.
Dat moet herinneringen opgeroepen hebben van zijn vroegere streken. Prompt begon hij de witte wollige massa uit de zak te plukken om deze vervolgens over zowat heel het huis te verspreiden.
Als je flink met je staart kwispelt, bewegen die plukken namelijk! Dolle pret voor onze puber! Het moet een leuke manier van ontwaken geweest zijn voor Christoph toen hij nog slaapdronken naar beneden strompelde.
Jammer genoeg heeft hij de ravage voor ons niet op de gevoelige plaat vastgelegd. Na wat opruimwerk, onder goedkeurend oog en van leedvermaak vervulde blikken van ons trio, behoorde ook dit wapenfeit weer tot het verleden.
De dag nadien werden in onze tuin de voorbereidingen voor het plaatsen van de hoge omheining verder gezet.
Omdat onze zonen geen nieuwsgierige neuzen tussen coniferen en de zaag wilden hebben moesten onze lieverdjes binnen blijven. Wel stond het raam open in de woonkamer.
Alweer een verlokking voor onze kleine schelm. Het zou trouwens niet de eerste maal zijn dat hij langs het venster naar buiten glipt. Van dit kunstje zijn er echter wel beelden.
Alleen blokkeerden afgezaagde coniferen de vrije doortocht en moest hij dus op de vensterbank blijven toekijken.
Voor de medebewoners een leuk gezicht: een jonge Hovawart bovenop de vensterbank, twee poten binnen, de rest buiten. Eén ding staat vast: met Elmo kan je alle afsluitingen of verborgen uitwegen laten testen.
Als hij geen uitweg kan vinden, dan zit het snor. In het andere geval mag je terug naar de doe-het-zelf zaak om extra materiaal te halen.
Geïnteresseerden kunnen vanaf nu Elmo en zijn baas inhuren.
Of Houdini's Hovawart als kennelnaam zou aanvaard kunnen worden door Sint-Hubertus?