|
Leren speuren aan een Hovawart? Dat doen ze
toch uit zichzelf? Of toch niet? Zaterdagnamiddag is het verzamelen
geblazen op een wel zéér bijzondere plek: de citadel van Diest. Dit is
niet minder dan de thuisbasis van het 1e bataljon Para. Daar zit Alain
natuurlijk weer voor iets tussen.
Als om half twee de hemelsluizen nog ver openstaan, worden deze als bij
wonder net voor twee uur gesloten. De Hovawartjes brengen altijd het
zonnetje buiten! Eerst krijgen we een vakkundige uitleg van Franz over
hoe je een spoor moet uitzetten en geeft ook mee dat de beginners hun
verwachtingen niet te hoog moeten stellen. Speuren is, net als
gehoorzaamheid of andere disciplines, gekoppeld aan een leerproces en
vergt dus van hond en geleider de nodige inzet.
Door Alain worden we naar het terrein gebracht. Borden met een niet mis
te verstane boodschap "bewaking met honden" en dito logo, doen er ons
ten overvloede aan herinneren dat dit echt wel een buitenkansje is. Op
de weide (ooit een voetbalveld) aangekomen, worden eerst alle hondjes
vastgemaakt aan een boom of stevige struik.
Daarna begint Franz, bijgestaan door Luc en Alain, met de praktijk.
Marleen mag als eerste haar spoor uitzetten en na haar volgt de rest van
de groep. Eens alle sporen uitgezet is het tijd voor de grote test.
Dante drukt aarzelend zijn snoet tegen de grond en merkt algauw dat er
zich op geregelde afstand lekkere dingen op de grond bevinden. Langzaam
volgt hij dit spoor van lekkernijen tot hij bij het eindpunt een nog
grotere verrassing vindt. Een behoorlijke portie kip wordt door hem met
smaak naar binnen gespeeld. Flink gewerkt jonge man!
Ondertussen is ook de jongste telg van de groep, het nieuwe teefje van
Luc en Hilde aan haar speurtocht begonnen. Met slechts enkele maandjes
op de teller, slaagt ze er al vrij aardig in om het goede spoor te
houden. Voor Ronald en Chicco levert het ook niet al te veel problemen
op.
Anders is het gesteld met Elmo en Axel. Elmo heeft een gelegenheids
begeleider gekregen: Freia, totaal weg van Hovawartjes maar nog geen
eigenaar. Het door haar uitgezette spoor loopt naast dat van Axel. Onder
begeleiding van Alain wordt hij door Marc naar het begin van het spoor
gebracht. Thuis zouden Elmo en Axel de kaas van tussen je vingers komen
stelen maar nu heeft Axel totaal geen interesse in de zorgvuldig
achtergelaten brokjes. Hij bakt er voor zijn eerste keer helemaal niets
van.
En Elmo? Nog veel minder! Die heeft alleen oog voor zijn baas. Alle
pogingen van Freia (met hulp van Franz) ten spijt, krijgen ze de neus
van deze kleine schelm niet tegen de grond. Echter geen nood: als er
thuis een kat door de tuin gelopen heeft, volgt hij dit spoor met de
snelheid van een TGV...
Jadzea doet het bij haar eerste poging helemaal niet slecht. Af en toe
is een kleine aanmoediging nodig om te vermijden dat ze ook het spoor
van Axel gaat volgen. Zij is namelijk ook wel dol op kaas en een zacht
briesje gemengd met kaasgeur prikkelden af en toe haar neusvleugels.
Als laatste stappen de geroutineerde speurneuzen het terrein op. Franz
en zijn echtgenote nemen elk een spoor voor hun rekening en even verder
volgt Luc gedwee de stappen van Cartouche. Dit duo werkt zelfs al met
bochten terwijl wij het voorlopig nog op een rechte lijn houden. Alain
zet om beurten Obi en Naboo op het goede spoor. Die zijn duidelijk niet
aan hun proefstuk want het gaat allemaal vrij vlot. Tijd nu om onze
speurneuzen wat rust te gunnen.
Terwijl zij wat bekomen in de auto, maken wij kennis met de "bar" van de
onderofficieren. Een stijlvol ingerichte plaats en voorzien van alle
gewenste natjes. Na een verkwikkende pauze vatten we het volgende
onderdeel van het programma aan: een oriëntatieloop. Andermaal keurig
uitgezet door Alain in samenwerking met zijn schoonfamilie.
Gewapend met een oriëntatie kaart, worden duo's om de drie minuten
gelost voor een tocht van circa 1 uur. Als eerste duo vertrekken Peter
en Ronald. Zij malen dit zoektochtje af in ongeveer 39 minuten! Terwijl
alle groepen onderweg zijn en ook nog kunnen genieten van dit prachtige
militair domein, pakken wel héél donkere wolken samen boven Diest. De
aangekondigde onweders hebben ons nu ook bereikt. Tussen de bomen wordt
het nu snel donker maar gelukkig houden we het nog even droog. Net als
de laatste groep de aankomst bereikt heeft, begint het weer te regenen.
In versnelde pas zetten we koers naar de auto's.
Terwijl Marleen en Freia andere verplichtingen hebben, spreekt de rest
van de groep af om in Diest centrum nog samen iets te gaan eten. Taverne
De Nieuwe Kaai, eerder nog bezocht en goed bevonden door Marc en z'n
vrouwtje (en natuurlijk hun 3 Hovi's), blijkt gesloten. Erger nog: de
zaak is overgenomen... Op zoek naar een andere gelegenheid dus. Hier
volgt dan de eerste en gelukkig enige teleurstelling van de dag. Diest
mag zich voortaan de meest hondonvriendelijke stad van België noemen of
tenminste toch de plaatselijke horeca. Om de stemming niet te breken
brengen Peter en Marc hun hondjes terug naar de wagen. Zelfs een puppy
is nergens welkom! Schande!!! Over het eten en het gezelschap kunnen we
kort zijn: gewoonweg uitstekend.
Het zal alleen nog een paar eeuwen duren alvorens Hovawartinfo nog eens
een bezoek zal brengen aan horecazaken van Diest.
Met dank aan Alain, Luc en Franz voor de
organisatie en geboden assistentie.
Een volgende snuffelbeurt is
altijd welkom!
|
