De Hovawart ligt steeds en overal maximaal in de weg en neemt daarbij duidelijk meer plaats in dan zijn grootte toelaat.
Hij kan naar behoefte immense hoeveelheden haar verliezen (ook direct na het borstelen)

De Hovawart houdt buiten geen vreemden in het oog, uitgezonderd als men erop vertrouwd dat hij geen vreemden in het oog houdt.
Hij beschikt over de gave het geschikte moment te vinden om zijn baasjes maximaal te blameren.
De poten zijn poezelig, krachtig en compact en kunnen grote modderafdrukken op lichte kledij en net gekuiste vloeren achterlaten.

Hovawarten schatten toespraken naar waarde en appreciëren onze volle aandacht. Daarom stompen ze graag met de neus iemand tegen de arm, als men in de hand een volle tas koffie heeft.

De Hovawart komt voor in drie kleurvariaties: black & tan, zwart en blond. Als ze zich echter smerig maken, kan men deze variaties nauwelijks van elkaar onderscheiden.

Voor het ras uitsluitende karakterfouten: eenvoudig af te richten, behaagzucht, gebrek aan eigen initiatief.

Bijna alle Hovawarten krijgen nooit genoeg te eten.

Hovawarten kwijlen niet een beetje. Als ze kwijlen, dan héél veel. Daarenboven verstaan ze de kunst om met slechts 1 liter water in hun drinkpot, de omgeving er rond centimeters hoog onder water te zetten.
Een op een duizenden hectaren groot veld uitbundig spelende Hovawart zal met grootste accuratesse tegen de knieën van zijn eigenaar stoppen en proberen hem zo terug met beide voeten op (of is het van?) de grond te krijgen.

Hovawarten weten op basis van hun uitmuntende intelligentie praktisch alles beter dan hun baasjes en kunnen daarom zelf beslissen wanneer het zin heeft om te luisteren.

Hovawart puppies vinden altijd een weg onder de voeten van hun baasjes.

Hovawarten hebben een uitgesproken zin voor humor... jammer genoeg.
Geloven dat Hovawarten met toenemende ouderdom slimmer worden, is fout.

Hovawarten kunnen voorzichtig spelen. Ze geven er echter de voorkeur aan om dit niet te doen.

Een Hovawart volgt steeds zijn Alfa overal en onvoorwaardelijk – tenzij er nu net iemand een koek of een andere lekkernij aan het eten is en in de andere richting stapt.

De Hovawart lijdt onder tijdelijke doofheid als het om het uitvoeren van, in zijn ogen, zinloze bevelen gaat. Voor de rest hoort de Hovawart over de grootste afstand, meerdere kamers en verdiepingen weg wanneer bijvoorbeeld de voorraadkast wordt geopend waar zijn snoepjes bewaard worden of de koekjestrommel wordt geopend.

De Hovawart beschikt over een perfect werkende innerlijke klok. Op dagen dat zijn baasjes kunnen uitslapen, wordt vanaf half zes permanent de slaapplaats gewisseld, luid gezucht, poten gelikt en met de staart de mat uitgeklopt. Op dagen dat het baasje dan eens vroeger moet opstaan, wordt zolang op de slaapplaats gepit tot zijn baas al aangekleed aan de deur staat te wachten.
Een elegant, half opgedroogd slijmspoor, dwars over de neus, is bij Hovawarten nooit uit de mode en wordt meestal dan graag gedragen wanneer de Hovawarteigenaar met zijn piekfijn verzorgde Hovi op andere mensen indruk wil maken.

Hovawarten hebben een totaal andere voorstelling van welriekend dan zijn baasjes.

Hovawarten kunnen door hoog, krijsend janken uiting geven aan hun enthousiasme. Onder hen zijn er heel wat die uit pure vreugde over het weerzien van menselijke of dierlijke kennissen het plots tot zangkunstenaars brengen. Voor niet ingewijden klinkt dit vreugdegetier alleszins meer alsof je hem hevig aan het pijnigen bent. Opletten dus voor dierenrechtenorganisaties!
 

Bron: Hovitalk (Duitsland)