Na lange afwezigheid en de doorgang door een diep dal mochten we opnieuw rekenen op de aanwezigheid van Ronald. Meteen de gelegenheid om nieuwe telg Aischa voor te stellen aan de prinsessen van Loyalguards. Met nauwelijks 10 minuten verschil bereikten we de plaats van vertrek van de wandeling.  Aischa mocht als eerste in de omgeving gaan neuzen en kwam natuurlijk ook B'Elanna en Pepper begroeten. Geen gegrol, geen geblaf, ...niks! Een meevaller! Vertrekken maar. Er zijn een paar dingen die je moet weten: a) de benaming park is in Limburg niet hetzelfde als wat een inwoner van Antwerpen of andere grootstad zich erbij voorstelt. b) Hoge Kempen heeft ook niks te maken met het aantal meters boven zeeniveau. c) hier is het beste wat je voorgeschoteld kan krijgen een dalend vals plat. Typisch voor B'Elanna: zij duldt geen overvrolijke hondjes in haar omgevingen zeker niet gedurende de eerste kilometers. Aischa mocht vanaf de eerste meters al van haar vrijheid genieten en had even het gevoel dat de tante haar wel zou laten betijen. Helaas! Na nauwelijks 100 meter vond B'Elanna het al welletjes en riep ze de jongste telg al tot de orde op haar eigen drieste manier. Ingrijpen was even de boodschap. Met succes en na een kilometer kwam ook Pepper van de lijn en die hield zich meteen koest. Kwestie dat je de eigen familie kent hè. Ondertussen verteerden wij de eerste helling van de dag en werd het meteen snakken naar adem. Combinatie stijgingspercentage / maaskiezel maakten het overwinnen van een heuveltje tot een helse inspanning. Marc had zeker 5 kilometer nodig om op dreef te geraken en opnieuw ademhaling en hartslag onder controle te krijgen. Nadien ging het allemaal een stuk vlotter. Kon er niet genoten worden van het landschap? Toch wel. Park Hoge Kempen is waarschijnlijk een natuurgebied dat tot de 5 mooiste van Vlaanderen behoort met absolute allures op een nummer 1 plek. Nog een voordeel: doe je de wandeling in het voorjaar of in de herfst, wandel je in een bijna mensenlege omgeving. Huizen kom je overigens ook niet tegen en dat over een traject van meer dan 14 kilometer. Belangrijk om weten: onze wandeling verliep een kort stukje samen met een fietsroute. Daarom kan je er beter niet tijdens populaire weekeindjes gaan wandelen. Er staken en steken een paar stevige kuitenbijters in het traject. Gelukkig was het nog koel en zorgde een schrale wind nog voor wat extra verkoeling maar dankzij een wolkenloze hemel had de zon vrijspel en klom de temperatuur hier vrij snel. Van de viervoeters had Pepper het ook lastig: te veel spek op de ribben en dus, net als haar baas, gedwongen om de extra kilos bergop en bergaf te slepen. Hopelijk kunnen we in de komende maanden hier een positieve wending aan geven. Iets over halfweg was het hoog tijd om onze lievelingen te laten drinken. Er is water in de buurt en dat in overvloed maar niet gedurende tweederde van de tocht. Ons rustpunt lag ook duidelijk dichter bij een recreatiecentrum wat verderop. Dat zorgde tijdelijk voor wat "menselijke overlast" maar het bleef beperkt en voordeel was wel dat onze meute alle aandacht kreeg. Het blijft een apart gevoel te weten dat je een zeer uitzonderlijk ras voert en dat je tot een exclusief clubje behoort die zich trotse eigenaar van een Hovawart mag noemen. Er zijn uiteraard veel leuke rassen maar voor ons blijft een Hovawart niet te toppen.
Terug naar de wandeling. In het huidige natuurgebied werd vroeger intens zand of andere waardevolle delfstoffen uit de bodem gehaald met gigantische littekens in het landschap tot gevolg. Wie er zich met de situatie heeft bezig gehouden is niet echt duidelijk maar stilaan verdwijnen deze littekens onder een prachtig natuurtapijt. Op de tocht kregen we ook een paar geweldige vergezichten aangeboden en bij dit weer het ideale moment om er even bij stil te staan en gewoonweg te genieten. Indrukwekkend en dat was op bepaalde momenten zelfs een onderschatting. Als er reclame gemaakt wordt om Limburg te bezoeken: dit deel loont meer dan de moeite.
Een oplossing om positief met een verwoest landschap om te gaan is bijvoorbeeld om een delfput te laten vollopen om zo een kunstmatig meer te creëren. Zo eentje lag ook op ons pad en gaf onze viervoeters de kans op wat verkoeling. Niet voor Pepper want die wilde haar pootjes duidelijk niet nat maken maar Aischa en B'Elanna stapten een stukje het water in en konden tegelijk ook nog wat drinken. Op die plek voelden wij overigens de zon al behoorlijk branden terwijl het nauwelijks 14 graden was. Welke temperaturen moesten er tijdens de zomer dan wel heersen? Vanaf het meer opnieuw de hellingen op. Omdraaien, kijken, verbazing, genieten. Een wedstrijdje vergezichten.

 Misschien vergeten: dit gebied is ook bos zonder einde. Variatie zat en vermoedelijk ziet er alles weer anders uit als je een paar maand later er opnieuw gaat wandelen. Een moment om even jaloers te worden op kompaan Ronald. Die woont hier op steenworp vandaan en kan hier bijna dagelijks terecht moest hij dit willen. Natuurlijk zijn wij dankbaar dat hij ons dit stukje Limburg met ons wilde delen. En terwijl we bijna aan ons vertrekpunt terug kwamen, verklaarde hij nog even de geschiedenis van het enige huis in deze buurt: een oude hoeve die omgebouwd werd tot hotel / restaurant. De openingsuren klopten niet met onze agenda dus nam Ronald en Aischa ons mee op sleeptocht naar As, meer bepaald het oude station van Asche.

Weer zo'n briljant idee van die Limburgers om een stukje geschiedenis te bewaren en uit te bouwen tot een heuse trekpleister.

Maatstaf voor ons van een goede zaak? Eerst de hondjes bedienen zonder vragen en dan pas de mensen. Hier verliep het precies zo en daarom verdient deze zaak minstens 3 sterren. Lekker eten en drinken kan je er als mens ook en dit tegen moderate prijzen.

Wij hebben zeer genoten van deze wandeling. Wie in onze voetsporen wil treden, kan de link naar de tracking-gegevens volgen bovenaan deze pagina.

Zeker de moeite waard en waarschijnlijk zelfs voor herhaling vatbaar. Dat in het geval dat wij het ons niet meer kunnen herinneren door het ouder worden en dat we deze tocht nog eens zelf moeten ondernemen.

B'Elanna, Pepper en Aischa kregen op het terras van de brasserie niet alleen water maar ook heel veel aandacht. Nog zo'n reden waarom het leuk is om met Hovawartjes onderweg te zijn...

Hier zijn Hovawartjes van harte welkom! Brasserie 't Stasjon (Stationstraat 126, 3665 As)