|
 Wat
te doen als de zondagse les in de Hondenschool niet plaats vindt? Juist,
je trekt er met je hondenschoolvrienden op uit met een lekker dineetje
om af te sluiten. Afspraak aan de Pallieterhoeve om 14:30. De
weersvoorspellingen waren niet al te gunstig maar toch daagde een leuke
groep op: Natalie (die voor de planning en reservatie gezorgd had) en
Johan met Mouna (Poolse laaglandherder - Polski owczarek nizinny), Marc
met Aiko (Hovawart), Mieke en Ronny met Pinta (Labrador), Annemie en
dochter Emilie met Ghana (Basset), later vergezeld door Eric en zoon
Axel, Rita en Jan met Lander (Duitse Herder), Liliane en Jacky met Noa
(Duitse Herder) en Moka (Hongaarse import) en tot slot Peter met
B'Elanna (Hovawart). Zoals je ziet een bond gezelschap en bijna een
uitstalraam om verschillende hondenrassen wat beter te leren kennen.
B'Elanna was er helemaal klaar voor en begroette zoals gewoonlijk zeer
enthousiast alle aanwezigen. In het bijzonder koekjesfee Rita, die bijna
weer een blauw oog overhield aan de welkomstzoen van die zotte Teef.
Naar goede gewoonte moest mijn meisje de aanwezige reuen, Aiko en
Lander, de nodige energetische aandacht geven. Toch ongelofelijk wat die
kerels allemaal kunnen verdragen van mijn zotte Teef!
Iedereen aangekomen? Klaar om de wandeling te starten... Iedereen
behalve Mieke en Rita die, gezien hun mobiliteitsproblemen, besloten om
de wandeling uit te zitten op het terras van de Pallieterhoeve. De
weergoden bleken ons goed gezind want de beloofde regen bleef uit. Met
de temperatuur leek het ook goed te zitten want met +/- 20°C was extra
kledij echt niet nodig.
Eerst een stukje langs de weg om over de Nete-brug de dijk op om na 200m
het bos in te duiken. Hier konden de meeste hondjes al wat van hun
vrijheid genieten. Na zo'n twee kilometer kwamen we terug aan de Nete.
We hadden ons bij de aanvang al afgevraagd waarom er vandaag zo veel
volk rond deze rivier liep... Nu wisten we waarom. De lokale Chiro hield
op deze dag hun jaarlijkse vlottentocht... Leuk voor hen, een kleine
domper op onze wandeling: onze lieveling werden door de vele
toeschouwers sterk beperkt in hun vrijheid. Na een korte pauze, besloten
Marc en Aiko (de vorige dag al hard gespeurd) en Annemie, Emilie en
Ghana (wat problemen met de gezondheid) rustig terug naar de startplaats
te trekken, zij wandelden in totaal zo'n 4km. De rest van het gezelschap vervolgde hun wandeling
stroomopwaarts. Na een kleine 2km kwamen ook wij op ons punt waar we de
terugtocht zouden aanvatten. Een fietsbrug (een oude spoorwegbrug)
bracht ons naar de overzijde, hier konden de hondjes terug van hun
vrijheid genieten ,
de meeste supporters van de vlottentocht zaten immers aan de overzijde.
Tijdens het ravotten kwam B'Elanna wat wild tot stilstand met ne manke
poot tot gevolg. Nu was het niet de eerste keer dat mijn wildebras dit
overkwam en na een korte massage en mobilisatie was het leed snel
voorbij. Toch maar weer aan de leiband in een poging haar wat rustiger
te houden...
Door de leuke babbels en de animaties door onze hondjes vloog de tijd en de
8km
voorbij en kwam ons eindpunt, en dus ook ons startpunt, al snel in het
vizier... Bij aankomst eerst de dorstige hondjes laven om daarna zelf de
beentjes onder de tafel te steken en de dorstige baasjes te verzorgen.
Gezien het aangename weertje bleven we nog gezellig buiten op het terras
zitten. rond 17:30 verhuisde het hele gezelschap naar de veranda waar
een lange gereserveerde tafel voor ons gedekt stond. Ieder bestelde zijn
of haar keuze en al gauw stonden de gerechten voor onze neus.
 Nog
niet halverwege de maaltijd en de hemelsluizen werden opengedraaid, zeg
nu zelf... een betere timing konden we niet voorzien hebben! B'Elanna
bleef gedurende de hele maaltijd rustig, zoals het een echte Hovawart
betaamd, naast mijn stoel liggen (het onder tafel liggen van Jadzea moet
ze nog ontdekken).
Na een lekker maaltijd, overgoten met de nodige consumpties, was de tijd
van gaan alweer gekomen. Eens van iedereen afscheid genomen volgde de
rit naar huis... Moe én voldaan liet B'Elanna zich uitgestrekt in de
wagen naar huis voeren. Waarschijnlijk droomde ze van haar Reuen en van
een volgend avontuur!
Wordt dus zeker vervolgd!
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)