Hovawartinfo wandeling in La Roche, route N°3.
Wandeling gedaan op 18/06/2005.

Vallen we in herhaling? Toch niet... Wij (Alain, Inge, Peter en Marc) hadden de wandeling al eens afgestapt. De beschrijving kan je dan ook vinden onder de rubriek "onze wandelingen". Valt er dan niets meer te vertellen? Vast en zeker wel! Om te beginnen waren de weersomstandigheden ronduit schitterend te noemen, hoewel niet direct ideaal wandelweer. Gelukkig verliep de wandeling veelal in de schaduw van hoge bomen.
Bij aankomst bleek dat het etablissement dat we in gedachten hadden om eerst iets te drinken nog gesloten was. Stoutmoedig namen Peter en Marc toch maar plaats op het leuke terras. Een goede beslissing, zoals enige minuten later ook door de Nederlandse uitbaatster bevestigd werd: "je kan het natuurlijk altijd proberen". Nog voor ze met de eerste koffietjes kwam aanrukken, streken inmiddels de andere deelnemers druppelsgewijs op het terras neer. Iedereen was keurig op tijd, dus konden we om half elf de tocht aanvatten. Waar we tijdens de verkenning af te rekenen kregen met fikse regenbuien, dienden we nu de hitte te trotseren. Dit kon echter de pret niet drukken en bij de eerste mogelijkheid doken ook onze hondjes in het water van een kabbelend beekje. Tijdens de klim leek het of we midden in de onbewoonde wereld vertoefden. Helaas werd dit gevoel vaak (gezien het goede weer waarschijnlijk) verstoord door het gejank van motoren die op de iets hoger gelegen weg van of naar La Roche scheurden. Na de klim werd er even halt gehouden, dit om iedereen even te laten bekomen. Net op dat ogenblik leek even een drama in de maak toen Nando zich plots uit de beschermende handen van Renate kon losrukken. Hij had het blijkbaar op Chicco gemunt maar die jongen gaat niet zomaar opzij. Dat heeft ook Axel al mogen ervaren. Op aanraden van Ronald lieten we beide heethoofden even begaan en jawel hoor, na enkele ogenblikken had zich de rangorde geregeld en hoefden we ze zelfs niet uit elkaar te halen. Zonder meer een geslaagde oefening voor ons grootste troetelkind Nando.
...

 

Voor een Hovawart doet een Nederlander zeker de deur open!
Voor een Hovawart doet een Nederlander zeker de deur open!

De laatsten zullen...
De laatsten zullen...
 

Iedereen wilde op kop bij het vertrek...
Iedereen wilde op kop bij het vertrek...

De eerste klim langs de weg.
De eerste klim langs de weg.
 

 

Iedereen weer samen...
Iedereen weer samen...
 

Matisse wist als eerste het water te vinden.
Matisse wist als eerste het water te vinden.

Bijna tijd om de Hovitjes los te laten!
Bijna tijd om de Hovitjes los te laten!
 

Aangepast schoeisel? Een noodzaak!
Aangepast schoeisel? Een noodzaak!

 

In een andere wereld...
In een andere wereld...
 

Hier leerde Nando een belangrijke les...
Hier leerde Nando een belangrijke les...

Toch nog een overgebleven hindernis.
Toch nog een overgebleven hindernis.

Hindernis overwonnen!
Hindernis overwonnen!
 

...
Dat men in de Ardennen ook Nederlands verstaat, bleek toen we aan het stuk kwamen waar de houthakkers hun stronken hadden achtergelaten. Na onze commentaar in het verslag van onze verkenning, was bijna alles opgeruimd. Er was nog één moeilijke hindernis op het pad achtergebleven maar die werd door iedereen zonder kleerscheuren genomen.
Net zoals vorige maal werd ook nu weer halt gehouden op het keerpunt van de wandeling. Het was wel even drummen om een plaatsje te bemachtigen ... in de schaduw. Tijdens het verorberen van onze rantsoenen kregen de meeste van onze knuffels de vrijheid. Dan maar meteen kiezen voor het favoriete nummer van een Hovawart: Dolce far niente, liggen en maffen dus. Het jonge geweld was echter niet zo gauw te temmen en bleef dapper verder ravotten. Ook Nando liet zich niet onbetuigd en op een bepaald ogenblik begon hij even "te buurten". Dat hij z'n lesje niet vergeten was bleek al snel toen Marleen hem met een kort bevel uit de buurt van haar honden kon houden. Toegegeven, ook wij kregen plots de neiging om alle kanten uit te rennen bij het horen van Marleen's bevel. ...

 

Samenkomst voor het laatste treintje...
Samenkomst voor het laatste treintje...

Akeaketoettuut... weg zijn wij!
Akeaketoettuut... weg zijn wij!
 

Een achterblijver...
Een achterblijver...
 

Eindelijk rust en ...eten.
Eindelijk rust en ...eten.

 

Ieder zocht zijn/haar koele plek.
Ieder zocht zijn/haar koele plek.
 

Nando en Lara... dikke vrienden!
Nando en Lara... dikke vrienden!
 

Alle Hovawartjes onder controle...
Alle Hovawartjes onder controle...
 

De voltallige wandelaars.
De voltallige wandelaars.
 

...
Weer bij onze positieven, daalde het gezelschap nu gestaag richting centrum van La Roche.
Daar waar we de vorige maal geen plaats vonden en letterlijk mochten afdruipen, nodigde nu een gezellig terras ons uit om even halt te houden. Even daarvoor had een toevallige voorbijganger de camera van Peter overgenomen om de groep op de 1/2,7 inch CCD HR in een geïnterlinieerd patroon (of is het gewoon de gevoelige plaat?) vast te leggen. Na de welgekomen rustpauze had iedereen behoorlijk wat last om zich los te maken uit de comfortabele zitjes. De laatste loodjes wogen dan ook het zwaarst. Aan de oever van de Ourthe kregen een aantal Hovi's nog eens de kans om hun borst nat te maken. Nadien hobbelden we naar ons laatste doel: restaurant taverne Les Nymphes. Daar wachtte ons weer een vrolijk glimlachende eigenares. In geen tijd hadden zowel baasjes als honden een natje voor de neus. Zo'n goede service voor onze viervoeters kom je zelden tegen! Terwijl wij ons tegoed deden aan een stevige maaltijd gingen de meeste Hovawartjes gelukzalig onder zeil. Rond 19 uur vonden ook de achterblijvers de moed zich naar hun auto te begeven en de terugtocht naar huis aan te vatten.
Wij waren uiterst tevreden over deze dag. Hopelijk delen Renate & Thomas, Marleen & Tom, Marleen & Louis, Monik, Ronald en last but not least Hans samen met hun hondjes onze mening. Onze gedachten zijn die dag echter ook uitgegaan naar Ivo en Annie die er door omstandigheden niet konden bijzijn. Wij wensen hen veel sterkte!

Eindelijk iets fris te drinken!
Eindelijk iets fris te drinken!

Axel ligt hier opperbest!
Axel ligt hier opperbest!

De burcht van La Roche.
De burcht van La Roche.

Zwemmen in de Ourthe.
Zwemmen in de Ourthe.

       

Klaar om aan te vallen...
Klaar om aan te vallen...

Seppe...de vreemde hond in de bijt.
Seppe...de vreemde hond in de bijt.

We Are Family!!
We Are Family!!

Even drinken voor de terugkeer...
Even drinken voor de terugkeer...

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 21/10/2010