Hovawartjes onder stroom!

Recent publiceerden we nog een lijstje met dingen die betrekking hebben op onze Hovawartjes. Eentje daarvan was dat ze met ouder worden niet slimmer worden... Dit verhaal had net zo goed bij Elmo kunnen geplaatst worden maar het heeft evenveel betrekking op La Dunja. Afgelopen weekeinde (25 en 26/02/2012) stonden er grote werkzaamheden op het programma in de tuin. Er dienden twee "gevaarlijke" bomen geveld te worden en daarvoor hadden we dan ook professionele hulp ingeroepen. Voor de aanvang van het vellen, werd eerst de omheining achteraan in de tuin gesloopt. Die stond de werkzaamheden lelijk in de weg, dus weg ermee! De hele namiddag mochten onze hondjes enkel aan de leiband buiten en nadat de eerste boom ter aarde gedonderd was, mochten ze met onze jongens eens een kijkje gaan nemen in het aangrenzende bos. Tot zover geen probleem... 's Avonds was het al een ander verhaal want dan mochten ze wel vrij rondhuppelen maar mochten niet het bos in. Voor Axel en Dunja geen probleem maar Elmo was al iets moeilijker te overtuigen. Gelukkig nu nog steeds zonder gevolgen...

Zondagochtend vroeg uit de veren want er diende een nieuwe omheining geplaatst te worden. Omdat er nog steeds een paar bomen in de weg stonden, moesten ze weer even binnen blijven tot het gevaar geweken was. Nadien mochten ze om beurt een kijkje naar de werkzaamheden komen nemen. Aanvankelijk verliep dat allemaal vlekkeloos, tot Elmo zich richting weiland begon te begeven. Onze tuin grenst net niet aan de weide en is in normale omstandigheden enkel via het bos te bereiken. Nu er geen afsluiting hen tegenhield, was de verlokking te groot om niet eens op verkenning te gaan. Op een simpel commando riep ik hen terug bij mij. Ik wist immers dat de omheining er eentje met verrassingen was... La Dunja kwam onmiddellijk terug maar Elmo bleef rustig in de buurt van de weide rondhangen. Omdat er nog meer dan voldoende werk aan de winkel was, moest ik dus wel verder aan de slag. Tellen later werd de buurt opgeschrikt door gejammer en gekerm. Een blik in de richting van Elmo vertelde me meteen dat onze schelm uitvoerig kennis had gemaakt met de schrikdraad. Het ging allemaal razend snel... Even keek hij verschrikt en verdwaasd, nam dan een moedig besluit en kroop als een volleerde para opnieuw onder de draad door zonder deze te raken. Met het hoofd tussen de schouders kwam onze wildebras bij me troost zoeken. Dunja had het allemaal niet begrepen. Zij was de andere kant uitgewandeld en had dus ook niet gezien wat er haar halfbroer overkomen was. Elmo bleef de rest van de tijd veilig uit de buurt van de weide en beperkte zich met het in de weg lopen of zitten of liggen, kortom dat wat een Hovawart uitmate goed beheerst.

In de namiddag mocht ook Axel genieten van het goede weer en andermaal volgde La Dunja in zijn zog. Axel voelt van nature waar hij best weg blijft, dus die maakte zelfs geen aanstalten om in de richting van de weide te gaan kuieren. Niet zo met Dunja. Elmo had haar die ochtend de pas afgesneden tijdens haar verkenning en die weide had toch zo'n aantrekkingskracht!! De gevolgen lieten dan ook niet op zich wachten. Nog geen vijf minuten later zag en hoorde ik het al gebeuren. Halsreikend probeerde ze de geuren van de weide in zich op te nemen en stootte daarbij met haar nek tegen de draad. Tellen later gekerm en gejank! MichaŽl die niet meteen begreep wat er gebeurde lag nadien in een deuk van het lachen. La Dunja, de oren in de nek, staart tussen de achterpoten trok een klein sprintje naar haar baas. Omdat ze daarbij verontwaardigd achterom keek, knalde ze nog bijna vol tegen de notenboom aan. Met treurige blik kwam ze me haar verhaal doen van die stoute draad die haar "geprikt" had. "Tja meisje, nu weet je ook waarom ik niet wilde dat jullie daar gingen spelen..."

Tot op vandaag blijven Dunja en Elmo op een veilige afstand van onze omheining en wat ons betreft, mag dit gerust een poosje duren. We veronderstellen dat ook Axel zich bijna een breuk gelachen heeft als Dunja hem haar verhaal deed hoewel ook hij op jongere leeftijd kennis maakte met schrikdraad. Enig verschil: hij liet toen enkel een korte kreet van zich horen en zocht toen een veilige weg naar zijn baas. Was hij dan veel stoerder dan zijn huidige huisgenoten? Waarschijnlijk niet maar de aanwezigheid van Jadzea in zijn buurt zal daar wel niet vreemd aan geweest zijn. De macho!

Laten we hopen dat La Dunja of Elmo het niet hun bol krijgen om nog andere "stommiteiten" uit te halen waarbij ook lijf en lede van hun baasjes bij betrokken kunnen geraken... hoewel het natuurlijk andermaal sappige verhalen zou opleveren.

 

 Ik hou niet van schrikdraad!

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 08/03/2012