Dante heeft een kort maar hachelijk avontuur beleefd!
Joggen naast de fiets doet hij al langer, keurig in draf terwijl baasje de leiband in de ene en het fietsstuur in de andere hand vasthoudt. Snuffelen onderweg is uit den boze, maar toch vindt Dante het leuk. Eens terug thuis geniet hij nog even na van de beloningsknuffels en van het spel met baasje en Seppe.
In de handel verkopen ze speciale attributen die aan de fiets worden vastgemaakt en waaraan de leiband kan worden vastgehaakt zodat baasje beide handen vrijhoudt om te fietsen.
Veiliger, naar het schijnt,...want nog voor de eerste testrit start, valt die vermetele fiets om bij een onverwachte beweging van Dante.
Eigenlijk valt die zo goed als bovenop de arme stakker. Hij probeert er zich onderuit te trekken, maar hoe harder hij achteruitloopt, hoe halsstarriger de agressieve fiets hem letterlijk op de hielen achtervolgt. Samen trekken ze een diep spoor over het kiezelpad, tussen twee geparkeerde auto's door, langsheen de buxushaag, over het grasperk...tot Dante eindelijk hoort hoe baasje op hem roept : rustig, Dante, blijf! Hij wordt snel uit zijn netelige situatie bevrijd. Hij is erg onder de indruk van het avontuur en maar wat blij dat baasje hem heeft gered.
Na een eerste checkup blijkt de averij wonder boven wonder nog mee te vallen. Dante lijkt fysisch OK, de twee auto's zijn wonderbaarlijk ontsnapt aan deuken en scharren, de fiets mist enkel wat extra's, zoals het licht, de reflector.
De fietssteun is met de helft gereduceerd, maar ook zonder zijn we terug operationeel, dus na het rechtzetten van het stuur en het opleggen van de ketting kan er terug gefietst worden. Want de enige mannier om van een trauma te genezen is de angst te overwinnen.
Eerst stapvoets, want Dante heeft nog serieuze twijfels over dat soort therapie. Na een tijdje merkt hij dat er toch ook gewoon weer kan gejogd worden en dat de aanvalswoede van de fiets geluwd is.
Baasje heeft gelukkig alles onder controle.
Die gaat ervoor zorgen dat het nooit meer zal gebeuren!