Hovawartinfo kamperen in Zeewolde en Clubmatch HCN Lelystad 05-06-07/09/2008.
[foto's vrijdag]    [foto's zaterdag]    [foto's zondag]

Marc oppikken en de reis kan beginnen.Afgelopen zondag (08-09-2008) was het de clubmatch van de Hovawartclub Nederland en het was alweer een paar jaar geleden dat ik had deelgenomen. Ik dacht 2 jaar, maar Marc en Peter wisten zeker dat het langer geleden was.
Omdat het kamperen op het Erkemederstrand de vorige keer zo beregezellig was, besloot ik ook weer mee te kamperen. Toen waren we met een flink koppel en helaas zouden we nu maar met 4 zijn. Marleen Swolfs kon toch niet eerder dan zondag. Bleven dus over: Marc, Peter, Marleen ….. en ondergetekende. Het Erkemederstrand is een enorme aanrader. 35 Hectare natuurgebied met ruime kampeerplaatsen. En voor de hondjes een walhalla. Ik was de enige van 't stel die voor zondag had ingeschreven. En Marleen met Dante.
De start was niet echt je-dat!! De routebeschrijving gaf op 1 uur en 10 min. Dat werd dus ruim 3 uur. Van precies het laken een pak voor m'n zuiderburen (ik ben Nederlandse). Toch waren zij er al eerder en toen ik (eindelijk) aankwam, Lekker nat, tent recht, tijd voor een appero...stond hun tent al. Marleen zou 's avonds komen. En het regende en regende, dus vlug de tent opgezet. Dat wil zeggen, alle credit is voor Marc en Peter, ik heb alleen hand-en-spandiensten verleend. En het bleef regenen, dus ook Marleen moest haar tent in een flinke bui op de rails zien te krijgen.
Gelukkig waren er ook droge momenten zodat de hondjes droog uitgelaten konden worden en we ook droog konden eten. Marleen was al niet lekker en dat werd er helaas niet beter op. Ze is dan ook vroeg haar tent ingedoken. Wij gingen later, veel later en hebben de avond doorgebracht met gezellig pimpelen (wijn) bij een kampvuurtje. Wat moet je anders met zulk weer? Uiteindelijk kregen we nog bezoek van buren (die ook flink aan de wijn gezeten hadden).
Lekkere spaghetti van Els!Waar het precies aan lag, weet ik niet maar de heren sliepen binnen enkele minuten en hebben niets van het nachtelijke noodweer gemerkt. Wat heeft het gehoosd!! Marleen en ik hebben die nacht geen oog dicht gedaan. De volgende ochtend, na een aantal kopjes koffie hebben we nog fijn met de hondjes gewandeld. Daarna heeft Marleen de terugweg aangevangen, zij was nog beroerder geworden. Dat vonden wij wel heel jammer, maar het naarst was het toch voor haar. Ze had zich zo op een gezellig weekend verheugd. Gelukkig is ze goed thuisgekomen en ik hoop dat ze inmiddels is opgeknapt en zich weer de oude voelt.
Zaterdagmiddag – toen het droog was – hebben we meteen de koe bij de horens gevat en gebarbecued. De overburen kwamen ook nog langs vooral om zich te verontschuldigen en aan de weet te komen of ze de vorige avond misschien wat lastig waren geweest. Dat was dus niet het geval. Wandeling met zwempartij...De avondmaaltijd bestond uit brood met diverse heerlijke kazen en natuurlijk een gepaste hoeveelheid wijn. Alweer bij een gezellig kampvuurtje.
Ook deze nacht sliepen de heren de slaap der rechtvaardigen (waar halen ze dat vandaan?) en Marc had de wekker gezet omdat ik bang was dat als ik nu wel goed zou slapen, ik me ook zou verslapen. En ik moest vroeg op pad om op tijd in Lelystad te zijn voor de clubmatch. Ook die nacht heb ik niet bijzonder veel geslapen, maar meestal val je dan tegen de ochtend wel diep in slaap. Zo was het ook, maar gelukkig werd ik zelf redelijk bijtijds wakker. Dat was maar goed ook want van Marc moest ik het niet hebben. Die sliep door de wekker heen. Al met al was ik op tijd in Lelystad en een paar uur later waren ook de heren gearriveerd. En het regende alweer. Gelukkig was ik redelijk bijtijds aan de beurt, maar moest wel tot 13:30 uur wachten op het rapportje. Mijn geweldige Hovawart (Cajsa) werd goed bevonden en kreeg een blauw lintje. Een treetje lager dan voorgaan de keren, maar ja.
Jawel... dit vaatje raakte leeg!Ze is en blijft toch mijn Kampioen. Dante deed het heel goed; hij werd dan ook 3e. Ik had eigenlijk wel iets hoger voor hem verwacht maar ik moet toegeven dat er wel heel veel hele mooie Hovawartjes rondliepen.
We hebben de dag niet uitgezeten; het weer werd te slecht. Om het af te leren hebben we in de kantine nog een pintje (de heren) gepakt en ik een wijntje. Voor het weekend had ik een mooie, zeer goed zittende stoel aangeschaft en deze buiten de kantine neergezet. Dan kon ik 'm niet vergeten! Die stoel staat daar nog.
Tot slot kan ik alleen zeggen dat het een heel gezellig weekend is geweest dat alleen overtroffen kan worden als het de volgende keer ook heel mooi weer is.
De mooie foto's van het geheel zijn zoals gewoonlijk gemaakt door Peter.Toch weer een goed resultaat van Marleen!

Ik hoop dat dit relaas jullie stimuleert om de volgende keer ook mee te gaan. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. En hoe groter het koppel Hovawart's, hoe leuker.

Els van der Schee en Cajsa.
 

 

Jadzea zag en vond dat het goed geweest was!

Vrijdag...

Marc wordt door Peter en de hondjes afgehaald. Ruim op tijd om voor sluitingstijd van de balie op de camping toe te komen. Helaas, het venijn zat in het tweede deel van de rit. Zowat half Nederland had de auto genomen en stond mee aan te schuiven in mysterieuze files. Nagelbijtend dan toch maar de camping gebeld met de melding dat we het niet zouden halen. Bleek geen probleem te zijn. Bij aankomst voor Marleen en Matisse nog een plaatsje korterbij geritseld. Bleek dat de hele camping afgeladen vol stond. De directie had een speciaal arrangement voor de nazomer bedacht en dit had blijkbaar enorm succes. Het weer was anders: bij bakken viel de regen naar beneden, gepaard gaande met een strakke wind. Tegen de tijd dat onze buitentent opgezet was, sijpelde het water vanaf de rug in onze schoenen. Els was inmiddels ook toegekomen. Afwisselend bouwden we dus verder, dan aan onze tent, dan aan die van Els. Om toch even droog te staan, hadden we de parasol maar opgezet. Vanwege de straffe bries mochten we om beurten de stok van de parasol vasthouden om te verhinderen dat we het geheel naar een andere provincie zagen vertrekken. Iets voor achten hield de wagen van Marleen  halt op haar plek. Genietend van een korte stop in de regen, werd de tent van Marleen in geen tijd opgezet. Tijd om te koken! Pasta met heerlijke saus, voor ons met veel liefde door Els bereid. Eens de pasta gaar, moest die natuurlijk wel afgegoten worden. Een deel van het water belandde op Marc's handen. Wonderbaarlijk genoeg hield hij er geen brandwonden aan over. Smaken deed het eten des te meer. Gezelligheid kent geen tijd, dus voor we het wisten was het al middernacht. Tijd om in onze tent te kruipen. Dat we met onze gezelligheid de buren uit hun slaap gehouden hadden, was op dat moment niet echt doorgedrongen. Zou het dan toch de wijn geweest zijn??

Onze klassieke pit stop op parking De Keyser. Zonnescherm als regenscherm, Marc als pikket. Marleen en Matisse komen aan.
  Een gezellig gezelschap!  

Zaterdag...

Na een beroerde nacht voor de dames (heren slapen blijkbaar altijd vaster), was het hoog tijd om van wat koffie te genieten. Marleen voelde zich beroerd. Het had niets gescheeld of ze had vrijdagavond rechtsomkeer gemaakt. Haar verlangen om er eens een keertje bij te kunnen wezen, bleek haar echter tot hier gebracht te hebben. Gelukkig was het nu droog maar een te strakke wind verpestte nog steeds de vreugde. Een wandeling langsheen het hondenstrand leek een voor de hand liggende tocht. Toegegeven, voor de hondjes was dit wel de beste keuze. Matisse, Cajsa en Axel namen een frisse duik in de Nuldernauw. Jadzea hield zich liever droog maar dat zijn we al lang van haar gewend. Op een bepaald punt hadden we nog best verder kunnen trekken maar helaas begon Axel wat te zwalpen, teken dat het wat te veel werd. Tijdens onze terugtocht werd Marleen steeds stiller. Ze voelde zich steeds zieker worden. het gebrek aan slaap hielp dit gevoel natuurlijk nog te versterken. Terug bij onze tenten, startte Peter met de voorbereidingen voor de BBQ. Marleen hield het ondertussen voor bekeken en begon haar spullen bij elkaar te pakken. Haar afscheid was op zijn zachts gezegd emotioneel. Terwijl zij en Matisse ons verliet, was het hoog tijd om ons over onze maaltijd te ontfermen. De vervelende wind zorgde voor allerhande ongemakken. Half lege bekers wijn die een duik namen, bijna lege borden die plots UFO neigingen kregen en niet te vergeten: vlees met extra kruiden. Assekruiden wel te verstaan. Niemand had echt veel zin om veel te eten. Omdat het droog was, bleven we dan maar rustig aan onze tafel hangen. Tijdens de avond werd de tafel weer gevuld met kaas en brood. De wijn was ook nog niet uit het zicht verdwenen. Een kruik gaat zolang te water tot ze barst, een box met wijn kan je zolang aftappen tot de laatste druppel in het glas valt. Dat gebeurde later die avond. Na het laatste glas van die avond te hebben geleegd, kropen we knus in onze tenten.
 

Zondag...

In het holst van de nacht weerklinkt het alarm van een gsm. Blijkt die van Marc te zijn. Vloekend gaat hij op zoek naar dat klereding. Met slaapogen het ding het zwijgen opleggen. Fout knopje! Bleek de snooze functie te zijn! Dus... geen tien minuten later opnieuw kabaal. Nog meer gevloek. Nu de goede knop raken! Alsof er geen tijd over gegaan is, krijgt Marc de natte neus van Axel tegen zijn wang geduwd. Opstaan baas! Met enige inspanning lukt het om de ogen open te houden. Met behoorlijk wat meer inspanning om overeind te geraken. Als de rits naar beneden schuift, heeft Marc zicht op een tafereel dat weg heeft van een militaire oefening. Peter is al druk in de weer om de tent te ontruimen. Dito gaat het er bij Els aan toe. Na een poos is iedereen bezig met opkramen. Nog even snel koffie genieten en dan vertrekt Els naar Lelystad. Met alweer dreigende wolken houden Marc en Peter om beurt de wacht bij hun spullen terwijl de ander een douche neemt. Omstreeks tien uur is het uitchecken geblazen. Onderweg werd de wolkenmassa werd steeds dreigender. Bij aankomst vielen al de eerste druppels. Op de een of andere manier misten we zelfs het optreden van Els met Cajsa. Even kregen we nog een droge periode. Net lang genoeg om Dante de derde plaats te zien wegkapen. Ook Suzanne viel in de prijzen met haar jongste telg: tweede plaats! Dat resultaat behaalde ze echter al in de regen. Wij hadden dan al onze toevlucht in de kantine gezocht. Nog even afscheid nemen en dan terug naar huis. Weer bakken water onderweg. Gelukkig kregen we thuis net de tijd om alles uit te laden, tussen twee vlagen door wel te verstaan... Hopelijk is het volgend jaar beter weer!

Alles raakt gelukkig terug in de wagen. Op naar Lelystad... Ondanks het slechte weer...toch volk!
Els vond gezelschap bij Hilde. Cajsa kreeg een goed, blauw lindje. Dante presenteerde zich uitmuntend. (rood lindje)

 


 Webmaster , all rights reserved.

Last update 13/09/2008