Dankzij de goedwerkende vriendenkring van de Hovawartinfo kwam ons afgelopen vrijdag, 22 juli 2005, het nieuws ter oren dat er daags voordien een Hovawart reu in het asiel van Genk was afgeleverd. Dat Marc meer dan Hovawart-gek is, hoeft geen verdere uitleg meer. Hij leeft niet meer met maar tussen zijn honden. Hij hoefde dan ook maar een klein zetje van echtgenote Marleen om contact met het asiel op te nemen. Op zaterdag zijn ze dus samen naar het asiel in Genk gereden. Aan de telefoon had men al verwonderd gereageerd dat iemand uit het Mechelse reeds wist dat ze over een Hovawart reu beschikten. Het eerste bezoek aan de pup deed ons op rationele wijze besluiten dat de combinatie met Axel en Dunja zeker zou kunnen. We moesten echter eerst onze lieverdjes nog laten kennis maken met Viktor (zijn asielnaam). De adoptie zelf verliep echter langs een aantal hindernissen. Zoals dus de confrontatie met onze hondjes. Ook de afstand naar Elmo's nieuwe  thuis kon eventueel een hindernis vormen. Tevens moest er nog eerst iemand bij ons thuis komen kijken of alles voldeed aan de , voor ons wel logische en terechte, eisen. De confrontatie op zondag verliep van een leien dakje. Ook de persoon die moest komen kijken, had er geen bezwaar tegen om tot bij ons te komen en men was er eigenlijk al wat blij dat er zich zo snel iemand had aangeboden voor deze bijzondere pup.
De kennismaking bij ons thuis met Nicole, de verantwoordelijke voor de plaatsingen, verliep bijzonder hartelijk. Ofschoon Axel en Dunja, zoals gewoonlijk, als een zootje wildebrassen te keer gingen en zo meteen twijfels zaaiden over "het kunnen", bleek die situatie geheel anders nadat de rust al na vijf minuten teruggekeerd was. Al vlug volgde dan de conclusie: als we zelf geen problemen hadden met de adoptie, dan kon het, wat haar betrof, ook best. We waren ondertussen dinsdagavond (26 juli).
Dat ze in Genk zeer begaan zijn met het welzijn van hun gasten bleek reeds de dag nadien: als we wilden mochten we onze pup die dag nog komen halen. Wij hadden ons zelf ingesteld om Elmo eerst op zaterdag te kunnen afhalen! Dat we zelfs buiten de normale uren er nog terecht konden, was voor ons meer dan een prettige verrassing! Zodoende is Elmo sinds gisterenavond bij ons...
Hij heeft het blijkbaar best naar zijn zin. Axel en Dunja hebben hem al aanvaard als lid van hun roedel. Zijn eerste nacht verliep vlekkeloos, ook letterlijk. Het ontbijt bood wel wat spektakel, temeer omdat Elmo héél veel interesse bleek te hebben voor de inhoud van de etenspotten van Axel en Dunja. Overigens is La Dunja ondertussen ook al begonnen met haar rol op te nemen als alfa-teef van de roedel. Een blije Axel kijkt ondertussen lachend toe hoe het jonge geweld met elkaar ligt te ravotten of hoe Dunja de pup terecht wijst als hij te ver gaat.
Elmo z'n baasje is uiterst tevreden met de nieuwe aanwinst! Gewoon zaaaalig om gewekt te worden door een nieuwsgierige en uiterst gelukkige Hovawart. Natuurlijk dat het baasje bij zijn honden geslapen heeft, of wat dachten jullie!