Hond met opties...

Het verhaaltje staat dan wel bij Dunja maar het heeft eigenlijk op al onze hondjes betrekking. Deze week (eind juni 2010) realiseerde ik me plots dat Hovawartjes een beetje zijn zoals auto's: ze beschikken over een batterij opties. Natuurlijk krijg je bij een Hovawart geen instructieboekje bij. Je weet dus nooit welke opties zich in je Hovawart bevinden... Wij hebben er alvast eentje kunnen ontdekken, ook al heeft het lang geduurd vooraleer we het zelf door hadden. Onze Hovawartjes hebben een snoepsensor! We weten allemaal dat Hovi's alles doen voor eten en dat sommigen er een echte neus voor hebben om 'iets lekkers' te ontdekken. Hoe de optie werkt, kan ik jullie best aan de hand van een paar situaties uitleggen.

Situatie 1: de hondjes zijn buiten geweest. Bij Peter thuis krijgt Jadzea maar ook elke bezoeker een koekje als ze terug binnen komt. Dat er iets te rapen valt, wordt meestal aangekondigd met het kletterende geluid van het deksel op de vuilnisbak. Daar verdwijnen dan de uitgedoofde sigarettenpeukjes in. De afstand naar de deur bedraagt nauwelijks twee meter maar die deur bereik je zelden of nooit als eerste. Axel is op het geluid gefocust en staat in een wip binnen, vol verwachting kijkend naar de koekjestrommel. Jadzea is veel langzamer maar zij is helemaal geen snoepkont.

Situatie 2: er wordt gegeten (wij dus). Dunja en Elmo vertoeven meestal in de keuken maar vertonen geen opdringerig gedrag. Dunja baant zich meestal een weg tussen de benen en stoel- en tafelpoten om onder de tafel te liggen. Elmo kiest ergens een plekje uit en speelt voor dood. Het vrouwtje lust na de broodmaaltijd wel eens een stukje kaas. Die ligt meestal ook vanaf het begin van de maaltijd op de tafel. Het is eerst als zij het pakje aanraakt - en niet meer dan aanraken - dat Elmo en Dunja energiek rechtveren en onmiddellijk postvatten bij de juiste persoon. Het lijkt dan altijd op de fabel van de raaf en de vos. Ze doen er alles aan om een stukje te bemachtigen...

Situatie 3: het is avond, we kijken naar een programma op TV, alles is rustig. Axel en Dunja hangen lui ergens rond en blijven tijdens de reclameblokken rustig verder slapen of doen minstens alsof... Afwisselend mogen Elmo (alleen) en Axel (gaat wel met Dunja) ook buiten. Bij ons thuis kijken ze enkel naar de koekjesdozen als ze binnenkomen... Wat hen wel bijzonder maakt is het volgende: iemand staat recht, verplaatst zich naar de keuken en komt tellen later terug, ogenschijnlijk met lege handen. Wie dan de deur naar de woonkamer opent, kijkt in twee paar trouwe ogen! Opmerkingen zoals: 'Jullie sliepen toch?' of 'Heb ik iets van jullie aan?' helpen gewoon niet om hun aandacht te laten verslappen. Wie zeer stiekem koekjes, kaas, worst of andere cholesterol verhogers naar binnen tracht te smokkelen, is er aan voor de moeite. Bij aankomst aan de zetel, is het gezelschap van twee vrolijk kijkende Hovawartjes verzekerd.

De laatste situatie is echt intrigerend. Soms verdwijn ik, letterlijk op mijn sokken, en ga op zoek naar iets eetbaars. Zonder uitzondering slapen onze Hovawartjes de slaap der rechtvaardigen en bewegen niet eens ook als ik over ze heen moet stappen. De terugweg is enigszins anders. Zeker als ik trek heb in worst (en als reserve Duitser gebeurt dit vaak), is het ding niet eens uitgepakt of Elmo zit al bij mij voor te kauwen. Die prestatie levert hem natuurlijk een stukje op. Bij wederkomst in de woonkamer lukt het soms om onopgemerkt de zetel te bereiken, hoewel... Om de n of andere reden posteert La Dunja zich steeds zo dat ongemerkt iets binnen smokkelen niet mogelijk is. Resultaat: twee kwijlende Hovi's, bedelend om een stukje worst. Het is bijna net als de oude reclame van een Belgisch sigarettenmerk: een worst eet je nooit alleen!

Het heeft natuurlijk allemaal te maken met prikkels. Tel daarbij het goed ontwikkelde gehoor en nog betere reukzin en de 'optie' blijkt plots veel banaler. Feit is wel: er is geen toets om de prikkel op uit te zetten...

Tot slot nog even dit: Axel is zo'n snoepdoos dat hij een klein koekje weet te vinden op een grote weide... Dit doen Dunja of Elmo hem zelden na.

 

 

 Ik vind die koekjes altijd!!

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 05/11/2010