Hovawartinfo op de Fun4Dogs wandeling in Vrouwenpolder (NL).
(Gedaan 20-02-2010.)

    De wandeling van +/- 18,5km, en neen, we liepen niet door de zee...

Gps track nodig? Je krijgt hem hier...

 

Johan en co zorgden weer voor een perfecte organisatie!Voor de aftrap van 2010 koos de organisatie van Fun4Dogs dit jaar voor een wandeling in Nederland, meer bepaald in het Zeelandse Vrouwenpolder. Voor het eerst kregen we ook het gezelschap van nog een koppel met een Hovawart: Petra, Cor en hun kanjer Finn.
Verder hadden ook Jacques en Lilianne met Bo en Noa zich ingeschreven. Geen Hovawarteigenaars maar al jaar en dag goede vrienden. Terwijl ons doel stilaan dichterbij kwam, pakten zich andermaal donkere wolken samen. Het zou toch weer niet de hele dag gaan regenen zeker?
Bij aankomst op de ruime parking van Uitspanning "de Oranjezon" leek het of iemand zich geamuseerd had om het hele terrein vol met isimokorrels te strooien. Het bleek natuurlijk slechts om wat stofhagel te gaan maar het gaf de omgeving wel een leuk tintje.
In afwachting van ons vertrek, besloten we nog snel een kopje koffie achterover te drukken in de taverne. Petra en Cor misten dit onderonsje en we troffen hen even later aan op de parking. Na onze kennismaking, liepen we langs bij Johan en Danny voor de nodige kaartjes, hondenkoekjes en de gegeerde proviand voor onderweg.
Iedereen ging enthousiast op weg!
Omstreeks 10:00 verlieten we de parking en zetten koers naar het strand. Petra en Cor waren niet enkel leuk gezelschap, ze bleken ook nog uit de buurt en kenden bijgevolg alle wegen die we die dag zouden volgen. Vrolijk pratend belanden we in een natuurgebied dat als waterwinning dienst deed. Keurig aangebrachte prikkeldraad weerhield snoodaards om er zomaar te gaan rondpionieren. Even later kregen we zicht op het duinengebied met zijn specifieke begroeiing. We konden de zee nu al ruiken. Van op de top van de duinen spreidde zich een prachtig vergezicht uit, overgoten met een pril lentezonnetje. De wolken hadden inderdaad plaats gemaakt voor zon en die moesten we die dag niet meer missen.
Een behoorlijk steile trap als afdaling, nog een flauwe helling over en onze hondjes kregen de vrije loop! We mogen van Nederlanders denken en vinden wat we willen: als het op honden aan komt staan ze eeuwen voor op ons kikkerland. Op grote delen van het strand mag je er het hele haar door je hond laten rennen of tijdens bepaalde uren in het badseizoen. Alle hondjes hadden al wel kennis met elkaar kunnen maken maar dat was aangelijnd. Afwachten hoe het nu verder zou gaan nu ze alle vijf vrolijk toertjes rond ons draaiden. De twee reuen uit het gezelschap: Finn en Elmo, lieten elkaar ongemoeid.
Bijna halfweg...Dat was alvast mooi meegenomen. Een kille bries verhinderde ons om intense gesprekken te voeren. Dan maar genieten van zon, zee en strand. Finn probeerde een poosje Elmo uit zijn tent te lokken maar die verjoeg hem telkens met dreigende blaf en ontblootte tanden. Een robbertje vechten was iets waar geen van beiden zin in had en dat stemde iedereen gelukkig.
Om in alle seizoenen de strandgasten van alle comfort te voorzien, zijn er op redelijke afstanden strandpaviljoenen neergepoot. Dit is overal zo in Nederland en de strook tussen Vrouwenpolder en Domburg maakt daar geen uitzondering op. Aan één ervan (De Piraat) verlieten we het strand om onze weg naar Domburg over de duinen rug verder te zetten. De spreekwoordelijke zuinigheid der Nederlanders heeft zijn goede kanten: ze springen ook zeer zuinig om met de natuur en dat zorgde ervoor dat we hier een prachtig duinengebied voorgeschoteld kregen.
Hier hielden we natuurlijk onze viervoeters aan de lijn en dat gaf hen de tijd om wat te bekomen van hun strand kapriolen. Stilaan doemden de eerste huizen van Domburg op en iets later kozen we strandpaviljoen De Stenen
Bijna terug... even de dorstigen laven!Toko uit als rustplaats voor de middag. De benaming heeft wat te maken met Indonesië en zou zoveel als stenen winkel of zo betekenen. Wie Domburg niet kent, moet weten dat dit dé trekpleister is aan de Noordzeekust voor Duitse toeristen. Het duurde niet lang of we kregen een heel deel van hen als gezelschap. Geen wonder dat Marc en Elmo zich meteen thuis waanden. De suggestie om onze tocht nog iets te verlengen, lieten we dit keer aan ons voorbij gaan.
Er stond dit weekeinde nog wat op het programma en tenslotte waren we niet de enigen in het gezelschap. Na een uurtje rust trokken we ons terug op gang. Eerst enkele straatjes aan de rand van Domburg door om dan snel terug het duinengebied in te duiken.
De kentekens van de auto's zorgden ervoor dat men zich zowel in Nederland als in Duitsland kon wanen...
De organisatoren lieten ons ook nog wat cultuur genieten. Kasteel Westhove, mooi bewaard en dito gerestaureerd, van oorsprong een vesting en later abdij voor paters op rust, had veel weg van een lusthof. Sinds vorige eeuw heeft kinderzorg er zijn thuis en ook de bijgebouwen hebben een passende bestemming gekregen. Vooraleer ons terug naar het strand te begeven, besloten we nog even op het terras van de Boschhoek neer te vleien, en we waren blijkbaar niet de enigen met dit gedacht. Uit de wind was het er wel echt genieten! Helaas diende nog een stukje afgelegd te worden.
Op het strand lieten we onze viervoeters nog eens hun gangen gaan terwijl we zelf probeerden in te schatten hoe ver we nog van de aankomst verwijderd waren.
Baaaas!!! Het was weer leuk hé??!!Veel vlugger dan verwacht troffen we onze weg over de duinen aan en even later was het alweer tijd om de dorstige te laven. Zoals steeds: eerst de hondjes, dan de baasjes.
In de Uitspanning vonden we nog voldoende plaats en kregen we kans om nog wat gezellig te keuvelen. Gezelligheid kent geen tijd en in goed gezelschap tikt de klok altijd iets te vlug. Tijd om afscheid te nemen van onze oude en nieuwe vrienden. Met een meer dan tevreden gevoel verlieten we de parking en doorkruisten we het polderlandschap op weg naar huis.
Zoals steeds een tien op tien voor de organisatie en een extra dank aan ons metgezellen Petra, Cor, Jacques en Lilianne.

 

 

 

 

 

Petra en Cor komen er gezellig bij... Iedereen luistert aandachtig naar de uitleg. Moeten wij hier naar beneden?
Elmo en Jadzea vinden het tof op het strand! Een eerste mogelijke stop: De Piraat. Een typisch fenomeen in de Manteling van Walcheren...
Hoe vaak zie je dit in België??? Toch nog veel variatie aan de Nederladse zee! Na 9 km een welverdiende tussenstop!
De bekende Mondriaan bank... Voldaan terug op stap... Kijk... variatie troef...
Aan het kasteel Westhove. Deze dreef voert ons weg van het kasteel... Een prachtige beukendreef!
Finn, een en al aandacht voor... de boterham. Iedereen ammuseert zich kostelijk! Terug naar het strand...
Nog even uitwaaien op het strand... Noa blijft ook na 18km een brok energie! De laatse loodjes...

 

 


 Webmaster , all rights reserved.

Last update 04/03/2010