Het was alweer een hele poos geleden dat we een stevige wandeling hadden ondernomen. Dat we voor het stevigere werk altijd terecht kunnen bij Fun4Dogs, dat weten wij al langer maar nog steeds geen andere Hovawartjes. Dit hoefde natuurlijk de pret niet te bederven. Wij dus in het holst van de nacht uit de veren om tijdig in Bray-Dunes aan te kunnen komen. Een half uurtje voor het voorziene uur, draaiden we de parking in het centrum op. In de verte konden we Danny al herkennen en minuten later kwam ook Johan tevoorschijn. Van hem ontvingen we al meteen de nodige bonnetjes om te verbruiken in "La Bonne Assiette". We maakten er meteen gebruik van. In het gezelschap van Peggy en haar hondjes probeerden we met behulp van een kop koffie een klare kijk op de zaken te krijgen. Vertrekken was nog niet mogelijk... Johan en Danny wilden het risico niet meer lopen ingehaald te worden door een onder stoom staande Hovawart pletwals. Wij kunnen hen ondertussen geruststellen: Jadzea is niet meer van de jongste en zodoende hebben we ons wandeltempo aan het hare aangepast. Voor zij die van cijfertjes houden: de gemiddelde snelheid lag bij 3 kilometer per uur. Dat was ooit bijna het dubbele...

Tijd om te vertrekken maar niet zonder de nodige instructies van de organisatoren. Zij hadden er overigens voor geopteerd niet in de Ardennen te gaan wandelen vanwege de jacht en wat bleek: omwille van een vossenplaag werd uitgerekend deze zaterdag jacht op hen gemaakt. Zo kwam een stukje van de wandeling in extremis te vervallen. Wie zee zegt, denkt meestal aan strand en duinen. Wij wandelden richting De Panne, eerst langs het strand en net over de grens trokken we de duinen in. Eigenlijk een beetje zoals de geallieerden tijdens de tweede wereldoorlog gedaan zullen hebben. We konden langs het strand nog stille getuigen van de Duitse bunkers bekijken en die pasten al net zo min in het landschap als de hoogbouw van zowel de Franse als Belgische kustgemeenten.

Laten we stellen dat het redelijk fris was bij aanvang van de wandeling. Van zodra we de duinen in trokken, waren we zowaar blij met deze koelte. Nauwelijks enkele honderden meters verder parelde het zweet al op onze voorhoofden en het aanhoudend stijgen en dalen deed ons flink naar adem happen. Voorlopig gaven Jadzea en Dunja geen krimp. Die dartelden vrolijk met ons mee. Nadat we de tel verloren hadden van het aantal hellingen dat we overwonnen hadden, kregen we plots een ander landschap voorgeschoteld. De begroeiing verliep van struiken naar bomen en we mochten ook afscheid nemen van het losse duinenzand. Wij waren er alvast niet rouwig om! Op het punt waar we het bos bereikten, hadden we ook de mogelijkheid nog eens op een uitkijkpunt te klauteren. Dit lieten we maar zo want kort voordien hadden we zoiets ook al eens ondernomen met als resultaat dat we langer dan normaal naar adem stonden te happen. Peggy, onze begeleidster, scheen er nog geen last van te hebben. Langzaam begonnen onze kelen wel droog te worden maar we hadden nog een stukje voor de boeg alvorens we de kans zouden krijgen om bij te tanken. Droog hielden we het ondertussen al niet meer. De dreigende wolken die het Kanaal overspanden bij aanvang van onze wandeling, hadden ons ingehaald en lieten hun vocht nu tergend langzaam over onze hoofden neerdalen. Het type neerslag waar je uiteindelijk ook zeiknat van kan worden. Gelukkig doemde onze halte tussen de bomen op en even later lieten we ons op het terras neerploffen. Je leest het goed: het terras want binnen geen honden toegelaten! De Panne is uitermate hondonvriendelijk, ook meteen de reden waarom Fun4Dogs vanuit Frankrijk vertrok.

Ondanks de ouderdom van onze hondjes, bleken we dan toch nog eerst op het keerpunt te zijn aangekomen. De rest van de groep verscheen wel binnen het kwartier na ons op het terras. Zo moordend was ons tempo dan ook weer niet geweest. Wie dacht van wat rust te kunnen genieten, had geen rekening gehouden met een aantal hevige Borders... Hun door merg en been snijdend geblaf verjoeg elke hoop op een vredige maaltijd. Wij kregen ondertussen ook het gezelschap van Diane en Wim. Die laatste had eerder met autopech af te rekenen, vandaar dat ze ons nu pas hadden ingehaald.

Nadat iedereen bekomen was van het eerste stuk, trokken we ons op gang om de terugtocht aan te vatten. De laatste tocht van Jadzea indachtig, verkozen we om de "gemakkelijkste" route terug te volgen. Hoe dan ook moesten we nog een behoorlijk stuk door de duinen en de gevolgen voor Jadzea, maar ook voor Dunja, begonnen zichtbaar te worden. Voor zij die het nog niet zouden weten: La Dunja heeft last van artrose, wel in mindere mate maar toch...

Bij aankomst op het strand, bleek de zee dit volledig te hebben ingepalmd en we waren al blij dat we van een dijk gebruik konden maken anders had het een heuse calvarietocht geworden. Naar mate de afstand tot de aankomst slonk, zonk het tempo van onze hondjes. Net voor we de eerste huizen van Bray-Dunes bereikten, hielden we nog even halt en lieten onze hondjes nog wat drinken. Op karakter sleepten ze zich achter ons aan. Op het plein waar we de auto hadden achtergelaten, vonden we een brasserie waar onze lieverdjes als eerste bediend werden. De kilometerstand stond op 16,5: een afstand waar we vroeger nooit bij stilgestaan hadden. Onze uitgetelde Hovawartjes bevestigden nog maar eens dat dit voor hen een brug te ver was. We zullen ons in de toekomst op kortere afstanden moeten gaan specialiseren. Het betekend ook meteen het einde van de lange tochten met Fun4Dogs. Tenzij ze de mogelijkheid kunnen bieden, kortere afstanden te wandelen? Wij zijn het er echter nog steeds over eens: deze organisatie is niet te kloppen! Wij blijven hun activiteiten aankondigen en hopen zo nu en dan nog eens van de partij te kunnen zijn. Als ze dit blijven volhouden, mogen ze zich in ieder geval al voorbereiden op de volgende generatie Hovawartjes. Voorwaarde is dan wel dat hun baasjes nog in staat zijn hen te volgen...

Johan, Danny, hartelijk dank voor jullie (alweer) uitstekende prestatie!!

Instructies: De presentatie start dadelijk na het laden van de pagina en elke vijf seconden komt de volgende..
Door met de muisaanwijzer over de thumbnails te bewegen zie je de foto waar de muisaanwijzer over gaat.
Klikken op de grote foto brengt je naar onze lijst van voorbije activiteiten.
Veel plezier!