Wat doet een mens tijdens zijn laatste weekeindje vakantie met goed weer? Juist! Hij organiseert een barbecue! Tijdens de voorbereiding mag Axel steeds mee helpen, hoewel ik daar nog nooit veel van gemerkt heb. Meestal gaat hij, samen met Dunja ergens loom liggen kijken of pitten. Van zodra we echter gaan eten, moet Axel de plaats ruimen met Elmo. Dit heeft dan weer alles te maken met het vrij opdringerig gedrag van ons boeleke. Het aantal keer dat hij mocht deelnemen aan zo'n feestmaal, wilde hij dit nogal letterlijk opnemen en moest ik hem een paar keer vragen of het misschien de bedoeling was om een plakje neus af te snijden. Die neus bevond zich dan meestal op enkele millimeter van mijn boord of dat van mijn huisgenoten... Geen doen, en dus moet hij wachten tot na het dessert alvorens hij weer mag verschijnen. Axel werd binnen gepropt, Elmo mocht buiten en de schotels met vis en vlees mochten aanrukken. Gedurende heel ons etentje verroerden Elmo of Dunja zich niet. La Dunja had zich trouwens weer strategisch onder de tafel gepositioneerd. Er zou zo eens een bord met inhoud naar beneden kunnen duikelen. Tijdens het dessert kwam er wel beweging in ons duo en nu kwam Elmo wel wat poolshoogte nemen. De geur van die gebakken bananen liet hem koud maar die bolletjes ijsroom die op de borden verschenen... dat was wel zijn ding!! Je mag Elmo bij momenten een ettertje noemen maar tafelmanieren heeft hij meestal wel. Toen iedereen klaar was, begon hij alvast met het 'opruimen'. Wij bakken nooit rechtstreeks op de gril maar in bakblikken. De gebruikte schaaltjes laat ik dan meestal afkoelen naast de BBQ. Daarin bevindt zich dan meestal nog vet en jus van het vlees en baas... dat is lekker!!! Eén voor één kwam Elmo de schaaltjes collecteren en verdween met zijn vondst de tuin in, staart stijf de hoogte in. Eerst hadden we hem rustig laten doen, maar toen hij ook nog de bijna lege doos ijsroom van tafel kwam plukken, werd het de hoogste tijd om dit voor het nageslacht te bewaren... Alsof hij het begrepen had, ging hij nog een rondje maken langs de schaaltjes en begon er bij wijze van demonstratie nog eens stevig in te likken. Dit, wel te begrijpen, nadat hij +/- een volledige bol ijsroom had verzwolgen. Poseren kon je het niet echt noemen maar het werd een leuke vertoning. Tot slot zocht hij zijn vaste stek op in de border en wilde verder, moe en zeker voldaan, met rust gelaten worden. Jammer genoeg mocht hij van ons niet lang van rust genieten. Ondanks zijn escapade, stond er ook nog het tweede deel van zijn dagelijks rantsoen op hem te wachten. Ook deze portie werkte hij nog zonder veel omhaal naar binnen. Waarom dit dan een verhaaltje geworden is over Axel???? Ook hij kreeg zijn avond eten en kon aansluitend naar buiten komen om mij gezelschap te houden. De schaaltjes hadden we nog laten liggen en dus begon ook Axel aan zijn inspectie ronde. Merkwaardig was dat ook hij het schaaltje dat het ergst te lijden had gehad van het vuur links liet liggen. Honden weten blijkbaar beter dat zwartgeblakerde toestanden niet gezond zijn. Telkens hij een schaaltje had gecontroleerd, keek hij met een droevige blik in mijn richting. Waarom baas? Waarom mocht ik er nu weeral niet bij zijn?? Dit ruikt allemaal zo lekker!! Het bakje van de ijsroom liet hij gewoon links liggen. Dat was te min voor onze grote beer maar dat ene schaaltje waar ik god weet wat had in gebakken, dat moest wel bijzonder lekker geweest zijn want hier bleef hij wel een paar minuten bezig met likken. Ik dacht nog bij mezelf: 'zo dadelijk slijt hij door het schaaltje heen' maar het gebeurde dan toch niet. Na zijn ronde zette Axel zijn speurtocht verder rond en op de tafel. Helaas was elk laatste kruimeltje al verdwenen. Misnoegd liet hij zich dan maar neerploffen in dezelfde kuil waar voordien Elmo zich nog had willen verstoppen.

Misschien dat we hem bij een volgende gelegenheid toch nog maar moeten toelaten. Wie weet wat dit dan weer voor verhalen kan opleveren!