Aiko neemt vlot de eerste horde...

(01-03 en  9/05/2015)

 

Aiko klaarmaken voor de start... Voor de derde maal trokken we naar Hennef voor het jaarlijkse Mantrailertreffen in Duitsland. Drie dagen lang ervaringen uitwisselen en met veel plezier vermiste personen gaan zoeken. Bijna ideale weersomstandigheden: afwisselend bewolkt en zonnig maar niet te warm. Dag 1 oefenden we nog samen met de eigen teamleden aangevuld met Tobi en Sven. De ene werkt in opdracht van het Duitse rode kruis, de andere voor nog een andere hulporganisatie. Aiko had er duidelijk zin in en werkte meer dan behoorlijk zijn eerste spoor af. Alleen bij de aankomst maakte hij het me moeilijk omdat hij zijn neus niet in de hoogte wilde steken. Nochtans kent hij het verschil tussen een slachtoffer dat zich, zeg maar op de bodem bevindt en eentje dat op een hogere locatie verstopt zit. Uiterst belangrijk is dat je als begeleider steeds je hond nauwlettend in het oog kan houden want je moet elk signaal gezien hebben dat hij (of zij) je geeft. Het tweede spoor van die dag bracht ons tot aan een hekwerk waar we niet overheen kwamen. Zo oefende Aiko nog eens het onderbreken. Nadat we via een andere weg aan de plek kwamen waar we hadden afgebroken, was het enkel een kwestie van de lijn opnieuw aan zijn tuig te bevestigen en hem met "weiter" opnieuw te laten speuren. Nog geen tien minuten later stonden we bij ons slachtoffer. Dit slachtoffer speelde bewusteloos maar daar wist Aiko wel raad mee! Aiko heeft het spoor te pakken.Vrolijk sprong hij met beide voorpoten op de borstkas en miste mans edele delen met enkele centimeters. Mij werd gevraagd om eerste hulp te verlenen. Een hilarische toestand als je dit mag doen bij iemand die last heeft van de slappe lach!. Ook Aiko vond dit een leuk spelletje en wilde absoluut een pootje komen helpen. Flanker en trainer Gernot had alle moeite van de wereld om onze lieve reus op een afstand te houden. Later die dag ons derde spoor: dwars over een kinderspeelplaats. Overal in Duitsland staan borden dat je daar met je hond niet mag komen maar als je slachtoffer daar geweest is, kan je niet anders dan hem volgen. Op de binnenkoer van de naburige school werd het andermaal moeilijker. Aiko gaf duidelijk aan dat zijn persoon in de buurt was maar kon niet duidelijk de richting vinden. Tot hij een trap in het vizier kreeg. Zonder aarzelen snelde hij de trappen op. Aiko had andermaal gelijk: Sven lag languit op de bodem van de gaanderij. Omdat Aiko al stond te trappelen om zijn beloning in ontvangst te nemen, hielp ik Sven snel overeind. Hij mocht dan een poosje met Aiko spelen zodat die de stress kon vergeten. De volgende dagen verliepen iets rustiger maar niet minder intens. Dat zorgde ervoor dat zowel baas als hond 's avonds relatief vroeg onder de wol kropen met als resultaat dat Aiko al voor zessen kwam vragen om te gaan wandelen... Geen nood want de baas zelf was om die tijd toch al uitgeslapen. De laatste dag verliep een beetje in de regen maar dat kon ons ook niet deren. Hoofdzaak: aankomen en beloning krijgen!
Nauwelijks een week later stonden we alweer paraat, dit keer in Euskirchen. Voor de start van ons eerste spoor mocht Aiko eens langs de kraampjes van de plaatselijke markt wandelen. Hij werd daarbij nauwlettend in het oog gehouden door onze trainer. Het werd snel duidelijk dat dit geen gewone training werd... dit werd ons toelatingsexamen vandaag! Dit wilde ook zeggen dat er geen hulp te verwachten zou zijn. Aiko zou de klus alleen moeten klaren en ik moest hem volledig vertrouwen. Hoog Aiko kijk omhoog...Net voor we bij ons slachtoffer aankwamen, mocht ik Aiko even onderbreken en kreeg ik 1 aanwijzing (waar we overigens recht op hadden). Toen ik Aiko opnieuw liet vertrekken, stond hij binnen de twintig seconden bij zijn persoon. Opdracht volbracht! Het tweede spoor werd mogelijk nog spannender: het was kermis in Euskirchen en tegen de tijd dat we dit spoor gingen lopen, was het al een drukte van jewelste. Biertenten, eetkraampjes, kermisattracties, joelende kinderen, mensen met honden... Het volle programma en daar dan dwars doorheen speuren! Als kers op de taart kreeg ik nog een extra moeilijkheid aangeboden: Er waren 2 personen weg en ik wist dus niet wie we zochten. Aiko moest me dus de juiste persoon aanduiden. Was ik rustig of was het gewoon dat we als team een goeie dag hadden? Aiko liep een foutloos parcours en ging bij aankomst ook bij de juiste persoon zitten. Toegegeven: ik had de andere niet eens opgemerkt omdat Aiko helemaal niet in die richting wilde zoeken. Op de terugweg kwam ons nog een fanfare tegemoet. Nog iets wat Aiko nog nooit gezien of gehoord had maar ook hier bleef hij rustig aan mijn zijde zitten en vervolgde nadien rustig zijn weg. Voor het "stadsdeel" waren we dus met vlag en wimpel geslaagd. Na een verplaatsing naar Brhl, kregen we later die dag nog het onderdeel "groene omgeving" voorgeschoteld. In schril contrast met de stad waar we geweest waren, was hier nauwelijks beweging. Dit maakte het voor ons enkel mAiko wijst zijn slachtoffer keurig aan!aar gemakkelijker. De aankomst was echter zeer moeilijk. In het park stond een gebouw in de steigers. Grote stukken plastiek hingen los te fladderen en Aiko scheen dit niet zo leuk te vinden. Gelukkig had hij me wel duidelijk gemaakt dat hij er wel langs wou. Met een beetje ondersteuning vervolgde hij zijn weg en vond hij zijn persoon een stuk verder. Geslaagd!

Vanaf nu wordt het heel hard werken om ons op de echte proef voor te bereiden. Realistisch gezien, zal deze begin volgend jaar kunnen doorgaan. Aiko heeft in ieder geval bewezen dat hij uitermate geschikt is voor dit werk. Zijn werklust en inzet doet ons vaak aan Axel denken. Ook al is de afstand tussen Axel en Aiko groot in de bloedlijn, het kan geen toeval zijn dat we steeds weer aan onze ouwe getrouwe Axel moeten denken. Was Aiko een blonde reu geweest, dan had de gelijkenis nog intenser gebleken.

 

Wordt zonder twijfel nog vervolgd...

 

Trap op en af... geen probleem voor Aiko!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mooi op het spoor...

Slachtoffer van het dak met beloning! Volgend spoor dan maar...
Aiko staat altijd klaar om te helpen! Die neus doet wat ie moet doen! Hier naar boven baas!
Probeer toch maar te volgen h!   Gevonden!!

 

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 14/05/2015