Ontiegelijk vroeg, of wat moet je denken om zes uur s' morgens, stonden Marc en Aiko voor de poort van B'Elanna. Wat betekende dat hij en Aiko nog vroeger moesten opstaan! Na een uitbundige begroeting moest Aiko eerst nog even de infrastructuur onderzoeken. Toen dat allemaal achter de rug was werd B'Elanna op de achterbank aan de gordel vast-geklikt en kon Aiko in zijn vertrouwde bench plaats nemen. Start voor een 2:30 durende rit naar Niederelvenich.
Voor B'Elanna was het de eerste maal dat zij op deze wijze vervoerd werd maar reclamaties bleven gelukkig uit.
Halverwege de rit, ongeveer rond Aachen, tijd om een pis en kaka pauze in te lasten. Wat beide Hovawartjes dan ook prompt deden. Een kwartiertje later iedereen terug in de wagen om vervolgens mooi op tijd, 8u30, op de locatie aan te komen.
B'Elanna haar zusjes, Maiti, Mia en Mente, en hun respectievelijke baasje verwelkomde ons alvast. Via E-Mail hadden we Ferni op de hoogte gehouden van B'Elanna's evolutie in gewicht. Daar Ferni 30.50kg aan de zware kant vond, "Dat is het gewicht van een volwassen teef!" was haar eerste handeling om B'Elanna te onderzoeken. Neen, te dik is ze niet, alhoewel ze niet zwaarder mocht zijn was haar conclusie. Dan maar naar de inschrijvingsbalie... Alle nodige documenten voorleggen en dan met een gezellige babbel wachten op de start van de keuring. Om 10u15 werden dan alle hondjes samen in de ring geroepen om een algemene uitleg te ontvangen. Dadelijk hierna begon dan het eigenlijke werk. Maiti mocht als eerste Hovawart of Loyalguards de ring in... Als enigste mocht zij op de keurders gevoelige smartphone vastgelegd worden. Vermoedelijk om de allergie rond haar oog, ten gevolge een wespensteek, te documenteren.
Met nummer 31 was het dan de beurt aan B'Elanna... Tijdens het eerste deel was het vooral de bedoeling om het uiterlijk en de houding van de Hovawart te beoordelen. Rondjes wandelen en lopen, langs alle kanten betasten en met vreemde situaties in contact komen. Tijdens deze keuring verduidelijkte de keurder zijn bevindingen, wat voor mij vaak als Chinees overkwam (qua vakjargon dan toch...). Ook deze keurder vertrouwde het gewicht van B'Elanna niet maar na nogmaals goed voelen verklaarde hij toch dat zij niet te dik was. Verder geen belangrijke bemerkingen. Ook bij Mia en Mente verliep alles vlotjes. Marc had ondertussen tal van bekenden tegengekomen en vooral Aiko liet zich al deze aandacht welgevallen. De aanwezige Reuen liet Aiko koud en bijgevolg was het ook voor hem een belevenis.
Al snel was het 13:00 en na een korte wandeling in de omliggende velden was het tijd voor een oer Duitse snack: "Bradwurst tussen een broodje" Alleen jammer dat er geen bijhorend Weissbier beschikbaar was... Dan volgde het meer actieve tweede deel van de proef...
Als eerste moest je laten zien hoe jij je hond verzorgde aka borstelen... Nu wist ik al dat B'Elanna gefascineerd is door de borstel en dat ze wel mooi in de buurt blijft staan/zitten maar absoluut zelf de borstel wil vasthouden. Niet tegenstaande dat ik haar al dagelijks had laten kennismaken met deze borstel was het deze keer niet anders... "OhOhOh baas borstelen!!! Ik zal zeker maar wat helpen??!!" Echt bijten doet ze niet maar van de keurder kreeg ik toch de waarschuwing dat ik moest oppassen als ze groter zou zijn... Groter?? Ze is nu al bijna volwassen... Tijd om wat te spelen. Haar favoriete speeltje bovengehaald, een balletje met koord, maar dat vond de keurder dan weer niet gepast en dus haalde hij een ander speeltje boven. Deze geknoopte koord zag B'Elanna ook wel zitten en dus mochten we aan een zoekapport beginnen. Speeltje over het hek en zoeken maar! Even over het hek piepen, rond lopen en het speeltje naar het baasje brengen. No problema! De keurder nam dan het spel over om haar wat af te leiden terwijl het baasje onder een laken op een stoel ging zitten. Goed verstopt moest er dan geroepen worden... B'Elanna vond mij dadelijk maar begreep toch niet goed waar dat geluid nu eigenlijk vandaan kwam. Na een paar herhalingen kroop ze dan onbevreesd onder het laken om dolenthousiast haar baasje te begroeten. Vervolgens werd het belangrijkste orgaan van onze lieveling getest: hun neus. Snoepjes onder één van de drie bloempotjes verstoppen, alle drie aanraken en vervolgens de hond langs de potjes begeleiden... Ook deze proef was voor ons koekiemonster een fluitje van een cent!
Na deze laatste opdracht werden dan de resultaten genoteerd en uitgebreid besproken. Het werd bevestigd: zij is een Hovawart in hart en nieren! Vervolgens was het de beurt aan de zusjes... Rond drie uur waren dan alle deelnemers de revue gepasseerd en was het wachten op de teruggave van de papieren. Ondertussen gingen de leuke babbels en verhalen hun verdere gang... De dochter van Arlette dacht dat ik altijd Bananna tegen B'Elanna zei en omdat dat leuk in de mond ligt, niet de banaan want die lust ik niet, blijf ik deze uitspraak gebruiken: vanaf vandaag gaat mijn lieveling als B'Elanna Bananna door het leven. Probeert U het zelf maar eens vijf maal snel na elkaar te zeggen... Leuk toch??!!
Ondertussen had B'Elanna, Bananna dus, het heuptasje van Arlette ontdekt. Daar zaten namelijk heerlijke zalmsnoepjes in. Heel de tijd bleef B'Elanna voor Arlette zitten met haar neus tegen dit tasje en dit vaak succesvol! Op een bepaald moment verstopte ik mij achter een tent en alhoewel zij af en toe verbaasd rondkeek bleef ze toch liever in de buurt van dat heuptasje! Bij de teruggave van de papieren kreeg elke Hovi nog een lekker beentje. B'Elanna was nu helemaal in de wolken!
Vijf uur... hoog tijd dus om na een korte wandeling de terugrit aan te vatten. Afscheid nemen de wagen in en vertrek richting België.
Nodeloos te vermelden dat wij de woefkens niet meer te horen kregen. B'Elanna ging zelfs liggen...
Een leuke ervaring en vele foto's rijker.
Moeten we zeker nog eens herhalen, hopelijk met al haar zusjes aanwezig!

Wordt dus ook nog vervolgd!