Op 15 oktober 2019 begon Pepper te druppelen en dit voor de tweede keer in haar leven. Aiko toonde nu wel een beetje interesse maar daar bleef het bij. De eerste dagen verliepen rimpelloos maar uit voorzorg moest Pepper toch de nacht in de keuken doorbrengen. Hekje gesloten. De laatste avond dat Aiko en Pepper nog samen konden doorbrengen was zondag 20 oktober. Dan ging de keukendeur dicht en begonnen ze aan hun isolatie. Sinds maandag viel er met Aiko geen land meer te bezeilen. Piepen, huilen, blaffen en niet eten. Sinds dinsdagavond had hij enkel zijn beloning van het speuren naar binnengespeeld maar verder niks. Het baasje dat steeds bij Aiko bleef slapen, moest het maandag- en dinsdagnacht ontgelden. Regelmatig plofte de grote beer boven op hem om dan aansluitend de baas te gebruiken als surrogaat Pepper. Baasje mist dus ondertussen behoorlijk wat slaap en z'n humeur wordt er ook niet beter van. Uit voorzorg diende Aiko woensdagavond en nacht doorbrengen in z'n bench. Dit zorgde tenminste voor tijdelijke rust. Deze ochtend hoorden we het vrouwtje omstreeks 4 uur de trap afkomen en zich naar het toilet begeven. Aiko begon meteen te hijgen en te piepen. Toen ze weer naar boven verdwenen was, bleef het even rustig. Omstreeks kwart voor vijf begon hij dan echt lastig te worden en besloot de baas om maar op te staan om het stresskonijn even uit te laten. De tocht door de tuin duurde lang genoeg om bij een koele vijf graden helemaal wakker te zijn. Gelukkig moest hij geen aanmoediging om naar binnen te gaan want hij wilde niks liever dan naar Pepper geraken. Helaas voor hem blokkeerden een paar stevige deuren de doorgang. Uit medelijden met z'n toestand liet z'n baas hem dan maar vrij in de woonkamer rondhangen maar dat bleek niet het beste idee. Aiko pendelde tussen de zetel en de keukendeur over en weer. Omdat slapen er niet meer in zat en dat half zes toch het normale uur van opstaan was, besloot hij om kwart na vijf maar aan de dagelijkse routine te beginnen. Eerst dus Pepper uitlaten en dan de hondjes eten geven. Voor Aiko een simpele opgave: de extra's van tussen de brokken halen en vervangen door andere. Voor Pepper verse brokken en uiteraard ook een beetje extra lekkers. Toen ik Aiko z'n eten bracht, leek het even of hij wilde eten, maar neen, z'n verstand stond maar op 1 ding gefocust: dekken! Aan de andere kant van de deur zat z'n opponent die ook maar 1 gedachte had: gedekt worden! Deze combinatie leidde tot situaties waar je als baas gewoon knetter van kon worden: een teef die zich tegen de deur van de woonkamer gaat leggen en een reu die alles onderneemt om dezelfde deur in te beuken. Als je dit scenario tussen half zes en zeven uur moet beleven, begin je echte aan je eigen gedachten te twijfelen... Voor Pepper en Aiko zou hun baas door het vuur gaan maar momenteel kon hij ze allebei wel juichend de nek omwringen.

Of het allemaal nog niet genoeg is: er staat vakantie geboekt voor een midweek, de baasjes met twee Hovawartjes. Zoals de kaarten nu liggen, begint het er bedenkelijk uit te zien dat we de trip wel met 2 hondjes kunnen ondernemen. Als de Loopsheid van Pepper net iets langer zou aanhouden dan vorige keer, zou ze nog loops zijn als we ginder zijn. Dan moet 1 van hen thuis blijven en vermits we een afspraak hebben met de fokster van Pepper, zal Christoph gedurende onze afwezigheid op Aiko mogen passen. Die kijkt daar zeker naar uit... (niet)

Aiko zijn hormonen zijn compleet van slag maar voor hem is er in ieder geval goed nieuws: Pepper beleeft nu haar laatste loopsheid. Dat ze schijndrachtig werd tussen beiden in en gedurende heel deze periode allesbehalve gelukkig was, heeft ons doen besluiten dat we haar zullen laten steriliseren. Deze beslissing staat geheel los van de mogelijke gevolgen zoals kanker indien we haar niet zouden laten steriliseren. Het gaat in de eerste plaats daarom dat ze zich goed in haar vel voelt. Aiko zal haar niet minder graag zien. Ze is en blijft Pepper: alles in overtreffende trap!