Dik 2 jaar geleden had ik het kot nog voor mezelf. Gewoon zalig! Toen kwamen mijn baasjes op het idee om daar zo'n klein vrouwelijk geval bij te nemen. Gedaan met de rust! Dat ding scheen geen nood te hebben aan rusten of slapen maar ikke wel. De beste manier om de aandacht van een puppy te trekken? Juist! Ergens gaan liggen en proberen te soezen. Daar kwam dus maanden niks van in huis. Gewoon vervelend zeg. Naar mate ze ouder werd, mocht ik al eens wat dutten overdag. Ondertussen had ik ook al door dat die kleine Pepper werd genoemd. Pepper? Is da niet iets zoals peper maar in een andere taal? Bij mama thuis noemden ze dat Pfeffer... als ge daar aan rook moest ge niezen en als ge daar ging aan likken, stond uw tong voor minuten in brand. Bij Pepper was dat precies hetzelfde. Van die puppygeur kreeg ik voortdurend de kriebels in de neus en als ik ze al eens een kusje wou geven, beet ze zich vast in mijn kaken. Naar mate ze ouder werd, begon ze ook kuren te krijgen. Na een paar maanden begon ze zowaar te waken en omdat ze nog zo klein was, ging ik iedere keer kijken wanneer ze alarm sloeg. Soms was het met reden maar vaak stond ze gewoon te blaffen op dingen die ze "raar" vond. Voor al dat gedoe moest ik me telkens rechttrekken en naar buiten spurten...

Al spoedig bemerkte ik dat ze er plezier in had om mij uit m'n tent te lokken. Van haar mocht ik ook al niet over haar plasje vlaggen. Ze deed er om te beginnen al een eeuwigheid over om dat plasje te doen maar als ik dan ging snuffelen en vlaggen, stond ze me al op te wachten om me te lijf te gaan. Zelfs de baas vond dit maar niks en zeker al niet als het om half zes in de ochtend gebeurde. Haar aanvallen waren immers nooit zonder geluid en dat kon ook de buren hun nachtrust verstoren.

Af en toe was en ben ik als mijn baas en neem geen ontbijt. Als ik niet at, moest mijn baas bij de pinken zijn om mijn bord weg te halen want anders was dat mormel met mijn eten weg! Nog een ergernis: we hadden en hebben allebei een gevulde pot met water maar ze kwam en komt nog altijd uit mijn pot drinken. Dat deed en doet ze dan nog niet eens zonder morsen en van tijd tot tijd konden we bijna zwemmen in de keuken.

Recentelijk zijn ze begonnen met Pepper als prinses te bestempelen. sindsdien was het hek wel definitief van de dam.

Vandaag is het allemaal nog een graad erger geworden... Ik lig rustig te pitten, is die prinses buiten en begint ineens te blaffen. Ikke naar buiten om te gaan kijken wat er scheelt en dan staat die toch wel op een vuilniszak te blaffen zeker??? En dat doet ze dus met veel dingen hè en telkens trap ik er in. Ben ik dan dom? Ik denk het niet maar met haar twee jaar is ze toch niet in staat om de boel hier te bewaken en heeft ze mijn hulp dus zeker nog van doen?

Er zijn dingen waar ik nog wel de voorrang krijg zoals het uitlikken van de potten en pannen. Dat zal ook zo blijven tot ik er niet meer ben. Er zijn nu eenmaal regels en ook hevige puppies moeten zich daar aan houden ook al kijken ze dan heel droevig.

Of ik mijn "zus" niet graag zie? Toch wel maar ze kan zó de bitch uithangen dat ik haar met plezier de nek zou over bijten...

Nog een jaar of wat en dan zal het wel beteren zeker? Als dat niet het geval is, moet ik weer eens mijn verhaal komen vertellen!

Jullie Aiko die maar al te vaak beetgenomen wordt door een puppy.