We begonnen al bijna te wanhopen maar gelukkig, Dunja heeft bewezen dat ze toch een "echte" pup is. Zoals altijd, moet er altijd voldaan worden aan een aantal voorwaarden. Je moet voldoende elementen van verleiding laten rondslingeren. Je pup moet  daar aandacht voor krijgen. Ze moet ruim de kans krijgen haar "plannetje" uit te voeren. Waar hebben we het over: het is september, dus de school is begonnen. Wat gebeurt er dan meestal: de jongeren gaan op stap, halen in school een berg boeken af en sleuren zich een breuk om die berg thuis te krijgen. Rechtstreeks gevolg is dat de meeste van die boeken ook netjes van een velletje kaftpapier moeten voorzien worden. Daar pikken die jongeren dan wel een onschuldig slachtoffer voor uit om dit vervelend werkje op te knappen. Voor de rest blijven die boeken lekker op tafel liggen...
Ik hoor jullie al lachen! Ze heeft zeker aan de boeken gezeten? Leren lezen op haar leeftijd? Neeee! Da's nog veel te vroeg. Maar leren boeken kaften, das plezant baas! Om je een  idee te geven: de rolletjes kaftpapier die bij ons gebruikt worden zijn die van het type "eenvoudig, stevig zwart papier en vooral goedkoper dan de rest". Op 1 rol steekt dus wel minstens 10 meter papier. Wat doe je dan als pup? Niet de elastiekjes los maken, want daar heb je vingers voor nodig. Waarom dan niet met de tandjes? En dan het rekkerke los laten zeker? Zottekes! Nee nee, elastiekjes eraan laten zitten en dan proberen om een respectabele lengte van de rol te bemachtigen. Moeilijk dat dat is zeg! De langste stukken zijn zo tussen de 30 en 40 cm. Daar kunt ge natuurlijk niks mee aanvangen. Van pure ellende dat ge toch geen groter stukken van de rol kunt scheuren, begint ge dan maar om de afgescheurde stukken te versnipperen. Een snipper machine avant-la-lettre. En hoe ziet dat resultaat er dan uit? Euh, een spoor snippers van in de woonkamer tot in de nest van Dunja. In de nest hebben we nog een stuk terug gevonden waarmee je wel geen boek meer kon kaften, maar waarvan je jezelf kon afvragen hoe ze het voor mekaar gekregen heeft zulk een groot stuk te verzamelen en terwijl de rol redelijk in takt te laten. (met nog steeds de elastiekjes op hun plaats!!) Gelukkig hebben we er eens hartelijk mee kunnen lachen. Blijft natuurlijk de open vraag, hoe is juffrouw Dunja aan haar materiaal geraakt? Voor zover wij ons kunnen herinneren lag de rol toch wel buiten het bereik van puppy Dunja. Heeft ze dan misschien hulp gekregen van ons braaf Axeltje? Bij mijn thuiskomst ging die in ieder geval al op de rug liggen en zoiets spreekt gewoonweg boekdelen. Nog altijd goesting om een Hovawart te kopen? Tja, altijd handig op kantoor natuurlijk. Moet ge zelf geen papieren meer laten "verdwijnen".

Met plezier beleefd en geschreven.
(nee er zijn wegens omstandigheden geen foto's genomen)

Marc