Axel en Jadzea's verjaardagswandel...
Samen 20 jaar oud!
(Gedaan 27-08-2011.)
 

Al onze genodigden op één rij...     Met de gulle steun van: Waarvoor onze dank!


    De wandeling van +/-  6km speciaal voor oud en jong!

 


 

De bar wordt klaargezet...Overweging:
Men kan zich de vraag stellen of deze heisa omwille van 2 jarige (10 jaar oude) Hovawartjes wel allemaal nodig is. Enkel wie het nuchter bekijkt, kan geen enkele reden vinden. Voor ons is het een mijlpaal in onze vriendschap. Dat we mogen beleven dat onze hondjes samen de kaap van de tien jaar ronden en nog in relatief goede gezondheid verkeren, is zo al reden genoeg om te feesten. We proberen dan ook de gedachte te verbannen dat hun levenslijn nu een groot vat met herinneringen is terwijl we verwachtingen eerder zuinig en op zeer korte termijn inplannen. Elke dag dat we hen mogen begroeten, is een geschenk wat we koesteren en toevoegen aan de galerij met leuke herinneringen.Ook uit Duitsland kregen we bezoek.

De feiten:
Omdat we onze gasten om 11:00 uur hebben uitgenodigd, zijn we zelf al veel vroeger aanwezig. Op de eerste deelnemers is het niet lang wachten en al spoedig vult de parking zich met onze vrienden, zowel twee- als vierbenige. Het weerzien doet niet enkel ons deugd, ook onze gasten onderling zien er allen tevreden uit. Het is even een hectische toestand. Iedereen een drankje en een hapje aanbieden, cadeautjes van eigenaar laten verwisselen en de verrassingspakketten van onze sponsor aan de baasjes overhandigen. De reacties zijn bijna steeds dezelfde: verbaasd en gelukkig. Het is al een flink eind over elven als onze laatste (Duitse) gasten toekomen. Hun GPS had hen met plezier een slordige 60 kilometer extra laten rijden! De begroeting is er niet minder hartelijk om. Een poosje later is het tijd om ons op de wandeling voor te bereiden. Alle spullen worden opnieuw in de auto van Peter gestopt en na het nemen van de groepsfoto kunnen we vertrekken. Na het aperitief... aan de wandel!Zonnestralen en wolken wisselen elkaar af en dit zorgt voor een aangename temperatuur. Terwijl Peter de kop neemt met Jadzea, blijft Marc met Axel meer achteraan in de groep. Het pad kronkelt door het bos richting Kruiskensberg en zo verliezen we elkaar snel uit het oog. We hebben een grotere en een kleine wandeling voorzien. Peter wacht op ons aan het punt waar de grotere wandeling een acht gaat maken om dan achteraf deels samen de weg verder te zetten. Diegenen die voor de korte wandeling gekozen hebben, blijven nu in de buurt van de kapel wat rondhangen. Tijd om het jonge geweld wat te laten ravotten. Dat moeten we Aella en Aiko geen tweemaal vertellen. Ze zorgen zo voor een leuk stukje entertainment en hun capriolen doet menigeen lachen. Terwijl wij genieten van dit schouwspel, leidt Peter de andere vrienden doorheen de bossen die aan de overzijde van de Kruiskensbaan gelegen zijn. Als ze bij ons toekomen, is het voor hen ook even uitrusten geblazen. Nog steeds is af en toe de zon van de partij en het lijkt een hele mooie dag te worden. Als de deelnemers van de kleine wandeling zich opnieuw op gang trekken, wordt het stilaan iets donkerder en een paar honderd meter verder trekken ze de sluizen boven onze hoofden een eerste maal open. Gelukkig genieten we nog een beetje van de beschutting van de bomen maar al spoedig bevinden we ons in de weilanden die de dijken van de Nete afzomen. Als we die dijk bereiken, houdt het gelukkig op met regenen en kunnen we onze tocht droog vervolgen. De diehards volgen Peter op de dijk naar de volgende brug. Voor sommigen wat avontuur...Zij verplaatsen zich dus nog verder van ons vertrekpunt. Terwijl wij al neergestreken zijn op het terras van 't Schipke, krijgen zij op het laatste keerpunt andermaal een hevige plensbui te verteren. Een dik half uur later kunnen ook zij genieten van de culinaire hoogstandjes van onze gastheren. Net als bij onze eerste kennismaking met de uitbaters, zijn ze ook nu weer uiterst attent en begaan met het wel en wee van hun gasten. Ofschoon niet afgesproken, vinden ze het ook niet erg om ons buiten een drankje ook nog van het nodige eten te voorzien. Al bij al zijn we toch met 22 deelnemers maar zelfs dat vormt geen belemmering om iedereen vrij zijn of haar keuze van de menu te laten maken. We hebben al anders meegemaakt!

Iedereen weet hoe het gaat: als het leuk is en de stemming zit er goed in, dan lijken die wijzertjes steeds wat sneller te willen bewegen. Het mag dan ook niemand verbazen dat het al na half vijf is eer de laatste deelnemers vertrekken. Ook wij keren huiswaarts en dit in het gezelschap van een paar slapende Hovawartjes: Axel, Dunja en Aiko. Bij Peter ligt Jadzea ook heel de weg te pitten.
...voor anderen speeltijd!
Voor herhaling vatbaar is een commentaar dat we meermaals mochten ontvangen. Wij van Hovawartinfo zouden dit maar al te graag doen. Zo lang Jadzea en Axel nog gezond blijven, zullen we zeker nog trachten van onze vrienden nog eens samen te brengen.

Jadzea en Axel mochten genieten van de aanwezigheid van: Aella, Aiko, Aleiga, Cajsa, Chanouck, Dunja, Fiero, Fritz, Jana, Karlo, Luka, Naboo, Obi en Zita.Nog wat gezellig nakaarten!

Peter en Marc bedanken volgende aanwezigen: Alain, Cecile, Chiara, Christoph, Conny, Dieter, Els, Guy, Heidi, Inge, Jasmin, Jürgen, Lianne, Marina, Marleen, Mich, Olivia en Ronald.

 

 

 

 

Nat, uitgeput maar voldaan!    Minder nat maar even voldaan!

 

 

 

Lianne en Luka waren de eersten. Bij een drankje en een hapje kwamen de lippen los... Voldoende tijd om met iedereen kennis te maken.
Even je beste Duits bovenhalen... Zelfs het zonnetje was van de partij... Fokster Marina zocht dadelijk haar pups op.
De doggysitter van dienst?? Tante Conny wou ook eens een grote Hovi vasthouden... Ondertussen had iedereen iedereen ontmoet.
Nog even de glazen ledigen... Dadelijk de bossen in. De meeste Hovawartjes genoten van hun vrijheid.
Welke taal zou er hier nu gesproken worden? En over... Hier gaan we een splising doorvoeren... Even wachten tot iedereen weer samen is.
Nog even de goede raad in acht nemen... Een extra lus voor de durvers. Wandelen in T-shirt!! De Nederlanders op kop.
De dorstigen laven...LEKKER da water! Wat een dicipline... op één lange rij. De kapel en bijna weer samen...
De hondenfluisteraar. Aella op verkenning. Even op adem komen.
Luka zocht een veilig onderkomen. Toch nog genieten van de zon! Er werd daar weer wat afgebabbeld!
Hup... terug aan de wandel! Even halt houden...WATERPRET! Sommigen vonden dat water maar niets...
Frits wou absoluut bij de eendjes zijn! De enen keerden terug naar 't Schipke... ...De moedigsten wandelden verder!
Net voor een regenbui keerden we terug... Na een fikse bui, terug aan het startpunt. De moedigste wandelaars aan het laatste avondmaal...
     
 

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 06/10/2011