De zoete wraak van Axel (en Dunja).

Voor wie er soms nog aan zou twijfelen: net zoals bij een vos, verliest een hond zijn haren maar niet zijn streken. Koppel daaraan wat jong puppygeweld en je hebt het perfecte recept voor een onvervalste "hondenparty".
Sinds kort blijven onze hondjes weer alleen thuis overdag. Een mens moet af en toe eens werken als je wil overleven in deze wereld. Dit gegeven is onherroepelijk het startsein voor de hondjes om zich eens lekker uit te leven. De tweede dag alleen was het al meteen prijs. Met melancholische ogen nam Axel afscheid van me. Helaas voor hem had zijn baasje een glimp van z'n pretoogjes opgevangen. Ik kon dus op één hand narekenen dat we iets te verwachten hadden die avond. Wie de vorige verhaaltjes gelezen heeft, weet ondertussen dat onze grote beer wel wat in zijn marge heeft als hij ergens aan begint. Waar hij mee begonnen is, kunnen we alleen maar raden. De thuiskomst was in ieder geval eentje om in een dagboek op te slaan voor het nageslacht. Gelukkig hebben onze zonen het resultaat op de gevoelige plaat vastgelegd, zodat jullie mee kunnen genieten. Hierna volgt een mogelijk scenario van de dag:
 


-iets na achten hebben we het kot vrij! Eerst even een hazenslaapje houden. Je weet maar nooit dat baasje vandaag toch terug komt.
-tegen de middag mezelf uit de zetel trekken. Dat daarbij een deel van dit meubel half gesloopt wordt, heeft totaal geen belang. Mijn zotte zus heeft mij trouwens komen wakker maken om te ravotten. Party-time!
-alles van de tafel afzwieren en terwijl Dunja op afstand houden...en af en toe vragen dat ze één en ander wil "verplaatsen"... of "aandragen".
-na de middagpauze het werk hervatten en ondertussen al genieten van mijn prestatie: een glazen kom mét snoepjes samen met het tafellaken van de salontafel trekken zonder iets te breken! Doe me dat maar eens na. Oh ja, geen enkel snoepje uit de schotel gevallen overigens.
-eerlijkheidshalve mijn handtekening achter laten. Alleen de primitieven vonden het niet nodig om dat te doen. Voilà, mijn werk zit er op! Zou ik nu nog die snoepjes opeten? Mhhmm, eigenlijk wel! Maar oei! De deur gaat open.. De after-party kan beginnen.

Als dan veel later mijn baas thuis komt, rap op mijne rug gaan liggen. Ge weet maar nooit dat hij er deze keer achter komt dat ikke den aanstoker was!

Voor diegenen onder jullie die graag details weten, kan ik nog het volgende kwijt:
-de zetel hing behoorlijk uit elkaar,
-het "teeveebladje" was niet beschadigd maar dat scheelde niks
-
die blauwe stof in de zetel is een jeansbroek, uit de badkamer meegebracht door Dunja. Da's trouwens haar handelsmerk,
-de glazen kom vind je naast het teeveebladje en alleen Axel kan dingen op die manier vastpakken en verplaatsen.

En wat heeft den baas gedaan? Een boos gezicht getrokken en heel hard gelachen met de foto's!
 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 28/10/2010