Ze mogen je dan verwittigd hebben dat het "een varken" is, je geeft zo'n lieve pup toch nog graag het voordeel van de twijfel.
Tot onze eigen schade en schande hebben we al heel vlug mogen ondervinden dat ze wel wat in haar marge heeft. Eerst en vooral verkiest ze bij voorkeur menselijke onderdelen om haar tandjes in te zetten. Speels natuurlijk maar het doet met momenten behoorlijk pijn. Verder heeft juffrouw zo haar voorkeuren: ze heeft een eigen bench, ze geeft er echter de voorkeur aan om regelmatig in die van onze poezen te gaan verpozen. Ze is al behoorlijk op weg om de status van geveltoerist te verwerven. Alles wat binnen haar bereik komt en niet te zwaar weegt wordt onverbiddelijk van plaats verhuisd. daarbij gaat ze nog slim te werk ook: de dingen die ze "steelt", dumpt ze liefst in de mand van grote broer Axel. Zo kan die de schuld krijgen als wij erop uit komen. Gelukkig voor Axel, trappen wij daar niet in. Waar gaat ze zoal mee aan de haal? Schoenen, handdoeken, washandjes, T-shirts, sokken, werkhandschoenen, boeken en speelgoed van de poezen. Dat laatste alleen maar om vakkundig te slopen. 
Dunja heeft een eigen drinkbak en dito etensbak. Wat is het toch veel leuker om je dorst te lessen uit de pot van je grote voorbeeld. Dat je dan je poten in de bak moet steken om je evenwicht niet te verliezen, vormt geen belemmering. Da's lekker fris en je laat na afloop een prachtig spoor na in de keuken, vooral als je net vrolijk in het zand hebt liggen dollen.
Als ze niet meteen haar zin krijgt, begint ze te blaffen. Dat doet ze trouwens ook als ze de zetel op wil en we niet snel genoeg zijn om haar daarbij te helpen. Vermits het de laatste dagen al flink wat geregend heeft, moet ze ook leren dat brave hondjes eerst hun poten laten afkuisen alvorens ze zich verder in het huis begeven. Dat blijven zitten op de mat lukt haar al vrij aardig maar die handdoek? Dat dient toch om een spelletje touwtrekken mee te doen? Probeer maar eens een wriemelende pup de poten af te drogen terwijl de kleine etter voortdurend probeert je de handdoek te ontfutselen. Beestig leuk baasje, wat je daar probeert te doen.
Als jullie dachten dat wij de enigen waren die haar terreur moeten ondergaan, dan hebben jullie het mis. Iedere bezoeker wordt steevast onthaald op wat "vriendelijke" beten. Daar zullen we zeker nog moeten aan werken als we in de toekomst nog volk over de vloer willen krijgen. De overige huisbewoners moeten het ook ontgelden. Axel is favoriet slachtoffer nummer 1. Vanaf het ogenblik dat hij zich 's morgens durft vertonen, begint ze zich vrij letterlijk aan hem te hechten. Mondje open, Axels' hals vastpakken en blijven vast houden tot die het beu wordt. Haar tweede slachtoffer is Zonta, zelf nog maar een kleine poes van nauwelijks drie maanden. Gelukkig heeft die wapens om zich tegen haar te verdedigen. Als het hem niet zint, deelt hij een paar rake klappen uit met z'n kleine klauwen. Meestal na een poging of drie houdt Dunja er dan wel mee op.
Onlangs was er bezoek uit Oostende. Eén van de dames uit het gezelschap gaf een leuke en terwijl correcte omschrijving van een puppy: "egoïstische monstertjes". Beter kan je Dunja niet omschrijven. En toch moet je al bij al met haar kapriolen lachen: de onbeholpen en stuntelige bewegingen, haar nieuwsgierigheid met soms verrassende gevolgen, haar kopieergedrag. Hoe zei onze kroonprins het ook al weer? HET IS EEN VROUWTJE!! (takketeef ja!)