Even voor twee uur was er van Alain nog geen spoor te bekennen. Was hij ons vergeten? Even bellen dus! Of we zijn mailtje niet ontvangen hadden? Zoals de meeste onder ons weten, is Alain een verdediger van ons vaderland. Het kon dan ook moeilijk anders dan hij ook van de partij moest zijn met het door het leger bedachte oorlogsspelletje. Voor ons dus even in het haar krabben want we hadden er ons natuurlijk niet op voorzien. Bovendien waren er ook nog vier pups komen opdagen en die verdienden natuurlijk ook de nodige aandacht. Wij laten ons natuurlijk niet zo snel uit ons lood slaan en dus verdeelden Peter en ik de taken onder elkaar. Peter de volwassen honden, Marc de puppies. Hester en haar man hadden twee lieve schatten van hun laatste nest meegebracht en ze hadden nog een eigenaar kunnen optrommelen om deel te nemen. Wie ook van de partij was én heel gelukkig dat ze er opnieuw kon deelnemen aan de trainingen was Renate. Haar Chiara had 's ochtends al wel les gevolgd maar dat kon je aan Chiara helemaal niet merken. Oerdegelijke Duitse kwaliteit! Op en top enthousiast om te werken. Puppies les geven is een vak apart en het was voor Marc een nummertje sneldenken om een zinvolle en geschikte training uit de mouw te schudden. Eventjes opwarmen en terwijl zorgen dat iedereen de aandacht van zijn hond op zichzelf gericht kon houden. Dan wat toestellen er tussendoor mixen, Een individuele volgoefening met dadelijk erna spelen met de hond, kwestie van de druk van de ketel te halen. Omdat ze slechts met z'n vieren waren konden ze zich elk in een hoek van het terrein terugtrekken. Zulke oefeningen brengen meteen heel wat kenmerken van de hond naar boven. Hester en Murray moesten zich werkelijk uitsloven om wat beweging te krijgen in hun pups. Chiara en blonde Flynn bleken dan weer echte speelvogels te zijn en lieten zich heerlijk meeslepen in het spel. Flynn had wel even een zetje nodig van Marc maar die merkte meteen dat deze lieve blonde reu uit het goede hout gesneden was. Dit zal best een pittige Hovawart worden! Ondertussen lagen axel en Dunja buiten de puppyweide hun baas gade te slaan. Aan de andere kant van het terrein sloofde Peter zich uit om er ook hier het beste van te maken. Na een korte opwarming  liet hij de vrienden wat volgoefeningen uitvoeren. Ingebouwd zaten natuurlijk de klassieke moeilijkheden. Houdingen deden ze samen in een vierkant. Traplopen bleek voor de meeste echter een probleem. Duidelijk te merken dat, behalve Jadzea, geen enkele van de anderen hiermee ervaring mee had. Oproepen door de banden was dan weer veel leuker natuurlijk. Onze trainingen zouden oersaai worden als er geen rustpauze ingebouwd zou worden. Na een uurtje oefenen (de pups een half uur) dus gezellig met zijn allen op het terras van de school. Aan niets viel te merken dat zich tussen de aanwezigen ook nog 10 Hovawart's bevonden. Noch de pups, nog de volwassen honden lieten van zich horen. Wat zijn het toch prachtige karakters om mee om te gaan. Uiteraard gingen de meeste gesprekken natuurlijk over onze kapoenen en hun kapriolen. Na dat iedereen weer op adem gekomen was, zette Peter de les verder met de volwassen honden. Alle toestellen van de Breitensport inoefenen. Een kolfje naar de poot van Jadzea natuurlijk. Ebony, Dante en Dax volgden gedwee haar voorbeeld. Dax wilde echter niet van de catwalk weten. Niets kon hem in de verleiding brengen om er over te lopen. Blijven oefenen dus. Gezien de "groten" ook slecht met z'n vieren waren, hield Peter het na een half uur ook voor bekeken.

Volgende maand geven we natuurlijk weer rendez-vous.
Hopelijk kunnen we dan nog eens een beroep doen op Alain.
Wij rekenen dan op een grotere opkomst, hoewel een kleine groep als deze best gezellig is en kwaliteit gaat steeds boven kwantiteit.