Verslag, redt Kyon! Wandeling 08-05-2005.

Een groep enthousiastelingen in de bres voor Kyon.Ondanks dat dreigende wolken zich samenpakten boven Berlaar was een niet onaardig aantal leden en sympathisanten zondagnamiddag naar Hondenschool Kyon afgezakt. Wij hadden ook de betrokken minister uitgenodigd, gewoon omdat die zich voordoet als de beschermengel van honden, maar die had voor de gelegenheid zijn kat gestuurd. Niet zo met onze aanhang. Om Marleen Swolfs en haar hondenschool te steunen, waren niet minder dan negen Hovawart's op het appel.
Plaats van verzamelen: de hondenschool, of wat dacht je? Inschrijven deed je in de tijdelijke behuizing van de school: een ex-harmonica bus van de Lijn. Voor het geld kreeg je meteen ook twee consumpties op zak. Gezien de omvang van de groep werd in meerdere malen gestart.
Een welverdiende pitstop!Omdat niet iedereen tijdig aanwezig was, sloot onze groep aan bij de laatste deelnemers. Overigens, onze deelnemers kwamen vanuit alle Vlaamse streken: van West-Vlaanderen tot Limburg. Vertrekken deden we uiteindelijk eerst langs de woonst van de dader. Nota bene een oud lid van de school. Een banale ruzie lag en ligt nog steeds aan de basis van de problemen. Ruim elf jaar heeft deze persoon alle mogelijkheden benut om Kyon de pas af te snijden. Het laatste decreet ivm ruimtelijke ordening gaf hem uiteindelijk de wapens om de school te laten sluiten op straffe van een dwangsom. Hoe zielig kun je worden? Een gedupeerde Hovawart en famillie.Van overlast kan overigens nauwelijks of geen sprake zijn. Meer nog: aan de overzijde van de landelijke weg loopt een dubbele spoorlijn van de NMBS waar dagelijks zo'n honderd treinen over denderen.
Bij gebrek aan tomaten of eieren om de woonst van de tegenstander wat op te smukken, werd de wandeling ingezet door de schilderachtige baantjes van Berlaar. Voor iemand die nooit eerder door de streek gedwaald heeft, kunnen we meegeven dat we ons bijna nooit opzij hebben moeten zetten om een auto door te laten. Echt rustig wonen dus! De kronkelende wegen verraden het bestaan van grillige verkavelingen, zonder echter ooit te storen. Berlaar is een landelijke gemeente maar zeker geen boeren gat!
Alain met zijn schoothondjes.Ongeveer in de helft van de tocht hadden de organisatoren een halte voorzien. Een locale zelfstandige n lid van de school stelde maar wat graag z'n zaak en oprit ter beschikking om de dorstigen te laven. Omdat iedere groep met ongeveer een kwartiertje interval vertrok, liep het daar ook niet echt storm en kon je in geen tijd aan je drankje geraken. Eens iedereen terug op krachten gekomen was, verliep de optocht verder naar het centrum van Berlaar. Op het marktplein liepen we de pers tegen het lijf. Een rondborstige journalist van Gazet van Antwerpen zocht en vond Marleen Swolfs. Zij mocht dan dankzij onze brave man haar relaas aan Vlaanderen brengen. De krant had ook nog een fotograaf opgetrommeld Renate en Thomas een beetje afzijdig.maar die was op dat ogenblik nog niet te bespeuren. Het markplein had anders een prachtig decor kunnen leveren voor wat mooie kiekjes. Stralende zon en blije gezichten en niet te vergeten: alle kleuren van Hovawart's... Na het interview maakte de wandeling een lus richting vertrek. Na nauwelijks een half uurtje slenteren kwamen we terug in de groene long van de gemeente. Ruime zichten en mooie landerijen stonden andermaal op het menu. Als eindpunt van de tocht had een goede buur zijn tomaten kwekerij ter beschikking gesteld om aan de voltallige groep onderdak te verlenen. Wie het niet voorzien heeft op het broeikaseffect kon voor n keer z'n tegenstand laten varen. Binnen in de werkhal was het gezellig warm, net zomer. Misschien zelfs al dat tikkeltje te warm voor onze lieverdjes. De enigszins vermoeide Asscha bracht zijn eigen drank mee!baasjes van onze ploeg vonden al snel een hoekje om nog wat na te kaarten over de leuke wandeling. Door de school verkochte hondensleutelhangers gaven recht op deelname aan een tombola. Geen van de Hovawartjes mocht een prijs meenemen maar dat was ook eigenlijk niet de bedoeling.
Feit is in ieder geval dat al onze hondjes zich meer dan voorbeeldig gedragen hebben. De wandeling was, gezien het karakter van het traject, verplicht aangelijnd af te leggen. Bijzonder stresserend voor de meeste honden maar zoals gezegd, alles voor een goeie zaak!
Marleen liet ons ook weten aangenaam verrast te zijn door de aanwezigheid van onze (niet echt talrijke) groep.
De Grootste neemt de kop!Speciale dank dus aan Hovawartjes: Asscha, Obi, Naboo, Nando, Luna, Lara, Axel, Jadzea en niet te vergeten Dante, de hond van Marleen. Ook leuk dat alle eigenaars er bij waren!
Foto's hebben ons nog niet bereikt. Die komen vast nog wel!
Mogen we met z'n allen hopen dat de actie van Kyon en onze (jullie) bescheiden bijdrage niet zonder gevolg mag blijven. Wij wensen Kyon en al zijn leden nog veel sterkte en succes in hun strijd tegen het onrecht dat hun werd aangedaan.

 

 


Webmaster , all rights reserved.

Last update 21/10/2010