Aiko jaagt zijn slachtoffer de stuipen op het lijf!
(01/09/2013)

 

Afgelopen zondag werden we door Luc uitgenodigd op en rond de terreinen van zijn bedrijf. Doel: ook eens "indoor" op zoek gaan naar een slachtoffer. Niet dat het zo voorzien was maar iets voor half negen kwam ik met Aiko als eerste op de plaats van afspraak aan. Voor een transport- en distributiebedrijf was het er voor een zondag alles behalve doods. Er verbleven namelijk een aantal chauffeurs die zich op dat ogenblik over hun ontbijt aan het ontfermen waren. Ik voelde hun nieuwsgierige blikken in mijn rug priemen toen ik de koffer opende. Tellen later kwam Aiko uit de auto gesprongen en maakten we een kort wandelingetje. Bij onze terugkomst kwam Luc zelf ook al aangereden. "Toch geen maandag gevoel?" wilde ik weten. "Hopen van niet" grijnsde hij terug. Nog voor negen uur was, met uitzondering van Marc en Rita (beide bezet), iedereen op post. Willy, het nieuwste lid, kwam ook een kijkje nemen en mocht al meteen als slachtoffer fungeren.

Zoals steeds verzon Luc de scenario's ter plekke. Nadat beide Bo's uit de groep hun sporen gelopen hadden, was het de beurt aan Larko en Aiko voor de eerste testen van de dag. Opdracht: Iemand is binnengedrongen in het magazijn maar heeft op straat haar zakdoek vergeten. Zoeken maar! Zowel voor Larko als voor Aiko een koud kunstje... Volgende opdracht: er is een dief in een magazijn gesignaleerd maar heeft het pand nog niet verlaten. Tijd voor Willy om z'n opwachting te maken. Na Larko mochten we zelf naar binnen. Nog voor ik Aiko zijn tuig had omgehangen, wist onze slimmerik al welke richting hij uit wou. Toch eerst de omgeving rond het geurvoorwerp laten afstappen. Weer gaf hij signaal "Het is die kant op!". Dan maar laten ruiken en hem laten vertrekken. Meteen een kruising: zou onze wervelwind de goede kant kiezen? Geen probleem, rechts gaf hij negatief en keerde gezwind naar links tussen de schier eindeloze rijen goederen. Voor ons een nieuwe ervaring en boeiend om te zien hoe Aiko de volledige breedte van het geurspoor naging. Af en toe trok iets zijn aandacht in een nauwe doorgang tussen kisten en paletten maar vervolgde zelfzeker zijn spoor. Aan het einde van het magazijn mondde de weg uit op een T. Zowel rechts als links duidde hij met negatief aan terwijl zijn houding me al duidelijk aangaf dat de vermiste persoon heel dicht in de buurt moest zitten. Vermits hij op de splitsing noch links, noch rechts wilde doorgaan, betekende dit dat we de "afslag" gemist hadden. Ik hoefde hem zelfs niet terug te halen. Met de neus het gladde beton scherend, mikte hij zijn ranke lijf tussen twee hoge stapels met keurig verpakte waren. Het was duidelijk dat hij zijn doel bereikt had, dus liet ik de lijn door mijn handen glijden. Geen nood, ik draag altijd handschoenen... Zijn kwispelende staart verraadde dat hij al van zijn beloning aan het genieten was. Bijna perfecte uitvoering! Hoog tijd om te gaan rusten. Eerst Aiko nog flink laten drinken en dan op naar de volgende sporen. Kees en Jasper hadden een prachtig parcours uitgezet in hetzelfde magazijn en omdat Jess, Frey (van Luc) en Spike (Anita) al veel meer aankonden, hadden onze speurleggers er ongewild een hindernis mee ingebouwd. Bij het uitwerken van het spoor, volgde ik alle combinaties. Jess en Frey speurden (elk op hun beurt) zich tot aan een stevige afsluiting. Het spoor liep echter verder aan de andere kant van het hekwerk dus moest het spoor aan de andere kant weer opgepikt worden. Voor geen van deze leuke Hovawart dames een probleem. Wel liepen ze beiden vrijwel even ver voorbij Jasper die zich voor hen had verstopt. Vinden deden ze hem echter wel! Spike was dan weer een ander verhaal. Hij is de senior uit onze groep en heeft een ruime ervaring in vlakte speuren. Door z'n ervaring wist hij al dat het slachtoffer niet links maar rechts te zoeken was. Het kostte Anita dus een beetje overredingskracht om haar oogappel op het volledige spoor te houden. Eens ook hij aan de afsluiting gekomen was en hij "losgelaten" werd op het tweede deel, mocht Anita een versnelling hoger schakelen om hem bij te houden. Spike liep ook aan Jasper z'n schuilplaats voorbij maar draaide veel sneller terug en benaderde Jasper via een andere toegang.

Na een korte pauze begonnen we aan ronde twee. voordien had Kees met Balder nog een oefening in vlakte speuren kunnen doen. Komt er anders nooit van...
Voor Larko en Aiko was het speuren "A la Carte". Echter: Luc had voor Aiko en mij iets speciaals in petto, dus mijn idee - trappen en een donker magazijn - ging lekker niet door. Larko diende trappen te lopen om bij zijn vermiste persoon te geraken en deed dit aarzelend maar met overtuiging. Dan was het onze beurt...

Luc trommelde één van z'n chauffeurs op en begon de opdracht met handen en voeten aan de man uit te leggen. Geen gemakkelijke opdracht want de man was onze taal niet machtig en sprak vermoedelijk een paar woorden Engels of Duits. In ieder geval kreeg ik een weinig later de opdracht: een dief heeft een winkel overvallen en is op de fiets gevlucht. Speuren langs een redelijk drukke weg met als snelheidslimiet 70 per uur? Ik begon behoorlijk zenuwachtig te worden... Dit werd even onderbroken omdat de chauffeur ongewild voor een slapstick filmpje zorgde. Luc had de brave ziel op pad gestuurd met de opdracht zijn trainingsvest in de kant van de weg te werpen en Luc zou hem met de auto volgen en begeleiden naar het punt waar de chauffeur zich diende te verstoppen. Toen Luc de man in het vizier kreeg, duwde hij een paar maal heftig op de claxon terwijl hij in volle vaart achter zijn werknemer aanstoof. Luttele tellen later knikte de man, wierp zijn vest in de kant en verdween met Luc in zijn zog uit het zicht. Aiko lag ontspannen naast me, wachtend tot we zouden aanzetten. Gelukkig duurde het allemaal niet te lang en zoefde Luc opnieuw de parking op. Kort en bondig verklaarde hij nogmaals de opdracht. Ik was er niet helemaal gerust in. Zelfs terwijl Aiko en ik het startpunt naderden, raasden de auto's aan ons voorbij. Als dit maar goed afliep! Tuig aan, sleeplijn van halsband naar tuig en dan op jacht naar de dief... Iedereen bouwde achter ons een levende muur op zodat wagens wel moesten inhouden en voorzichtig inhalen. Was het verkeer nog niet voldoende, zo verliep het spoor langs een bos waar vervloekt veel konijnen zaten. Tweede hindernis met verleidingssporen was de toegang tot de plaatselijke hondenschool. Eens daar voorbij, nam de spanning in de lijn weer toe alsook de snelheid. Op het moment dat Aiko aangaf dat hij de baan wilde oversteken om zijn weg op een parking verder te zetten, moesten we alweer rekening houden met de nodige auto's. Gelukkig had dit geen uitwerking op zijn geestdrift en eens op de parking zette hij vierklauwens z'n weg verder. In een boogje draaide hij links naar de uitrit van een ondergrondse garage. Heel even twijfelde Aiko maar dook toen resoluut de diepte in terwijl mijn voeten nog nauwelijks grond raakten. Het slachtoffer had ik ondertussen in het vizier en achter me hoorde ik het geluid van mijn vrienden die ons in een spurtje probeerden bij te halen. Beneden aangekomen, draaide Aiko meteen de hoek om en botste bijna letterlijk tegen de chauffeur aan. Die schrok zich het apezuur en wilde het op een lopen zetten. Luc en Kees hadden maar wat moeite om de man terplekke te houden. Het angstzweet stond hem in de handen en zijn gelaat was enkele tinten bleker geworden. Terwijl Aiko van zijn beloning genoot, probeerde de arme chauffeur ons diets te maken dat hij echt niet kon begrijpen hoe Aiko erin geslaagd was hem te vinden. Wijzend naar zijn voeten maakte hij ons duidelijk dat hij toch geen grond geraakt had en toch stond die lieve reus voor hem... Op onze terugweg meende Luc te weten dat zijn chauffeur niet al te best zou slapen de volgende nacht. We zullen het zondag vragen, als we weer gaan speuren. Moest ik zelf slachtoffer geweest zijn, weet ik niet of ik blij zou zijn met de verschijning van Aiko. Hij is geen kleine jongen en kan soms wild uit de hoek komen. Ook al is dit lief bedoeld, het zal je maar overkomen...

 

Aiko kan verrassend uit de hoek komen...

 

 

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 12/09/2013