Dat ons Boeleke wel van dollen houdt, is menigeen bekend. Onder het motto, jong geleerd is oud gedaan, blijft hij de zotste kuren ten toon spreiden. Getuige hiervan is meestal Christoph. Die weet ons dan tijdens het avondeten altijd wel iets te vertellen over Axel. Als Axel en Dunja in de tuin mogen ravotten, gaat dit meestal ten koste van Elmo. Dat dollen en ravotten gebeurt immers steevast voor het keukenvenster. Alsof onze tuin niet groot genoeg zou zijn!! Van achter het glas moet Elmo dan met lede ogen toekijken hoe Axel met Dunja aan het spelen is. Volgens onze getuige gaat het er soms behoorlijk wild aan toe. Om het allemaal nog wat vrolijker te maken, haalt Axel vaak een attribuut uit de garage om dan met het voorwerp een "pak me dan als je kan" spelletje te spelen. Lege plastiekflessen genieten zijn voorkeur maar die treft hij er niet zo vaak aan. Geen nood! Als het moet, dan haalt hij zelfs gereedschap boven... Met het voorwerp in de bek, komt hij dan aangetrippeld. Eerst werpt hij dan een blik op het raam om te kijken of Elmo op post is. Ligt die toevallig eens lui in zijn mand, maakt Axel genoeg kabaal zodat arme Elmo er niet kan aan weerstaan om te komen kijken. Eens die dan letterlijk de neus aan het venster steekt, is het hek van de dam. Minutenlang blijft Axel zowel Dunja als Elmo sarren. Meestal is het Dunja die er dan voor zorgt dat alles weer tot bedaren komt. Ons Boeleke hoeft echter geen gezelschap te hebben om Elmo te plagen. Laatst waagde hij het zelfs om gewoon een gezellige babbel aan het venster met Elmo te komen maken, poten op de vensterbank! Moeten we nog vertellen dat Schelmo haast door het venster vloog? Die brak bijna de keuken af, zo door het dolle heen was hij. Dit gedrag is er wel over dus hebben we Christoph gevraagd om onmiddellijk in te grijpen moest Axel dit nog eens wagen.
Ook binnen spreidt ons overjaars pupje vaak zijn kuren tentoon. Hij is nogal handig (potig?) in het manipuleren van voorwerpen en speeltjes en speelt al van jongs af aan een soort voetbal. Zijn teddybeertje (dat ondertussen al maanden zijn gezel is) mag dan af en toe als bal dienen. Krijgt hij kriebels, valt hij zijn beertje aan, smijt het op de grond en trapt het vervolgens de hele kamer rond. Het geheel gaat meestal gepaard met hoog geblaf en wat je best zou kunnen omschrijven als imitatie grollen. Eens "de kuur" voorbij, legt hij zich ergens neer met zijn teddybeer om dan meestal even later aan een hazenslaapje te beginnen. Wat hij ook blijft doen, is afruimen... Zijn voorliefde voor kussens kennen we maar soms liggen die gewoon in de weg. Met een flinke schop vliegen ze dan waar ze landen kunnen. Voorlopig laat hij mensen ongemoeid! Stel je voor dat hij die ook uit de zetel zou flikkeren...
Ons "ettertje" zoals Christoph hem meestal pleegt te noemen, eist in huis ook zijn momenten op. Mag Elmo altijd mee gaan winkelen, zo wil Axel altijd mee naar Peter. Dat laat hij dan al op donderdagmorgen aan zijn baas weten. In tijden dat Jadzea loops is, ligt hij thuis te mokken tot zijn baas terug is. Tegenwoordig wil meneertje ook op zaterdagmiddag de keuken met ons delen. Niet echt een probleem, zolang we Elmo maar buiten houden natuurlijk. Zodra we ons aan tafel gezet hebben, komt hij al mee aanschuiven. Je kan stellen dat hij zeer nadrukkelijk aanwezig is! Zo erg zelfs dat zijn baas al eens gevraagd heeft of er soms een schijfje neus tussen de boterham gelegd diende te worden! Onze grote gourmand is trouwens niet kieskeurig. Of hij echt alles lust weten we niet maar wat zijn baasjes eten, lust hij ook wel. Geen mogelijkheid om hem te negeren. Strateeg als hij is, vat hij post tussen het vrouwtje en het baasje, kin bovenop de tafel. De tactiek bestaat er dan in om telkens van beide baasjes het laatste hapje van elke boterham te kunnen afbedelen. Wees maar gerust dat het hem lukt! En wat gebeurt er ondertussen met Elmo? Waar die anders ergens vooraan zich van zijn waakopdracht ligt te kwijten, zit hij meestal voor de achterdeur geduldig te wachten tot we Axel terug naar zijn vertrek begeleiden. Eens die uit de weg, komt Elmo nog snel wat kruimels rapen en de tafel afschuimen.
Tot slot is er nog een scene die alles overklast: de eerste donderdag dat Axel opnieuw mee mag naar zijn geliefde Jadzea! Hoe hij dit kan inschatten, van waar hij het tijdsbesef vandaan tovert, we weten het niet! Het is in ieder geval zo dat hij zich die dag tot super puppy ontpopt. Van het ochtendgloren is hij dan al hyperactief. Baasje krijgt 's avonds een meer dan warm onthaal en hij is gewoon niet meer binnen te krijgen na het avondeten. Al dansend begeleidt hij zijn baasje dan naar de auto om mee te mogen rijden. Vanaf de hoek van de straat waar Peter en Jadzea wonen (en da's nog een eind), begint hij al te jammeren en te janken. Het weerzien is dan ook altijd behoorlijk emotioneel.

Ondanks die kuren is en blijft Axel een pracht van een karakter en helaas onvervangbaar. Gelukkig is hij de laatste tijd gezonder dan de afgelopen twee jaar. Hopelijk kunnen wij, en uiteraard jullie ook, nog lang van zijn kuren genieten!