Vorige herfst werd er ten huize van Darouch en Dribbel eindelijk een nieuwe veranda aangebouwd. Vrouwtje natuurlijk een beetje bezorgd dat de hondjes niet in de gaten zouden hebben dat een veranda vooral uit glas bestaat waar je wel kunt doorkijken, maar niet kunt ‘doorstormen’….’Ach madammeke’…. was het commentaar van de verandabouwer hierop, ‘dat zullen ze vlug doorhebben, als ze er tegen lopen, zal dat maar één keer gebeuren.’…. en de brave man had gelijk, althans toch bijna want het gebeurde welgeteld twee keer.
De eerste die het aan den lijve mocht ondervinden was Dribbel. Nadat hij zoals gewoonlijk rond 1 uur ‘s middags ‘uitgeslapen’ was (vroeger krijg je hem niet in actie) stormde hij via de keuken en de nieuwbakken veranda richting ‘boom’. Plots een knal……de glazen verandadeur was de grote verrassing van de dag. Sindsdien komt Dribbel, die zich het sterretjes tellen blijkbaar goed herinnert iets minder enthousiast aangelopen en wacht braaf tot vrouwtje de deur openschuift…..

Dan was Darouch aan de beurt. Het was pas een paar dagen later, want onze intelligente jongen had eigenlijk al vlug in de gaten dat een glazen verandadeur pas ‘doorgang verschaft’ wanneer ze ‘openstaat’, tot een brutale lapjeskat Darouch alle rationele theorieën deed vergeten ….

Vrouwtje zat in de veranda van het uitzicht naar de tuin te genieten en Darouch lag in een lekker winterzonnetje aan haar voeten, heerlijk toch….. Hij stond recht, rekte zich langs alle kanten eens goed uit en was net van plan om zich op zijn andere zijde te leggen toen zijn blik als een magneet naar de lapjeskat in de tuin getrokken werd die met een bijzonder brutale blik de veranda binnenkeek. Toen gebeurde alles bliksemsnel….
Darouch veerde recht, wou met de allure van een hazewind achter de kat aan, tot de verandadeur er ook hem aan herinnerde dat ze  wel degelijk dicht was….de knal was natuurlijk veel heviger dan bij Dribbel…iedereen schrok, de kat vluchtte met grote sprongen naar de schutting (waar ze even later terug opdook en met een gemene grijns nog wat zout in de wonde kwam strooien), vrouwtje sprong met stoel en al naar omhoog en Darouch , die er gelukkig geen buil aan overgehouden had kwam met schuldig pleitende ogen  ‘oei,….ik was het effe vergeten…’ een troostknuffeltje halen…..stevige verandadeur…..

Om de veranda nog wat verder ‘op te smukken’ kwam vrouwtje op het idee er een mooi buxushaagje naast te planten. Zo gezegd zo gedaan, bezoekje aan het dichtst bijzijnde tuincentrum en planten maar….hm….zag er goed uit…..

Toen vrouwtje de volgende morgen opstond wist ze niet wat ze zag. Het derde struikje van het buxushaagje was gewoon uitgegraven en lag naast het pad…..

‘Dribbellllllllllllllllllllllll kom is bij het vrouwtje……’….met een blik vol onbegrip (het was nog wat vroeg om op te staan) kwam Dribbel duidelijk met tegenzin aangesloft…’Hewel Dribbelmans wat is dat daar…’ (beschuldigende vinger naar het struikje) ‘mag niet ! ! !’……na het sermoen met een verveelde blik aanhoort te hebben slofte Dribbel terug naar zijn zetel om zijn verstoord slaapje verder te zetten…… Volgende dag (struikje was inmiddels weer netjes gepland)…..zelfde scenario ….opnieuw was het derde struikje uitgegraven en opnieuw had Dribbel (omdat hij altijd naar egels graaft) dezelfde preek gekregen….tot we de derde keer de kluiten aarde bijna tot over de haag bij de buren zagen vliegen…… dit kon onmogelijk Dribbel zijn die aan het werk was, hij was met ‘kluiten dabben’ nog nooit zo hoog geraakt…..vlug naar de plaats van de misdaad en inderdaad……..het was DAROUCH die heel vakkundig het derde struikje aan het uitgraven was. ‘Darouchhhhhhhhhhh’ mag niet ! ! ! … klonk het deze keer (in de verte tevreden zucht van Dribbel)...
Om het verhaal wat in te korten, want ik kan bezig blijven….struikje wordt elke keer terug gepland en gegarandeerd de volgende dag door Darouch weer uitgegraven…..Zelfs een versteviging met paaltjes en draad bieden geen oplossing….ook vandaag  ligt het struikje weer op het pad.
We blijven ons afvragen waarom Darouch het precies op het derde struikje gemunt heeft, de andere struikjes laat hij met rust. Oefent hij in tellen…., ligt er misschien nog een oude koffiekoek van Rambo of Max, onze vorige honden begraven…., hebben de mannen die de veranda gezet hebben per ongeluk hun boterhammen op die plaats mee ingemetseld …..of houdt Darouch gewoon van tuinieren ???

Danielle, Darouch en Dribbel