Zoals elke donderdag ochtend, werd ik ook vandaag (31-07-2008) door Axel wakker gemaakt. Slaapdronken even op mijn horloge gekeken: 06:30 uur! "Zal het gaan ja! Je baas heeft dankzij die tropische hitte nauwelijks een paar uur kunnen slapen en je komt me nu al wekken!" "Ja maar baas, het is donderdag en ik wil straks weer naar mijn lief!" "Dat weet ik maar is dat dan een reden om me nu al wakker te maken? Er gaat nog een hele dag overheen voor je mag instappen!" "Pff, je kan ook niks verdragen. Nooit jong geweest zeker? En daarbij, jij bent ook altijd vroeg uit de veren als je kan gaan wandelen." Dan weerklinkt gestommel op de trap. ons vrouwtje is ook al vroeg uit de veren. Terwijl Axel noodgedwongen in de woonkamer achter moet blijven, wurmt La Dunja zich mee door de deur richting keuken. Elmo is ondertussen reeds de deur uit. Als ze elkaar zien, volgt er wat tumult. Een paar minuten later laten de buren de rolluik van hun slaapkamer zakken. Ook goede morgen! Toch niet wakker gemaakt hoop ik? Dat is tenminste wat je op de snoeten van Dunja en Elmo kan aflezen.
Na het klassieke ontbijt en dito opfris beurt, duik ik na het aankleden terug de woonkamer binnen. Daar is geen Axel te bespeuren want die heeft met Elmo plaats gewisseld in de tuin. Toch even kijken waar hij uithangt.
Zoals de laatste dagen heeft hij zich in de door hem en Elmo uitgegraven kuil geplant. "Ha, daar lig je!" "Ja, waar anders?" "Denk je dat je nu al mag instappen misschien?" "Da's een optie waar ik nog niet aan gedacht had. Denk je dat dit kan?" "Vergeet het, geen hondjes toegelaten in een high tech bedrijf." "Kan jij wel zeggen!" "Daarbij, in de kantoren smelt je vacht van je botten." "Ok, ik snap hem, ik zal wel braaf op je wachten tot je terug komt vanavond." "Kom nu maar mee naar binnen want zo dadelijk slijt Elmo met zijn nagels door de achterdeur." "Elmo? Waar? Waar?" "Nee zotteke, je moet luisteren als ik iets zeg!" "Kom nu maar mee zie." Zucht! "Ok, ok..." Boem, deur dicht. In de keuken staan Elmo en Dunja al in de startblokken om naar buiten te spurten. Eerst het baasje? Die is zijn leven nog niet beu! Laat dat jong geweld maar proberen om tegelijk door de deur opening te geraken.
Op kantoor krijg ik gelukkig geen sms'jes of telefoontjes in de zin van 'waar blijf je nu?' Niet dat hij dit niet zou durven want wat gsm gebruik betreft, is Axel niet aan zijn proefstuk.
Net voor half zes wordt de baas opnieuw verwelkomt door het jonge geweld. Vol ongeduld ligt Axel in de woonkamer een deuntje te tokkelen met zijn tenen. "Ben je er eindelijk!?!" Ondertussen heb ik te horen gekregen dat Jadzea weer loops is. Pech voor onze prins. Geen prinses voor de komende maand. In de praktijk wil dit zeggen dat ze elkaar pas eind augustus terug zullen zien! Met die wetenschap mag ik hem gaan begroeten. Nu, een Hovawart is slim, héél slim. Axel heeft geen horloge, geen kalender maar hij weet verdomd goed wanneer ik op welke dag moet opstaan en wanneer hij mee naar Jadzea mag. Is het dan te verwonderen dat hij me met wantrouwige oogjes aankijkt als ik hem knuffel? "Voor de dag ermee! Wat heb je te vertellen? Is het weer zover? Mag ik weer niet mee omdat ze, je weet wel is?" "Als je dat zelf al weet, waarom vraag je dat dan nog?" "Omdat ik het van jou wil horen baas!" "Ja, je zal zal ze een tijdje moeten missen." "Daarom dat La Dunja al zo vrolijk was..." "Niks aan te doen Boeleke." "Baas, het is hier voor te stikken en nu mag ik nog niet mee ook niet, plezant zenne!" "Weet ik maar zo is de natuur nu eenmaal." "Ik kan toch niks meer met haar uitsteken?" "Jij kan nog genoeg steken en een schijndrachtige Jadzea kan ik en Peter missen als de pest." "Jullie gunnen ons ook niets hé." "Sorry, daar beslis ik niet over!" "Verdwijn maar uit mijn zicht eer ik vergeet dat ik een lief hondje ben." "Ga je mokken?" "Ik?? NEEEEEE, IK MOK NIET!!" "Noem het dan maar iets anders en hou straks mijn T-shirt heel als ik thuis kom!" "Prrrrt! Na-nah-na-nah-na!" "Je hebt me goed gesnapt hé beer!" "Rol om!"
Met een klap slaat de deur van de woonkamer achter me dicht. Wat een temperament! Zeker last van de warmte? Het vooruitzicht dat Axel niet mee kan naar zijn prinses, stemt de vrouw des huizes ook al niet vrolijk.
Kan ik er misschien iets aan doen dat teven loops worden en dat dit ook wil zeggen dat ze gezond zijn?