Axel, slimmer dan je denkt...

Wie als eigenaar van een Hovawart verwacht dat hij zijn/haar hond door heeft na drie jaar, komt er meer dan bedrogen uit. Zoals we nu al weten zit Axel niet om wat grappen en grollen verlegen. Zo ook weer op 2 juni 2004. Ons Boeleke had bij het behalen van zijn zoveelste brevetproef als prijs een doos met hondenkoeken gekregen. Baasje had die na thuiskomst rustig op "den toog" in de keuken laten staan. Hij had die al dagen onaangeroerd gelaten maar nu werd het toch wel tijd om hierin verandering te brengen. Maar! Eerst wat andere fratsen uithalen! Door omstandigheden was de oudste zoon thuis van school, maar die sliep nog. En dan denken dat er niks gebeurd? Simpele zielen! Axel speelde het voor mekaar de achterdeur open te prutsen en kon op die manier vrolijk binnen en buiten lopen. Regende het toch wel zeker! Dit kon de pret echter niet bederven, zelfs in tegendeel: natte, héél vuile poten, laten veel mooiere sporen na. Een beetje in de stijl van zijn cacaopoeder verhaal kon je ook nu weer precies zijn wandeling door het huis volgen. De keuken, de badkamer, de living! Van al dat "printen" krijg je op de duur natuurlijk honger. En als je baas dan nog vergeten is om die doos met koeken weg te steken, dan kan het feest beginnen. Er waren overigens nog redenen om te feesten: hondje was dag op dag drie jaar geleden hier komen wonen, net op de verjaardag van Conny (Mevrouw Pieters - fokker). Kon hij nog meer geweten of gevoeld hebben? Hij zal het ons nooit kunnen vertellen maar 's avonds informeerden we bij de fokkers van onze toekomstige puppy naar de stand van zaken. We konden onze oren niet geloven: de pups waren geboren! Wat hij met de doos gedaan heeft? Ook niet te geloven! Doos netjes opendoen, dan een aantal koeken naar binnen werken en ervoor zorgen dat de doos intact blijft. Maar oei, hoe zetten we die doos terug? Toen Christoph "op de feiten" uit kwam, vroeg hij aan Axel wat dat wel te betekenen had. Nieuwsgierig kwam hij naderbij en beantwoorde de vraag met een flinke boer. 't Zal dan wel gesmaakt hebben zeker? En wat doen we dan als het baasje thuis komt? In de mand gaan liggen met de poten in de lucht! En die vuile sporen? Daar zal het kuisen wel goed voor zijn!

Oei, betrapt!

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 28/10/2010