|
 Zoals
werd aangekondigd op zowel de site van de Belgisch Hovawart Club als op
onze site stond er op deze zondag er een wel heel bijzondere training op
het programma.
Franz en Alain hadden Stefan Saus (trainer voor de Duitse
Hovawart Club) kunnen strikken om onze rakkers wat nieuwigheden bij te
brengen. De man in kwestie heeft een uitstraling die je maar raar of
zelden tegenkomt. Uiterlijke rust gecombineerd met pientere ogen die
niets ontgaan. Dat laatste heeft hij ongetwijfeld te danken aan het feit
dat hij al decennia met honden werkt.
Even later staan we met zijn allen
in een grote kring rond de nieuwe meester. In korte bewoordingen maakt
Stefan ons duidelijk wat er vandaag van ons verwacht zal worden. De
meerderheid van de groep verstond gelukkig voldoende Duits en kon
zonodig zijn buur toelichten.
Als eerste oefening schotelde hij ons het
in een kringetje lopen voor. Dat gaf hem de kans om iedereen en zeker
elke hond te observeren. Nog maar eens een bewijs dat hij uit een
bijzondere houtsoort gesneden is. Dat hij geen problemen schuwt, toont
hij ook als hij iedereen naar hem toe laat komen om dan de honden ofwel
in zit ofwel in lig dicht bij elkaar te laten eindigen.
Na het rondjes
wandelen in wijzer- en tegen wijzerzin, volgde al een iets meer
confronterende oefening: iedereen op één lint om dan na een linkse
ommekeer hond aan hond te passeren. Ook die handelingen werden nauwgezet
in het oog gehouden door onze "chief trainer". Als we weer eens op een
lint stappen, laat hij ons stoppen op redelijk korte afstand van elkaar.
Dan mag Franz met Daiki de spits afbijten voor de slalom. We volgen
elkaar snel op en zo staan we terug met onze neus naar de kantine van de
hondenschool. Al gauw zijn we een uurtje bezig en laat Stefan zijn
troepen het terrein afmarcheren.
Na enig overleg besluiten we dat Stefan tijdens de individuele training
aandacht zal besteden aan de specifieke problemen van de honden.
Zo mag
Flynn als eerste opnieuw de arena betreden met zijn baasje. Wat de
specifieke problemen zijn kunnen we van waar we zitten niet horen maar
blijkbaar hebben de handelingen en raadgevingen van Stefan succes.
Na
Flynn mag er een groepje het terrein op stappen. Allemaal stoere reuen
en teven die vinden dat ze naar elke hond mogen uitvaren. Misten we daar
Naboo niet? Waarschijnlijk niet want die geeft al enige tijd in de ring
geen krimp meer.
Dante, Darwin, Daico, Lara en Himalaya schijnen
dezelfde problemen te hebben maar ook hier mogen we stellen dat in een
minimum van tijd elke Hovawart precies weet waaraan hij zich moet
houden.
Nu de les nog onthouden buiten de kring hé! Zo volgen we elkaar
op en tot slot neemt Marc Elmo mee om wat aan diens probleem te
timmeren.
Al snel blijkt dat Elmo nooit heeft leren spelen. Het probleem
is ook niet op vijf minuten op te lossen maar de weg is wel duidelijk.
Als de persoonlijke sessies afgelopen zijn duwen de wijzers van de klok
al flink na vijven.
Voor enkele liefhebbers stapt Stefan zelfs nog in
zijn pak om wat zacht pakwerk te geven. Zacht genoeg om ook Axel even
zijn gangen nog eens te laten gaan.
Dunja moet vandaag aan de kant
blijven maar die vindt het helemaal niet zo erg. Eens het gezelschap
zich voor een verfrissing op het terras heeft genesteld, vleit ze zich
lang uit en speelt voor dood. Alsof ze heel de namiddag heeft moeten
werken.
We besluiten deze wel heel boeiende maar vermoeide namiddag met de
afspraak dat we Stefan nog wel eens kunnen inhuren. Ongeachte het
weertype men dan voor ons in petto heeft, er zullen zeker weer
gegadigden genoeg op af komen.
Voor de aanwezigen, zij kunnen
nog even wegmeimeren. Anderen mogen alvast wat watertanden.
Alain en Franz zijn nogmaals bedankt dat zij deze toptrainer wisten te
strikken!
|
