|
Zoek de verschillen in deze twee
wandelingen...
De GPS gegevens van de wandeling --> gepland:
wandeling_houyet_14-12-2019.gpx, gelopen door de
overstroming van het te volgen pad:
wandeling_houyet_14-12-2019_gelopen.gpx.
(Rechts klikken en
"save link as..." "Link opslaan als...", soms lukt
het ook door gewoon op de link te klikken.)
 Je
houdt het bijna niet voor mogelijk maar tijdens de rit van Mechelen naar
Celles was het bijna de hele tijd aan het regenen. Dat beloofde niet
veel goeds voor de wandeling. Na een vlotte rit op de startplaats
aangekomen stopte het gelukkig met regenen en was het alleen nog even
wachten op Ronald en Michka alvorens de wandeling te kunnen aanvatten.
B'Elanna haar maag was blijkbaar weer wat overhoop want plots begon zij
te kokhalzen en ja hoor haar maaltijd van enkele uren geleden vloog de
straatstenen op. Stipt om 10:00 gingen we dan aan de wandel. Toch flink
stijgen langs een asfaltweg die gelukkig zeer rustig bleek: slechts 1
auto noopte ons om onze lievelingen bij ons te houden. Verder konden ze
lekker los crossen. Langzaam verdwenen de dreigende wolken en kwam de
blauwe lucht en en verwarmend zonnetje te voorschijn. Het asfalt ging al
snel over in modderige veldwegen doorheen open veld. Na het open veld
daalden we verder af richting Lesse waarbij we regelmatig een weg
moesten kruisen en even door een dorpje trokken om uiteindelijk aan de
oevers van deze rivier te komen. Verschillende kajakers zoefden ons
voorbij en bevers waren duidelijk druk in de weer geweest om hun dammen
te kunnen bouwen. Aan de rotsen langs de Lesse gekomen bleek het te
volgen pad volledig door snel stromend water ingenomen te zijn. Ronald
ging dan maar op zoek naar een alternatieve route en stelde voor de
treintunnel te nemen. Echter dit was een actief spoor wat even later
bewezen werd door een voorbijdenderende trein. Dan maar een pad zoeken
recht de berg op. Steile helling, losse en glibberige stenen betekenden
dat het voetje voor voetje en van boompje naar boompje ging. Ronald
moest af en toe een helpende hand uitsteken om Peter naar boven te
helpen. Alhoewel deze route betekende dat de wandeling met zo'n 2 km
werd ingekort betekende het niet dat we ze sneller gingen afhaspelen.
Onderweg raakte Peter even in paniek want van B'Elanna was niets meer te
bekennen. Gelukkig stond ze na enkel minuten later voor de neus van
Peter vrolijk te hijgen. Michka was dan weer wat ongerust voor haar
baasje en in plaats van te helpen hinderde zij hem flink in zijn klim en
liet ze ook regelmatig wat aanmoedigend geblaf horen. Na wat geploeter
stonden we uiteindelijk zonder kleerscheuren boven en was het tijd om
een veilige weg naar beneden te vinden. Er leken van alle kanten wel
mogelijkheden maar uiteindelijk kozen we voor de kortste weg naar een
onderliggende parking. De laatste vier meter waren te steil om rustig
naar beneden te stappen en dus werd er een stukje op het achterste naar
beneden gegleden. De hondjes hadden dankzij hun vier x vier aandrijving
geen enkel probleem en beleefden duidelijk de tijd van hun leven. Even
bekomen, het slijk van de broeken slaan en weer bergop stappen. Eerst
over asfalt, dan een holle weg om uiteindelijk boven door open velden te
trekken. Daar werd ons de verder doorgang versperd door wat linten met
de boodschap dat men zondag met kogel en geweer ging jagen. Vermits het
zaterdag was trokken we ons van deze onheilspellende berichten niets
aan. Met nog twee kilometer te gaan begon het ook wat te regenen en
diende de camera droog opgeborgen te worden. Met nog heel wat slijk aan
de broek en in de pels van onze lievelingen leek het ons beter om na een
dikke drie uur wandelen dadelijk naar huis te trekken en om één keer
maar niets te gaan eten of drinken. Moet het gezegd dat B'Elanna zich
tijdens de thuisrit niet liet horen?
Wat bij aanvang een makkelijke
wandeling beloofde te worden werd uiteindelijk toch wel een
avontuurlijke.
Op naar weer het volgende avontuur!
Kom jij dan ook mee?
|
)
)
)
)