28/04/2005: Esha vertelt.
Hallo iedereen!

Eigenlijk hoor ik op dit moment netjes te slapen maar ik mocht van 't vrouwtje nog even opblijven om mijn belevenissen van de afgelopen week te vertellen daar waren jullie toch best nieuwsgierig naar????
Laten we maar bij afgelopen zaterdag beginnen dan.... eigenlijk was dit bij nader inzien niet zo'n leuke dag geheel onverwacht, (tenminste voor mij toch) kwamen ze nl. mijn broertje Eran halen!!! we hadden het de afgelopen week héél gezellig gehad onder ons tweetjes en lekker veel deugnietenrijen uitgehaald maar plots waren daar 2 bezoekers! we dachten in eerste instantie nog van "leuk, alweer bezoek"! maar al gauw bleek dat het de bedoeling was dat Eran met hun mee ging daar hadden we echt niet op gerekend en dat was dus best een harde noot om kraken!!!
Ik ben er dan ook effe niet goed van geweest en had plots helemaal geen zin meer in eten! wij deelden tot nu toe nl. altijd steeds alles en samen eten was gewoon een feest en nu kreeg ik plots geen hap door mijn keel gelukkig hadden ze dat hier blijkbaar in de smiezen want ik werd die namiddag wel erg veel geknuffeld en ons mama gaf me ook steeds opnieuw weer likjes.... moet trouwens voor haar ook héél erg zijn om zo plots al je baby's kwijt te zijn denk ik.. al is er natuurlijk altijd nog grote broer Bono en kleine ik om haar te troosten!!!!
maar het leven gaat verder en mama heeft me in een intiem onderonsje verteld dat Eran het vast heel erg naar zijn zin zou hebben bij de nieuwe baasjes, net als mijn andere broers en zusjes en dat wij er vanaf nu samen tegenaan zouden gaan!!!
van dan af aan heb ik me er dus maar bij neergelegd en heb ik besloten er het beste van te maken! tenslotte is mama ook erg lief en eigenlijk wil ze best héél gek met me doen en wilde spelletjes spelen Alleen als ik aan d'r staart ga hangen wordt ze een beetje boos hoe zou dat toch komen??? 't is anders een héél leuk spelletje maar blijkbaar vindt mama zelf het niet zo grappig....
Ik zou ook héél graag met grote broer Bono spelen (die heeft overigens ook al zo'n prachtige staart ) maar die ziet mij voor 't moment nog niet echt zitten mama zegt dat ie gewoon een beetje jaloers is en bang dat het baasje niet meer zoveel met hem zal spelen maar dat het wel goed komt.... ik moet gewoon rustig blijven en hem op zijn gemak aan mij laten wennen en dan komt het wel in orde.
Maar niet getreurd want ik vermaak me zo ook wel ik mocht ondertussen nl. al 2 keer mee naar de hondenschool!!! neen, ik hoef nog niets te leren maar ik ga mee voor de "socialisatie" dat wil eigenlijk gewoon zeggen dat ik met veel nieuwe mensen in contact kom en naar andere hondjes kan kijken!!! d'r is daar in ieder geval ambiance genoeg en een boel te zien.
Verder ga ik ook al wandelingetjes maken hier in de buurt.... zo ben ik samen met 't vrouwtje even dag gaan zeggen bij een andere halfbroer van mij die hier verderop in de straat woont! ook al zo'n kanjer, Beau genaamd en hij heeft zijn naam niet gestolen 't is dat ik nog zo klein ben maar mijn hartje ging wel al een beetje sneller slaan hoor
Ook help ik vrouwtje met tuinieren, nou ja.... zij ziet het niet echt als helpen denk ik.... alhoewel ik verwoede pogingen doe om altijd weer opnieuw takjes aan te dragen!!! 't was in alle geval heerlijk vertoeven daar maar je wordt er wel moe van gelukkig mocht ik daarna in mijn veilige nestje een beetje bijkomen van alle geleverde inspanningen!
Ondertussen hebben ze me hier ook al lekker verwend door af en toe iets nieuws aan mijn menu toe te voegen.... zo krijg ik soms een sneetje DUCK bij mijn korreltjes (da's speciaal vlees voor woefkens ) en ook van die lekkere yoghurt voegen ze af en toe erbij!!! heerlijk gewoon!!!! maar nu zegt vrouwtje dat ik een "kieskeurige madam" ben omdat ik gewone korreltjes soms niet zo graag meer eet ja....... hoe zou je zelf zijn maar verder is iedereen héél erg lief hoor!!! ik wordt geknuffeld dat het een lieve lust is en laat me dat meestal welgevallen, tenminste.... als ik een beetje moe wordt.... zolang ik vol energie ben moeten ze me nl. niet teveel lastigvallen!! dan speel ik liever en onderwerp alles en iedereen met mijn tandjes aan een grondig onderzoek erg opgezet zijn ze hier niet mee en het woordje "neen" wordt hier tegenwoordig het meest gebruikt denk ik soms luister ik wel maar ik moet ze toch af en toe een beetje uitdagen, niet???? gelukkig geven ze me wel steeds iets in ruil waar ik WEL mag in bijten en vaak zijn dat van die lekker lange kauwstaafjes die tante Hilde meebracht!!!! trots loop ik daar dan mee rond en dan ga ik me een rustig plekje zoeken om mijn "trofee" grondig onder handen te nemen....
Maar anderzijds kan ik ook erg lief zijn natuurlijk en dan zijn ze weer helemaal
Vandaag mocht ik opnieuw mee met die grote auto en gingen we ergens op bezoek... het bleek bij de dierenarts te zijn en daar moest ik op de weegschaal.... ik weeg nu 10,3 kg en ben dus bijna 10 weken oud! al een hele jongedame dus.... De dierenarts vond me "prachtig" en zei dat ik al een heel stuk was gegroeid... hij luisterde ook even naar mijn hartje en blijkbaar klopte dit ook op de juiste maat. En toen kreeg ik ook een spuitje en zo'n verstuiving in mijn neus! maar ik was erg flink en heb geen kik gegeven!!!!!!! Wat zoals verwacht door 't vrouwtje werd beloond met een zalig hondenkoekje ja.............. ik ben niet gek hoor en dus had ik al gauw door dat wie braaf is meestal iets lekkers krijgt! ik ga er zelfs al mooi voor zitten
zoals jullie zien, ik maak hier één en ander mee! als het mag van 't vrouwtje hou ik jullie verder op de hoogte van mijn avonturen maar nu moet ik naar mijn bedje toe want het is al héééééééél laat en kleine puppies moeten nog veel slapen dag lieve lezers, tot later!!!

07/05/2005: Update Esha.
 Hallo lieve mensenvrienden.....

hier ikke nog even! mocht van mijn vrouwtjesbaas hier mijn avonturen van de afgelopen week komen vertellen..... en dat doe ik natuurlijk met plezier omdat ik weet dat jullie vast héél benieuwd zijn naar wat ik hier zo allemaal mee maak!!
Morgen ben ik dus precies 11 weken en ik ben naar ze zeggen alweer een heel stuk gegroeid. Ik doe dan ook flink mijn best en eet steeds netjes mijn bakkie leeg, want daar groeien puppies van en ik wil best héél groot worden hoor! dan krijg ik vast net zo'n mooie haren als mijn mama en misschien wel een even mooie pluimstraat als broer Bono. Het eten is hier trouwens nog steeds erg lekker! ik heb wel mijn "kuren" moeten laten varen en eet nu net als de groten hier netjes mijn brokjes op ook al is dat dan een enkele keer zonder iets erbij ze trapten hier gewoon niet meer in mijn zielig snoetje dat ik dan steevast ging opzetten en als ik dus geen aanstalten maakte om te eten namen ze mijn bakkie gewoon weg en moest ik dus wachten tot de volgende maaltijd!!! ik ben dus tamelijk vlug tot de conclusie gekomen dat ik maar beter alles opeet wat ze me hier voorschotelen want tenslotte is het maar een enkel keertje dat ik brokjes zonder iets erbij krijg... voor de rest doen ze hier echt wel hun best!
Zo kreeg ik deze week voor het eerst "worteltjes" te eten... natuurlijk moest ik die eerst eens grondig onderzoeken maar toen ik eenmaal mijn tongetje ertegen had gezet was ik helemaal verkocht! da's best wel lekker spul hoor...
Verder ben ik het hier in huis al helemaal gewoon ; ik heb ondertussen mijn eigen favoriete plekjes gevonden (mama en broer hebben die trouwens ook...) en ik loop hier parmantig rond met mijn staart hoog in de lucht. Volgens vrouwtje begin ik me ook stukken beter te gedragen en ik doe dan ook héél erg mijn best om het ze naar de zin te maken.... soms echter is de drang te groot en dan ga ik nog eens in dat lekkere hapklare mensenvlees bijten maar vaak laat ik me verleiden om dan toch maar één van mijn lekkere kauwbeentjes te nemen en daarop verder mijn bijtkunsten te vertonen. Toch best lief van mij, niet? Maar ze moeten natuurlijk niet gaan denken dat ze het ergste nu wel gehad hebben af en toe spurt ik daarom nog eens als een tornado door het huis zo vergeten ze tenminste niet dat ze een ras-echte hovawartpup in huis hebben!!!
Mijn plasjes en mijn andere behoeftes doe ik nu altijd buiten : ik heb zelf gemerkt dat ze het niet echt fijn vinden als ik dat ook in huis deed en zo kom ik nog eens buiten ook (hihihihi...). Ik ga zelfs bij de deur staan als ik zo nodig moet, dus geef toe dat ik een wel héél welopgevoede dame ben
Vaak mag ik ook mee met baasje en mama om te wandelen... dan gaan we met de auto ergens heen en daar mag ik zomaar loslopen!!! da's dus wel een héél leuke belevenis voor mij! ik let er natuurlijk wel op dat ik steeds in mama's en baasje's buurt blijf want ik zou hier niet graag de weg kwijt raken! Maar er is daar wel een boel te zien hoor we lopen op een pad dat langs een grote rivier loopt, de Schelde noemen ze dat??? Ik mag van mama NOOIT proberen om de helling af te lopen en naar het water toe te gaan want dat is veel te gevaarlijk zegt ze! ik zou erin kunnen vallen en aangezien ik nog niet op zwemles ben geweest zou ik daar niet meer uitraken da's natuurlijk de bedoeling niet en ik blijf dan ook netjes op het pad. Ja, ik ben misschien wel gek en onbesuisd, maar lang niet dom maar ik kan wel naar de boten kijken die op het water passeren en dat zijn best héle grote verder heb ik natuurlijk ook heel wat te snuffelen want er zijn een pak onbekende geurtjes daar!!! En natuurlijk is het leukst van al : mama achterna rennen en proberen haar staart te pakken te krijgen En dan heb ik nog een héél leuk en verrassend berichtje : ik vertelde vorige keer dat broer Bono van mij niet teveel moest hebben en dat hij dus niet inging op mijn uitnodiging om te spelen..... langzaam hebben de baasjes hem aan mij laten wennen bij ons thuis op het grasveld terwijl hij zo'n muilbandje om had. Zo kon hij me zeker niets doen als ik weer eens in een gekke bui naar hem hapte of op hem toesprong... beetje bij beetje werd ie dus aan mij gewoon en begon hij me toch wel interessant te vinden. Toen vonden de baasjes het dus tijd om mij en Bono mee te nemen voor een wandeling. We gingen opnieuw naar het Scheldepad en daar mocht ik nu samen met Bono (wel nog met z'n muilbandje om) los lopen.... wonder boven wonder ging dit héél goed en het leek erop dat die grote broer mij nu echt ging aanvaarden en het zelfs leuk begon te vinden als ik hem uitdaagde voor een spurtje of een spelletje dus besloten vrouwtje en baasje op de terugweg een gok te wagen en de muilband weg te nemen, tenslotte waren ze met z'n twee en konden dus ingrijpen als het dreigde mis te gaan.....maar wat denken jullie????????
Het ging GEWOON HELEMAAL GOED!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bono was echt héél lief voor mij, ging VOORZICHTIG in op mijn uitdagingen en heeft niet 1 keer naar mij gegromd!!!! ik mocht zelfs aan z'n staart gaan hangen en ook toen ik naar hem blafte en probeerde in zijn nek te bijten bleef ie lief en aardig als ik het echt een beetje te ver dreef maakte ie zich wel groot en dan ging ik maar wijselijk op mijn rug liggen, zo snugger ben ik nou ook weer wel! maar ik heb er dus gewoon een héle grote vriend bij We hebben het vandaag buiten nog even geprobeerd en ook dat ging weer helemaal goed! vrouwtje heeft van ons speelkwartiertje zelfs foto's gemaakt en zal die zo wel even plaatsen.... nu doen we rustig verder en straks mogen we dus gewoon samen in huis maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat helemaal goed gaat komen! iedereen content dus

Nou ben ik er bijna klaar mee maar ik moet nog een klein voorvalletje vertellen van gisteren : toen ik 's avonds met vrouwtje nog een ommetje maakte kwamen we opeens nog een vrouwtje met hond tegen, nou ja... hondJE
't was blijkbaar zo'n mini Jack-russel (laagbenig noemen ze dat geloof ik) en laag tegen de grond hing die zeker wat een onnozele pootjes had die zeg ik was met mijn net geen 11 weken zelfs hoger dan hij maar kapsones had ie wel! mijnheertje dacht dat ik zou vallen voor z'n charmes maar daar had ik nu eens helemaal geen zin in..... hij maakte zich zo groot mogelijk en probeerde zowaar aan m'n kont te snuffelen nou, dat had ie gedacht ik heb even flink naar hem geblaft en toen vond ik het welletjes!!! zijn bazinnetje zei nog dat ik vast wel een heel grote hond ging worden met zo'n grote poten maar had nog nooit van een Hovawart gehoord nou ja, ik val dan ook helemaal niet te vergelijken met zo'n JR natuurlijk en ook al ben ik dan misschien nog "jong en onvolwassen", ik weet anders wel héél goed wat ik wil en zo'n JR zie ik dus niet, maar dan ook helemaal NIET zitten!!!!! 't is maar dat jullie dit wisten.......

genoeg verteld voor deze keer, ik meld me weer als er meer nieuws is!!!!
natte lik van jullie Esha!

10/06/2005: Esha meldt zich weer.
Dag lieve mensen!!!!

Eindelijk nog even een update over mijn laatste avonturen hier..... Ik ben nu bijna 16 weken en al helemaal geen kleine puppewup meer zelfs de baasjes staan verstomd te kijken hoe hard ik wel niet groei straks plaatst vrouwtje nog enkele recente foto's en dan krijgen jullie met eigen ogen te zien dat ik de wereld vanaf nu een beetje "uit de hoogte" bekijk Ik ben ondertussen al een heel stuk hoger dan de salontafel en vrouwtje denkt dat ik ga voor de titel "reuze-Hovawart van het jaar" je moet nu natuurlijk ook niet overdrijven maar daar hebben deze tweevoeters geen boodschap aan blijkbaar
Deze week woog ik ongeveer 18 kg. en dat schijnt voor een dametje van mijn leeftijd best wel veel te zijn.... nu ja dat zal dan wel weer van al dat lekkers komen wat ze me hier voorschotelen natuurlijk. Zo maakt vrouwtje af en toe speciaal voor ons doggies zo'n heerlijke groentebouillon daar krijgen we dan een lepel van over onze avondmaaltijd.... groenten schijnen héél gezond te zijn en daarbij vind ik ze ook nog eens erg lekker dus da's mooi meegenomen!
Tussen mij en mijn grote broer gaat het steeds maar beter. Hij heeft me nu echt helemaal aanvaard en vindt het super om met mij te spelen maar jammer genoeg komen de baasjes soms roet in het eten gooien.. zij vinden nl. (om één of andere onverklaarbare reden ) dat wij soms een beetje te uitgelaten zijn. Mama zegt dat ze gewoon schrik hebben dat ik mij zou bezeren omdat Bono nog zoveel groter en sterker is dan ikke.... misschien hebben ze wel gelijk want mijn pootje zat al eens gekneld onder mij en dat deed best een beetje pijn.... maar eens ik grote en sterke botten heb mogen we vast de hele dag door onze gang wel gaan komt helemaal goed dus!!!!
Gisteren heb ik ook nog iets vervelends meegemaakt..... ik was samen met baasje en Bono aan de wandel en we staken een weiland over. Door al mijn gekke bokkensprongen maakte ik plots een tuimeling en net op die plaats lag een draad waar ik met mijn poot in trapte! bleek toch wel dat er daar elektriciteit op zat!!!! ik schrok me te pletter en omdat het best wel pijn deed gaf ik een luide gil en in plaats dat baasje me ging troosten kreeg ik er nog een preek bovenop!!! ik moest maar niet zo gek gaan doen zei die maar wie legt zo'n draad nu op de grond??? Levensgevaarlijk toch????? In ieder geval ; de volgende keer kijk ik wel beter uit mijn doppen! gelukkig was de pijn al gauw over en kon ik even later weer vrolijk rondhuppelen....
Verder mag ik nog steeds mee met de baas naar de hondenschool! daar vind ik het reuzeleuk en ik geniet telkens weer van alle aandacht die ik daar krijg. Ook vind ik het super die grote honden gade te slaan die pakwerk mogen doen ik zou ook best eens in die mouw willen gaan hangen maar daarvoor moet ik nog een beetje groeien en sterkere tandjes krijgen zegt baasje.... En daar ben ik dus goed mee bezig!!! sinds vorige week ben ik nl. aan het "wisselen" en al snap ik niet waarom maar daar zijn ze hier precies wel héél erg mee opgezet..
In ieder geval : ik heb nu reeds 4 nieuwe tanden!!!! Ik ben dus helemaal geen baby meer al heeft vooral vrouwtje wel graag dat ik me zo nog eens gedraag.... als ik 's avonds een beetje moe wordt mag ik gezellig dicht tegen haar aan op de bank liggen en dat vindt ze zalig zegt ze.... ik geniet er ook wel van maar soms kost het best veel moeite om zo stil te liggen...er valt nu eenmaal altijd wel iets te beleven!!!!
Verder leert baasje me ook allerlei "goede manieren" "Zitten" kan ik natuurlijk al lang, de "af" oefening gaat ook al goed (vooral als hij een koekje voor mijn neus houdt...hihihihi ) en we proberen ook al eens een "volgoefeningetje"
We oefenen dit met de clicker en als baasje plots stopt en "voet" zegt moet ik heel dicht gaan zitten en vol aandacht naar omhoog kijken. Als ik dat allemaal goed doe volgt er een "klik" en een beloning! jullie zien het ; ook dit heb ik al helemaal door!
Ik heb er vandaag ook mijn tweede "speurles" opzitten! ja.............. we zijn altijd druk bezig hoor maar ook dit vind ik wel leuk en baasje is heel trots op me en zegt dat ik een "natuurtalent" ben!!!!! nu ja er liggen ook tal van die lekkere stukjes worst op mijn spoortje dus dat vind ik helemaal niet moeilijk om te volgen

Af en toe krijg ik ook nieuws van mijn broertjes en mijn zusje... zij maken het ook allemaal erg goed bij hun nieuwe baasjes maar soms mis ik ze natuurlijk wel, hoewel het hier erg leuk is maar de baasjes hebben beloofd dat we deze herfst een samenkomst organiseren en dan ga ik ze vast allemaal terugzien! Ben wel benieuwd of zij ook zo zijn gegroeid
Zo, dat was het alweer voor deze keer denk ik..... ik ga nog vlug een dutje doen voor het avondeten want ik heb deze namiddag al lekker gespeeld en ben dus wel toe aan een beetje rust....
Ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn avonturen en ik meld me wel weer als er nieuws is!

kusje en dikke poot van jullie vriendinnetje Esha

04/08/2005: Even een update.
Lieve mensenvrienden,

't is alweer een tijdje geleden dat ik heb laten weten hoe het met me gaat...
gelukkig houdt vrouwtje jullie op de hoogte via foto's van mijn "groeistuipen" maar voor alle veiligheid geef ik bij deze graag even zelf de enige, echte, ongekleurde versie van de feiten! je weet tenslotte maar nooit!
Ik ben dus ondertussen ongeveer 5 en een halve maand en zoals af te leiden uit de foto's alweer een héél stukje gegroeid! Ik heb volgens mijn baasje nu de minimumhoogte voor een Hovawartteefje al bereikt (= 58 cm en ik ben er lekker al 59 ) en ik weeg ondertussen zo'n 25 kg.... dat wordt dus nog eens wat!!!! ze zijn hier dan ook best wel trots op me...
Uiteraard doe ik verder nog steeds mijn best om te voldoen aan alle eigenschappen van een "werkhond".... zo gaan we dus geregeld samen speuren, ik en de baas en daarbij heb ik al bewezen over héél wat talent te beschikken (baasje weer blij natuurlijk )... verder doen we af en toe een beetje appel-oefeningetjes en dat lukt ook al vrij behoorlijk. Wel heb ik het soms een beetje moeilijk om "af" te blijven liggen door mijn "temperament" maar baasje heeft er een goed oog in dat dat op termijn ook helemaal goed zal komen....
Apporteren doe ik nog steeds als de beste, al vind ik het persoonlijk de laatste tijd leuker om baasje een beetje uit te dagen en niet meteen mijn "buit" terug te brengen Baasje zegt dat ie straks zal moeten oefenen met de "lange lijn"???? zal me benieuwen wat dat nu weer is....
En dan mocht ik onverwacht vorige week op de hondenschool opeens bijten op de jute zak!!! dit had ik nog helemaal niet verwacht en ik was stiekem een beetje jaloers op al die andere hondjes die daar mochten trainen.... ik zat dus steeds mooi te kijken hoe het daar allemaal aan toe ging en blijkbaar heeft mijn goede gedrag indruk gemaakt op de pakwerker want opeens ging ie met mij spelen was me dat even leuk! en ik kon uiteindelijk nog van hem winnen ook want plots had ik die zak zo stevig vast dat hij wel moest lossen fier als een gieter met mijn staart in de lucht liep ik naar de auto met mijn buit!!!! dat had ik nl. al gezien van mijn grote broer en dus dacht ik dat het wel goed zou wezen als ik hem eventjes ging nadoen! Jullie kunnen je wel voorstellen dat ik daar nog heen wil!!!!
Verder help ik nog steeds goed mee in de tuin met mijn baasje.... en als ie de auto's gaat wassen ben ik gegarandeerd ook steeds van de partij!

Tussen mij en mijn grote broer gaat het ondertussen héél goed. Samen ravotten we lekker langs het jaagpad en ik vind het gewoonweg heerlijk om hem aan te vallen en in die lange nekharen te gaan hangen (hij duidelijk soms iets minder ) Maar baasje en vrouwtje zeggen dat ie heel wat met me te stellen heeft en zich uitermate goed gedraagt.... nu ja, ik ben dan natuurlijk ook nog wel een beetje onstuimig af en toe....
Verder is mijn mama ook "loops" geweest, wat ze daarmee ook mogen bedoelen???? ze had in ieder geval zo'n speciaal geurtje en blijkbaar vond grote broer dat wel héél lekker ruiken want die begon plots hele serenades te brengen voor ons mama en op de koop toe liet die klungel ook nog z'n lekkere eten staan gedurende een paar dagen ik weet niet wat hem bezielde maar ik weet 1 ding is zeker : dat zou ik NOOIT doen!!!! Heb zelfs nog even geprobeerd of ik zijn portie dan niet te pakken kon krijgen maar daar ben ik jammer genoeg niet mee weg gekomen Ondertussen is zijn "verliefde bui" gelukkig over en gedraagt ie zich weer een beetje normaal!
Jullie raden het dus al : eten staat nog steeds héél hoog op mijn verlanglijstje en wat ze me ook voorzetten, ik eet alles met veel smaak op! 's morgens na mijn ochtendplasje kan ik bijna niet wachten tot ik mijn ontbijt krijg en ik spring dan ook als een gek heen en weer terwijl vrouwtje alles klaarmaakt In no time is al dat lekkers dan ook verdwenen en als ik dan héél mooi en rustig ga zitten kan ik vrouwtje nog verleiden tot een extra brokje uit Bono's of mama's eetbak
Af en toe krijgen we ook nieuws van mijn broertjes en zusje en blijkbaar hebben ook zij het allemaal goed getroffen bij hun nieuwe baasjes... ze zien er in ieder geval héél gelukkig en goed verzorgd uit op de foto's die ze doorsturen....
Verder doe ik ook nu al mijn naam van "waakhond" alle eer aan want vaak ben ik de eerste om te blaffen als er één of andere onverlaat "ons terrein" durft te betreden Hoe haalt zo'n vogel het ook maar in z'n hoofd om hier een beetje in "onze tuin" te komen !!!
Ook op straat laat ik zomaar niet meer iedereen dicht in mijn buurt komen! Eerst even afwachten en kijken of ze het wel goed met me voorhebben... je weet tenslotte maar nooit wat er tegenwoordig allemaal rondloopt! Alleen de kindjes, die vind ik nog steeds héél lief! meestal vinden die me ook mooi en willen me een keertje aaien... als ik die zie dan maak ik met mijn staart (ook die wordt nog wel eens wat ) mooie cirkelbewegingen zodat ze weten dat ik hun wel zie zitten!!! ja........... kindjes vind ik leuk!!!!
tot zover mijn avonturen van de afgelopen weken.... jullie zien het : ik heb hier altijd wel iets te doen (baasje zegt dat ik dat ook wel nodig heb omdat ik anders m'n energie niet kwijt raak ).Maar af en toe ben ik toch nog een beetje moe van al die inspanningen en ben ik maar wat blij dat ik me even mag terugtrekken in mijn eigen veilige nestje en daar kan genieten van een zalig en deugddoend dutje zoals nu dus....tot de volgende keer maar weer en


WELTERUSTEN

21/08/2005: Esha, 6 maanden.
Hallo!!! ik kom nog even "dag" zeggen
Gisteren ben ik dus precies 6 maanden oud geworden en blijkbaar vonden ze dat hier reden genoeg om er een extra feestelijke dag van te maken!!
Het begon eigenlijk al 's morgens : voor ontbijt kreeg ik nl. niet enkel brokjes maar deze keer ook een beetje yoghurt erbij en lekkere stukjes appel! ik hoef jullie waarschijnlijk niet te zeggen dat dat smullen was!!!! Zelf begreep ik nog niet goed waaraan ik dat allemaal te danken had maar m'n mama was zo lief me in te fluisteren dat ik eigenlijk een klein beetje "jarig" was..... Nog niet voor "echt" natuurlijk maar wel om te oefenen blijkbaar Nu ja, mij niet gelaten hoor!!! als "jarig zijn" gepaard gaat met zulke lekkernijen wil ik dat iedere dag wel zijn

Na mijn ochtendwandelingetje met het vrouwtje kreeg ik toen ineens zo'n reuze-grote kluif! blijkbaar horen "cadeautjes" ook bij dat jarig-zijn en dit was dus MIJN cadeau!!!! Ik zal er in ieder geval wel een tijdje zoet mee zijn denk ik want dat ding is echt megagroot! Ik ben dan maar een uurtje gaan kauwen.... zo bleef het lekker rustig in huis want baasje sliep nog in de voormiddag omdat ie 's nachts had moeten werken nl. Bovendien is een beetje kauwen goed voor mijn tandjes en geef ik "tandplak" geen kans, dus dat was ook mooi meegenomen!
Toen baasje dan eindelijk opstond werd ik uitgebreid geknuffeld en daarna gingen we samen met mijn mama lekker lang wandelen. Het was jammer genoeg wel niet zo'n lekker weertje en we werden dan ook hartstikke nat maar dat kon de pret niet drukken Ik heb me in ieder geval heerlijk kunnen uitleven zodat ik bij mijn thuiskomst meteen een rustig plekje kon gaan opzoeken om een beetje bij te komen!!!
's avonds was er nog een extra verrassing want vrouwtje had spaghetti klaargemaakt en dus kreeg ik bij mijn avondmaaltijd nog wat extra pasta!!!! ja.............. 6 maanden worden was wel héél leuk!

Ondertussen moest ik ook nog even op de weegschaal en ik weeg dus nu precies 26,7 kg! En toen ik werd gemeten (goed voor de statistieken ) wees de meetlat maar liefst 61 cm. aan!!! Nog maar 1 cm. te gaan en dan ben ik dus even groot als de mama baasjes waren in ieder geval héél erg trots op me!!!

Waarschijnlijk hebben jullie dit al gehoord maar vorige donderdag heb ik dus voor het eerst weer mijn broertje Cies gezien! Is best wel een lekker ding geworden hoor Blijkbaar zag die mij ook wel zitten want hij wou steeds maar aan mijn kont snuffelen Dat kon ik natuurlijk niet zomaar over me heen laten gaan en dus heb ik hem maar meteen duidelijk gemaakt dat ik daar NIET van gediend was!!!!! Gelukkig had ie het vrij vlug begrepen en van dan af ging ie zich tenminste een beetje normaal gedragen De baasjes hadden afgesproken aan de vijver waar we altijd gaan zwemmen en dus moest ik Cies ook een "rondleiding" geven want tenslotte ken ik het daar en is dat echt "mijn" plekje Nu moet ik hem wel nageven....... hij was echt wel lief hoor en eigenlijk wou ie alleen maar met me spelen.... en dat hebben we dan ook naar hartelust gedaan!!!! we hebben samen een heleboel lol gemaakt en ik vond het best wel fijn om zo'n leuke speelkameraad erbij te hebben! alleen...... hij moet dus wel nog leren zwemmen Hij bakt er dus gewoon NIETS van en je lacht je een breuk als je ziet hoe ie tekeer gaat Heb hem even mijn "zwemkunsten" gedemonstreerd en hij stond vol bewondering en met open mond te kijken ja........... die jongen kan nog wel iets van me leren hoor!!!!
Maar zijn baasjes vertelden dat ze de dag erna vertrokken naar de Ardennen en dat ze daar heel veel gingen oefenen zodat ie de volgende keer lekker mee kan zwemmen als het balletje wordt weggegooid!
Het was in elk geval een heel leuke ontmoeting en ik kijk er dan ook naar uit om in oktober nog meer van mijn familieleden terug te zien!!!

Verder ben ik nog steeds even lief als altijd en de baasjes zeggen zelfs dat ik het alsmaar beter doe in huis!!!! ik kan nu toch al minstens 5 à 10 minuten stil liggen bij baasje op de bank Nu ja... tegenwoordig is er ook helemaal NIKS interessants op die tv, dus hoe zou je dan willen dat ik stil lig? Er is tenslotte zoveel ander leuks te beleven
Samen met mijn grote broer ga ik er tegenwoordig ook stevig tegenaan we mogen nu al lekker samen spelen en hebben dan de grootste lol maar eigenlijk mag dat enkel buiten want binnen is dat volgens de baasjes een beetje te druk en dus moeten we ons daar een beetje intomen... niet dat dat altijd even makkelijk is natuurlijk... maar goed, we doen ons best.....

Verder gaan we ook nog steeds regelmatig speuren en over mijn vorderingen daar is de baas nog steeds erg te spreken! we zijn zopas nog geweest en alhoewel hij het mij extra moeilijk had gemaakt (heel wat minder brokjes op het spoor ) ben ik er toch maar keurig opgebleven!!! ja.......... ik kan het best hoor!!!!
En voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje hier.... ik heb nog steeds heel veel lol in het leven (vrouwtje noemt mij wel eens het zonnetje in huis ) en ik doe heel hard mijn best om net zo mooi, groot, sterk en flink te worden als mijn grote broer en mijn mama!
Als er weer nieuws is laat ik me nog wel even horen!

04/09/2005: Eran's bezoekje aan Esha.
Ehsa vertelt....

Afgelopen zondag stond er volgens de baasjes iets héél leuks te gebeuren!!! ze vertelden me nl. dat in de namiddag mijn broertje Eran op bezoek zou komen! nou, daar had ik wel oren naar!
Eran is degene die hier tot z'n 9 weken is gebleven en dus heb ik wel een beetje een speciale band met hem.... we hebben samen nl. héél wat afgespeeld in die laatste week en ik was dan ook eventjes niet goed toen ik te horen kreeg dat ie uiteindelijk ook moest vertrekken naar z'n nieuwe baasjes... Als ik het me goed herinner voelde ik me toen heel verdrietig maar gelukkig heeft de mama mij goed opgevangen....
maar nu zou ik hem dus terugzien en dat was natuurlijk iets om naar uit te kijken
In de voormiddag was ik dus best een beetje zenuwachtig en ik kon bijna niet wachten tot hij zou komen!!! Gelukkig kon ik nog even m'n zinnen verzetten met grote broer Bono want we mochten van 't vrouwtje nog even heerlijk ravotten samen...
Maar toen was het eindelijk zover! Rond 14.00 uur werd er gebeld en ik rook gewoon dat mijn favoriete broertje er was!!!
Maar groot was mijn ontgoocheling toen ik eerst nog even in de bench moest wat deden de baasjes nu????? Ik wou niets liever dan m'n broer meteen op mijn eigen, onstuimige manier gaan begroeten en blijkbaar kon dat niet zomaar Ik snapte er niks van
maar alles zal wel z'n redenen hebben zeker en dus mochten we in eerste instantie gewoon even snuffelen aan mekaar door de tralies van de bench heen... In ieder geval : we herkenden mekaar meteen en ik kon best merken aan m'n broertjes staart dat ie ook wel héél blij was me terug te zien! Hij was natuurlijk ook een héél stuk gegroeid en we zijn nu ongeveer even groot denk ik.... hij was wel iets zwaarder dan ik ('t is dan ook een mannetje ) en z'n haren zijn ietsje langer en golvender.... maar hij zag er prachtig uit! wat een kanjer zeg!!!

Gelukkig snapten die tweevoeters wel dat wij stonden te popelen om onze hernieuwde kennismaking verder te zetten en dus mochten we uiteindelijk samen naar buiten toe!! En toen was het hek natuurlijk helemaal van de dam
we hebben daar een vertoning ten beste gegeven!!! het is zelfs zo dat we net 2 uitgelaten pubers leken en het voor vrouwtje dus erg moeilijk was om foto's te nemen, zo vlug gingen wij!!! maar gelukkig (vooral voor jullie dan ) heeft ze toch één en ander kunnen vastleggen en dit komt er zo wel aan....We hebben dus zoals gezegd samen heerlijk gespeeld en geravot!
maar vrouwtje zit me hier te porren om alle details te vertellen dus dat zal ik dan maar doen (al is het niet met volle goesting ) Het zit nl. zo............... tot nu toe had ik in mijn jonge leventje nog niet echt veel tegenstand ondervonden... Buiten mijn grote broer Bono had ik nog niet echt een ander woefke ontmoet die ik niet de baas kon ik neem voor een meisje best wel altijd een stoere houding aan en ik heb dus nog nooit voor een ander hondje moeten onderdoen! Ik was dan ook HELEMAAL niet van plan om me te laten kennen in het bijzijn van mijn broertje Eran!!!! En dus ging ik hem een klein beetje pesten en uitdagen Ik had me één van zijn speeltjes toegeëigend en ging hem daarmee steeds maar zitten uitdagen.... ik liet hem nl. héél dichtbij komen maar net toen ie het wou afpakken ging ik er als een wervelwind vandoor! dit had ik zo al enkele keertjes herhaald en de eerlijkheid gebied me te zeggen : Eran bleef een echte gentleman maar blijkbaar werd het hem opeens een beetje teveel en toen ging hij me eens tonen wie hier eigenlijk DE MAN was dat was dus best even schrikken en na wat gegrom (van beide kanten ) ging ie wijdbeens boven me staan (net als Bono soms doet als het hem teveel wordt) en toen.... ja,.... toen had ik het dus begrepen!
Ik heb dus mijn meerdere moeten erkennen tja.... je kan nu eenmaal niet alles hebben in het leven.... Ik heb me er dus wijselijk bij neergelegd en van toen af ging alles weer normaal! Ik mocht hem dus best een beetje plagen en "hard to get" spelen maar hij moest natuurlijk OOK eens winnen!
maar verder ging het dus supergoed en ik vond hem echt wel een kanjer hoor! hij zag mij ook wel zitten denk ik want hij bleef steeds maar in mijn buurt en hij fluisterde me in mijn oor dat ik wel hééééééél lekker rook (dat hebben zelfs de baasjes niet gehoord, hihihihi... ) En wat er zich allemaal heeft afgespeeld onder de struiken weten ze ook lekker niet maar leuk was het in ieder geval!!!!
Véél te vroeg naar mijn zin kwam dan ook het afscheid (al moet ik wel bekennen dat we beiden helemaal uitgeteld waren). Ik hoop in ieder geval dat we mekaar gauw weer terug zien want zo'n namiddagje samen zie ik nog wel eens zitten! Misschien komt ie ook wel naar onze reünie in oktober,... hopen maar!
Dus toen ie vertrokken was ben ik lekker in m'n bench gaan liggen en heb ik zalig gedroomd..... maar waarover????? dat blijft mijn kleine geheimpje
liefs van jullie Esha!

01/10/2005: Update Esha.
Zomaar onverwacht heb ik even de tijd gevonden om tussen mijn drukke bezigheden door jullie even op de hoogte te brengen van de laatste nieuwtjes hier!
't is nl. alweer een tijdje geleden dat ik "in the picture" ben geweest en ik moet er toch voor zorgen dat jullie mij niet gaan vergeten Gelukkig houdt vrouwtjesbaas jullie wel min of meer op de hoogte maar op deze manier ben ik tenminste zeker dat ze niets vergeet en dat jullie de "ongekleurde versie" te lezen krijgen
effe denken wat ik jullie zoal kan vertellen....... Eerst en vooral natuurlijk : mijn gezondheidstoestand is nog steeds "optimaal" te noemen! Ik ben ondertussen al ietsje groter dan de mama (tja... ik heb blijkbaar de lange poten van mijn papa geërfd...) en ook mijn gewicht gaat nog steeds in stijgende lijn! Gelukkig hoef ik dus nog niet op "mijn lijn" te letten want daar zou ik het wel héél moeilijk mee hebben Ik eet nl. graag en liefst ook veel!!! Alles wat ze me hier voorschotelen gaat erin als zoete broodjes!!! Ik vind vooral de groentebouillon van 't vrouwtje héél erg lekker (mjammie!!!) en het schijnt bovendien ook nog gezond te zijn, dus da's mooi meegenomen Maar ook het ontbijt zeg ik niet neen tegen want vaak krijgen we bij de korreltjes een extraatje zoals een sneetje brood, beetje yoghurt, stukje appel of banaan..... ja.... het hotel valt hier echt wel goed mee
Verder kom ik dus heel goed overeen met m'n grote broer Bono! wij zijn echt wat je noemt : 8 poten op 1 buik!!!! Eigenlijk willen wij altijd wel samen gek doen en ravotten maar ik heb ondertussen begrepen dat we het hier in huis best een beetje rustiger aan doen.... Niet dat ik altijd meteen luister hoor (je moet tenslotte toch een beetje tegengas geven hier aan die tweevoeters) maar uiteindelijk moet ik meestal wel het onderspit delven in huis wordt NIET wild gespeeld!!!! best wel streng hé????? Maar ach, ze zullen d'r wel hun redenen voor hebben zeker? In ieder geval : buiten gaan we wel lekker onze gang en gelukkig mag dat dan ook De mama speelt ook af en toe nog even gezellig mee maar blijkbaar zijn mama's toch al ietsje bezadigder en dus houdt ze het na een tijdje meestal wel voor gezien.... ben ik effe blij dat ik nog zo'n actieve broer heb!!!
Gisteren was ook héél leuk!!!! samen met de baasjes mochten we nl. mee op "verkenningstocht".... ze gingen een wandeling uitstippelen voor aanstaande zondag (dan gaat onze reünie nl. door) en wij mochten gezellig met ze mee! Ergens komen waar ik nog niet eerder ben geweest is altijd leuk natuurlijk en daar zijn lekker veel vreemde geurtjes te ontdekken het grootste deel van de wandeling konden we ook gewoon los, dus dat was helemaal te gek het was er ook wel mooi en rustig wandelen en af en toe kwamen we voorbij een weide met schapen, of koeien en zelfs paarden hebben we gezien! Nu vind ik paardjes wel leuk want we hebben er hier vaak 2 naast de deur lopen (Joy en Chinouk en daarmee ben ik echte beste maatjes) maar die op de wandeling hadden het niet zo erg op hondjes begrepen denk ik ze gingen in ieder geval hard lopen toen wij d'r aan kwamen.... Ik heb samen met m'n broer ook nog één of ander waterkieken opgejaagd (een snip of patrijs was het denk ik ) maar dat vond vrouwtjesbaas dan weer niet zo lief van ons waarom???? Ik zou het echt niet weten hoor In ieder geval ; we hebben "het" niet te pakken gekregen zelfs niet onder ons twee!
maar verder verliep alles héél rustig hoor... de wandeling is superleuk en het zal vast dolle pret worden volgende zondag met al die Hovawartjes!!!! ik kijk er al reikhalzend naar uit! niet in het minst natuurlijk omdat ik weer de meeste van mijn nestgenootjes zal terugzien maar ook kan kennismaken met mijn halfbroers en -zussen en dat zijn er ondertussen best héél wat!
Ik ga zo nog even lekker naar buiten toe met het vrouwtje en strakjes mag ik misschien wel mee naar de training met de baas!!!
Ik breng na volgende zondag met plezier verslag aan jullie uit over onze reünie.... dat wordt supergezellig, weet ik nu al
Zo, nu zijn jullie weer helemaal "bij".... dikke poot van jullie Esha

19/10/2005: Esha is back!!!
Hier ben ik nog een keertje!
dacht zo bij mezelf : "hoog tijd dat ik de mensen nog even ga informeren"
Morgen word ik alweer 8 maanden (ja, de tijd staat niet stil...) en dus moest ik er vandaag weer aan geloven Ik moest dus weer gemeten en gewogen worden....zucht.... Niet dat dat zo erg is natuurlijk maar ik snap gewoon niet waar dat allemaal goed voor is Baasjes zien zo toch ook wel dat ik in "super-shape" ben?????
In ieder geval..... de statistiek is weer aangevuld! schofthoogte : 64 cm en gewicht : precies 30 kg. Daarmee ben ik precies 2 cm GROTER dan mijn mama! en op de kop af 3 kg lichter....dat laatste is wel leuk natuurlijk want dat wil zeggen dat ik best nog een beetje dikker mag worden en dus nog steeds evenveel lekkers toegestopt krijg
de baasjes waren héél tevreden en zeggen dat ik goed op weg ben om een knappe en flinke Hovawartdame te worden! Net of ik dat nog niet wist Verder verloopt alles hier de laatste tijd heel rustig (beetje TE rustig als je 't mij vraagt ) Volgens de baasjes gedraag ik me ronduit schitterend maar zelf ben ik dringend toe aan een beetje actie Tenslotte mogen ze niet denken dat ze het ergste nu wel gehad hebben ik moet mijn naam van "Hovawart" toch wel een beetje eer aandoen, niet????
het enige wereldschokkende wat ik hier onlangs nog heb uitgespookt is een beetje knagen aan m'n hondenkleedje en dat was dan nog omdat ik me verveelde..... Ik ga in ieder geval niet bij de pakken blijven zitten en jullie op je honger laten : deze dame laat nog van zich horen, let maar op
Ik heb ook nog niet de kans gekregen om jullie mijn relaas te doen van onze reünie.... vrouwtjesbaas heeft natuurlijk al één en ander verteld maar het verhaal van op de eerste rij hebben jullie nog niet gehad! En als ik zeg 1ste rij, dan mogen jullie dat ook letterlijk nemen... ik heb nl. (eerst met de baas en later met Naomi) steeds op de eerste rij gelopen en dus had ik sowieso het beste plaatsje!
alleen jammer dat vrouwtje door alle drukte bijna geen enkele foto van mij heeft kunnen nemen ik was eerlijk gezegd wel een beetje ontgoocheld maar gelukkig heeft ze dat later in de week goedgemaakt door keiveel foto's van mij en Bono te nemen tijdens ons zwempartijtje!!!
Maar om op de reünie terug te komen : ik heb dus wel een geweldig leuke dag gehad het was heerlijk al mijn broers, zusje en andere familieleden terug te zien! wat een vrolijke bende zeg!!!
we hadden dan ook heel wat beziens onderweg... iedereen bleef staan om ons aan te staren want we vormden duidelijk een attractie en buiten een beetje gegrom hier en daar hebben we ons allemaal voorbeeldig gedragen! nu ja, we moesten tenslotte eerst elk onze plaats in de meute bepalen toch?????
Maar hoe jong en onervaren ik ook ben, mijn positie voorin heb ik toch maar mooi gevrijwaard natuurlijk MOESTEN ze ons wel volgen want wij waren lekker wel de enigen die de weg wisten
Wat ik ook super vond was dat ik mijn enige echte zusje heb terug gezien! maar een beetje raar was het wel het leek wel of ik naar mijn spiegelbeeld keek, zo'n gelijkenis was er tussen ons! ze noemden ons in het nestje wel eens de "olijke tweeling" maar volgens de baasjes lijken we nu nog feller op mekaar dan voorheen! Enka is in ieder geval ook erg leuk en net als ik probeert ze de "mannen" in ons familie eronder te houden ze had in ieder geval algauw een aanbidder : Darshan viel als een blok voor haar wat kunnen jongens zich toch aanstellen maar gelachen hebben we wel!!!! al bij al dus een zeer geslaagd evenement! van mij mogen ze dit best nog een keertje overdoen
En vorige zondag gingen de baasjes op bezoek bij Djarno! jammer genoeg mochten wij hondjes niet mee ze gingen nl. met dat ding op 2 wielen en lieten ons dus zomaar achter gelukkig bleven de 2 meiden wel thuis om op ons te passen.... ik had nochtans graag Djarno even gezien want hij kon er nl. niet bij zijn op de reünie maar hij komt mij vast nog wel eens een keertje hier opzoeken!
dus zoals jullie merken : het is de laatste tijd vrij rustig in mijn wereldje, op een enkele uitschieter na, zo af en toe..... ik moet dus dringend iets gaan verzinnen om opnieuw over mij te doen spreken misschien kan ik daar zo meteen al mee beginnen want ik mag mee met de baas en Bono naar de training kan ik lekker nog even proberen om die mouw van de pakwerker af te pakken ik heb er nu al zin in!!!!
Ik hoor dat de baas zich stilaan klaarmaakt dus ik ga er ook vandoor....hoop dat jullie weer een beetje genoten hebben van mijn verhaal, al was er deze keer niet echt iets spannends te melden maar.................................................................................................. daar wordt zeker aan gewerkt!!!!
see you all later!!!!

18/11/2005: Esha, bijna 9 maanden.
Ik dacht zo bij mezelf : wat is het alweer een tijd geleden dat ik jullie nog iets heb verteld!.... hoog tijd dus voor even een korte update!

eerst wou ik even vragen hoe lang ik hier eigenlijk nog in dit hoekje moet posten???? Is het echt waar dat ik nog beschouwd wordt als "pup" tot ik 12 maanden ben geworden??? dat zegt m'n vrouwtje nl. maar ik verdenk er haar van dat ze me graag nog een beetje onder de knoet wil houden en misschien denkt ze dat wel te kunnen als het haar lukt me dat te doen geloven????
In ieder geval..................... ik VOEL me helemaal geen pup meer en ik ZIE er ook helemaal niet meer zo uit! en als vrouwtje eens wat beter naar mijn tanden zou kijken, zou ze dat vanzelf wel merken ook
Niet zonder trots kan ik jullie overigens melden dat ik ondertussen de 65 cm schofthoogte heb bereikt (dus mooi 3 cm groter dan mijn mama!!!) en een goeie 30 kg. weeg.
Veel groeien zal ik volgens de baas nu waarschijnlijk niet meer doen maar ik moet nog wel een beetje "volume" krijgen wat dat ook moge wezen Ik ben dus best een grote meid en heb ondertussen mijns inziens de naam "Hovawart-dame" echt wel verdiend!!!
Ik gedraag me dan ook steeds meer en meer als een echte dame, tot spijt van wie 't benijdt.... In huis ben ik echt een "modelhond" geworden en ik gedraag me héél welopgevoed en netjes! Dat moet ook want de laatste tijd komt er hier weer vrij veel volk over de vloer en dan moeten we een goede indruk maken van de baasjes 't is dat ze het zo lief vragen en dat we achteraf een lekkere beloning krijgen natuurlijk want anders zou ik ze wel eens laten zien dat Hovi's niet ALTIJD zo'n lieverdjes zijn alhoewel.............
die tweevoeters vallen eigenlijk best mee en we worden echt wel héél erg veel geknuffeld en da's altijd wel mooi meegenomen natuurlijk... maar soms is de verleiding natuurlijk wel groot en durf ik me al eens een keertje te laten gaan vooral als ze druk bezig zijn met praten (want daar kunnen die tweevoeters wat van hoor )....
Zo heb ik pas vorige week nog een beetje liggen kauwen op één van de bezoekers zijn veters!!! ik moet zeggen : ze waren best lekker ook! Eerst hadden ze nog niks in de gaten, ik ben nl. héél erg handig daarin en doe maar net of ik een beetje zit te likken...maar plots had vrouwtje het wel gezien en toen was het uit met de pret natuurlijk! spelbreekster
maar verder ben ik zoals gezegd erg flink in huis! Nu moet ik wel zeggen : de baas geeft ons gelegenheid genoeg om lekker te ravotten en spelen buitenshuis en meestal ben ik daarna wel toe aan een beetje rust en eens lekker op de bank kruipen 's avonds en dicht tegen je baasjes aan gaan liggen heeft natuurlijk ook z'n charmes! maar dan moet ik wel stil liggen en dus luister ik

Buiten is het natuurlijk nog steeds dolle pret! daar kan ik me volop uitleven en lekker gek doen met m'n broer en m'n mama!!!! Ik ben de laatste dagen jammer genoeg wel een beetje slapjes ik heb nl. steeds de indruk dat ik iets kwijt moet maar vaak komt er dan niet veel??? en het rommelt ook wel een beetje in m'n buik Dus moest ik gisteren mee met de baas naar de DA. In eerste instantie vond ik dat wel leuk want Johan is best een lieve man maar het is me toch niet zo goed bekomen deze keer Nadat m'n baas hem had verteld wat de klachten waren ging ie me even "inwendig" onderzoeken zei die... ik wist niet echt wat ik me erbij moest voorstellen maar luttele seconden later wist ik het wel! wat was me dat een vervelend onderzoek zeg!!! gelukkig duurde het niet al te lang en kreeg ik nog een lekker brokje achteraf omdat ik zo flink was geweest! In ieder geval : ik krijg nu pilletjes en daarmee zou mijn probleem moeten overgaan... ik hoop het wel maar ze lijken toch wel te helpen heb ik de indruk....

Verder ben ik vandaag nog iets héél vervelends tegengekomen en ik moet bekennen..... het is ook niet de eerste keer!
Deze morgen op de wandeling met de baas kon ik nl. m'n nieuwsgierigheid weer niet bedwingen en dus moest ik even "die draad" van naderbij gaan onderzoeken... nu bleek "die draad" toevallig wel weer elektrisch geladen te zijn was me dat even schrikken zeg!!!! ik ben als een gek heen en weer beginnen rennen en volgens de baas ging ik te keer alsof er dynamiet in mijn ......... zat je zou voor minder natuurlijk! zou wel eens willen zien hoe hij zou reageren
Dit flikken ze me dus NOOIT meer! voortaan kijk ik echt wel uit waaraan ik snuffel!!! een bewogen ochtendwandeling is dus het minste wat je hiervan kunt zeggen....

En daarom heb ik me dus deze namiddag maar lekker gedeisd gehouden! heb heerlijk in het herfstzonnetje achter het raam geslapen en zo meteen mag ik samen met vrouwtje nog even door de wijk hier kuieren! gelukkig hebben ze hier niet van die enge draad!
Zo........................... nu weten jullie weer een beetje hoe het met me gesteld is ik beloof jullie verder op de hoogte te houden van al mijn avonturen! tot gauw dikke poot van jullie Esha

Kattebelletje voor Ara en Danka (twee andere Hovadames).
Hallo hovadames!!!!

hier is jullie Belgische vriendinnetje nog een keertje ik heb na Ara's opmerkingen op m'n vorige verhalen even diep zitten nadenken (m'n hoofd deed er zowaar zeer van ) en ben tot de conclusie gekomen dat ik inderdaad dringend iets aan mijn imago moet gaan doen tenslotte ben ik inderdaad nog een puber en dan ben je eigenlijk aan jezelf verplicht om één en ander uit te halen natuurlijk

Danka, jij bent nu nog maar een pup maar dat neemt natuurlijk niet weg dat je hier wat kan van opsteken voor in de toekomst, dus meissie spits je oortjes maar!!!!

Na even te hebben overwogen hoe ik het beste kon te werk gaan kreeg ik ineens onverwachts de kans om een beetje kattenkwaad uit te halen
Vorige week ging de baas nl. met Bono fietsen en ik mocht (zoals altijd trouwens) NIET mee Dit vind ik dus echt oneerlijk!!! (ook al zeggen die tweevoeters dan dan het voor m'n eigen goed is en dat ik voorlopig nog een beetje te jong ben )
In ieder geval : ze lieten mij dus gewoon achter maar zodoende had ik alle tijd om op mijn plan te broeden
Toen ze eindelijk terugkwamen wou Bono natuurlijk ook niet meer met me spelen (die was te moe natuurlijk) en de baas liet hem dan maar binnen..... Gelukkig mocht ik nog even in de tuin rondlopen en toen kreeg ik een geniale ingeving!

De baas had nl. zijn fiets laten buiten staan en nieuwsgierig als ik ben ging ik daar even aan snuffelen..... Toen zag ik plots dat er nog een drinkbus in de houder zat Ik heb er dus niet beter op gevonden om daar eens flink mijn tandjes in te zetten en te proberen het dopje eraf te bijten dat is me niet helemaal gelukt maar er is in ieder geval flink wat schade toegebracht aan de drinkbus En het mooiste moet nog komen......................................... de baas had het zelfs helemaal niet gezien
tot vandaag dus..... toen heeft ie nl. opnieuw z'n fiets gebruikt om met mama op stap te gaan en toen ie terug kwam kreeg ie het plots in de smiezen Ik heb natuurlijk wijselijk gedaan alsof mijn neus bloedde maar of ze er zijn ingetrapt valt te betwijfelen.... In ieder geval : ik werd erbij geroepen maar ik heb dus mijn meest onschuldige blik opgezet... Bewijzen dat het van mij komt kunnen ze toch niet al zijn de vermoedens wel sterk natuurlijk! :Dit was dus mijn eerste wapenfeit deze week!

Ik vond jouw idee om op het aanrecht te kijken ook wel leuk Ara alleen zijn ze daar hier wel op voorzien heb ik de indruk.... Het is voor mij natuurlijk ook niet zo makkelijk om iets te mispeuteren aangezien er hier mij al 2 zijn voorgegaan en die tweevoeters dus op één en ander bedacht zijn. daarom laten ze ook bijna nooit iets eetbaars op het aanrecht liggen....maar gisteren kreeg ik plots onverwacht toch een buitenkansje!!! Baasje wou de laatste wafels van zondag gaan op eten en die ging ie even warmen in de microgolf. Er was echter ook nog een beetje van dat witte spul over wat ze "slagroom" noemen.... En dat zette hij gewoon op het aanrecht Terwijl ie even niet keek heb ik dus even aan de kom gelikt wat is dat lekker spul joh!!!! Jammer genoeg hadden ze ook dat meteen gezien en uiteraard kreeg ik dus géén tweede kans maar het is me toch maar mooi gelukt, al was het dan maar voor 1 lik!
Zo moet dat dus Danka!!!!

En wat denk je Ara???? Doe ik zo mijn naam een beetje eer aan??
Als je nog tips hebt....................

December: Juffra Esha vertelt.
We zijn ondertussen alweer bijna een maand verder en dus is het de hoogste tijd om jullie nog even verslag uit te brengen van mijn belevenissen....
Volgende week dinsdag word ik dus 10 maanden en zo stilaan komt mijn eerste verjaardag dichterbij. Toch wel een hele mijlpaal in mijn leventje denk ik en ik kijk er dan ook reikhalzend naar uit! Hopelijk plannen de baasjes een leuk feestje voor me en krijg ik lekker veel cadeautjes maar da's voorlopig dus nog een beetje toekomstmuziek....

Ondertussen gaat mijn leventje hier verder z'n gewone gang.... echt héél ondeugend ben ik sinds mijn laatste wapenfeiten niet meer geweest, tenminste toch niet zo dat ik me er nog iets van herinner Natuurlijk probeer ik her en der nog wel even mijn tandjes in te zetten maar da's nu ook niet meteen iets wereldschokkends... zo probeerde ik vandaag nog even aan het hek te knagen terwijl de baas er op uit was met mijn mama... jammer genoeg geeft de baas altijd opdracht aan het vrouwtje dat ze ons (mij en mijn grote broer) in het oog moet houden en dus kwam zij al gauw kijken waarom we plots niet meer achteraan in de tuin te zien waren tja... toen kreeg ik op mijn donder natuurlijk Verder probeer ik ook altijd te helpen bij het koken al lijkt vrouwtje daar niet echt van onder de indruk ik probeer er altijd met mijn neus bovenop te gaan staan als ze iets klaarmaakt! tenslotte moet ik toch weten wat de pot schaft en controleren of ze alles wel goed doet als ze me nou maar eens een keertje liet 'voorproeven' dan zou ik haar kunnen duidelijk maken of alles wel in orde is.... geef toe : zo'n voldane Hovawart blik met pretoogjes en een lange tong die de lippen aflikt is toch wel de beste graadmeter die je je kan dromen??? Maar jammer genoeg trapt ze daar dus niet in en ze valt ook helemaal niet voor mijn zielige blik al doe ik nog zo mijn best En toch......... ik geef het niet op!!! als ik maar lang genoeg volhoud zal er best wel eens iets te rapen vallen, dar ben ik zeker van! tenslotte krijg ik toch ook al de randjes van de kaas als ik heel rustig blijf wachten zo zie je maar............ geduld wordt af en toe heus wel beloond!!! Waar vrouwtje het verder ook op d'r heupen van krijgt af en toe is het feit dat wij altijd met ons drietjes in de keuken willen zijn als zij begint aan het eten!toegegeven.... het zal vast niet altijd even handig en makkelijk zijn om over die drie Hova-lijven heen te stappen en je benen niet te breken maar da's voor ons wel de enige kans natuurlijk om iets extra mee te pikken! je weet tenslotte maar nooit dat ze iets eetbaars laat vallen
Verder heb ik ook de "naar het schijnt onhebbelijke gewoonte" om met m'n neus tot tegen de kookpotten te gaan staan als die op het vuur worden gezet vrouwtje zegt dat het zal duren tot ik me eens zal verbranden maar ik weet best wat ik doe hoor! die lekkere geurtjes die uit die potten ontsnappen oefenen echter zo'n danige aantrekkingskracht op me uit dat ik het gewoonweg niet kan laten
Verder hebben ze hier vorige week ook zo'n ding neergezet wat ze een "kerstboom" noemen??? Natuurlijk moest ik daarbij zijn en ze snapten weer eens niet dat ik gewoon wou helpen!!! Ik moest dus uit de buurt blijven maar stiekem probeerde ik toch altijd weer dichterbij te sluipen.... het is best wel mooi geworden moet ik zeggen : ze hebben er ballen in gehangen en vreemde harige wezentjes (blijken knuffelbeertjes te zijn ) en daarnaast natuurlijk ook lichtjes!!! Da's echt heel mooi 's avonds in het donker : ze geven zo'n mooie glans en ik kan er echt geboeid naar liggen kijken! Af en toe probeer ik er even dichterbij te gaan maar dat ding prikt in m'n neus en da's nou niet meteen zo'n fijn gevoel dus heb ik wijselijk besloten om er van op afstand van te genieten...
Verder gaan we natuurlijk nog lekker veel wandelen en dan kan ik heerlijk ravotten met mama en Bono! Da's echt nog steeds mijn lust en mijn leven zeker als het zo lekker hard waait en de blaadjes om me heen vliegen! ik probeer ze telkens te pakken te krijgen maar meestal lukt me dat niet zo goed
Af en toe jaag ik ook nog eens een wandelaar de stuipen op het lijf door er als een gek op af te rennen tot baasje me natuurlijk tot de orde roept en ik op de rem moet gaan staan!
Dan zijn ze ineens héél verwonderd dat ik zo goed luister en maak ik in 1 klap m'n baasje weer trots op mij ja............ ik weet best hoe ik het aan boord moet leggen hoor! Ook naar de hondenschool gaan we nog steeds en da's telkens weer dolle pret! ondertussen mag ik al bijten op zo'n speciaal "doekje" van de pakwerker en hij en ik zijn beste maatjes geworden!

Dat waren zowat de hoogtepunten van de afgelopen maand, niet echt iets spectaculair maar ach.......... het leven is soms ook heel mooi op deze eenvoudige manier! en als ik de baasjes mag geloven staat er mij en broer Bono volgende week iets spannends te wachten we moeten nl. ergens heen en daar gaan ze "filmopnames" maken van ons beidjes het zal me benieuwen wat dat nu weer wordt???? Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte!
tot binnenkort dus en voor nu een natte lebber van jullie Esha

19/02/2006: Morgen........
ben ik lekker jarig!!!! jaja..........het is zover! eindelijk hoor ik niet meer bij de "puppies" maar vanaf morgen ben ik een heuse jonge HOVAWARTDAME Nu ja, voor mijn gevoel ben ik dat eigenlijk al véél langer hoor Zeker nu ik pas kort geleden echt "vrouw" geworden ben Gelukkig had mama me daarover een beetje verteld op voorhand want het was echt wel eventjes schrikken.... ik kreeg plots zo'n raar gevoel in m'n buikje en eigenlijk voelde ik me gewoon niet meer zo lekker als anders m'n broer daarentegen dacht daar duidelijk wel anders over!! hij was gewoon niet bij me weg te slaan En daarnaast ging ie zich nog héél erg aanstellen ook hij ging plots liedjes voor me zingen (en jullie willen echt niet weten hoe ie daarbij tekeer ging ) en hij liet zowaar z'n eten staan dan ben je wel helemaal knetter natuurlijk! hij gedroeg zich echt even gek als toen die keer mijn mama "loops" was...en het werd nog erger!!!! 5 dagen na mij kreeg mama ook dat rare gevoel in d'r buik en toen had Bono het helemaal niet meer
Gelukkig is ondertussen die heisa ook achter de rug en doet ie weer een beetje normaal!! zo heb ik hem stukken liever in elk geval! Nu ravot ie weer als vanouds met me en hebben we samen lekker veel lol Onze mama is de laatste tijd een beetje rustiger geworden... ze heeft me verteld dat ze op bezoek is geweest bij onze papa en dat dat héél romantisch was ze zegt dat er zelfs een kansje bestaat dat er binnenkort weer piepkleine broertjes en/of zusjes zullen geboren worden daar ben ik natuurlijk héééééééél benieuwd naar en ik hoop dan ook dat dit inderdaad zo zal blijken! Ik kan het zelf niet geloven maar volgens mijn mama wegen die amper 500 gr. en ben ik ook ooit zo klein geweest het zal mij benieuwen maar ik zou het wel héél leuk vinden om er ineens weer enkele kleine vriendjes bij te krijgen!!! duimen jullie dus even met me mee????
Verder gaat het hier uitstekend met me! ik ben ondertussen al echt een grote meid en sta hier best mijn mannetje tussen mama en m'n grote broer! Ik blaf zelfs vaak als eerste als er plots iets of iemand in onze tuin durft te komen Ik ben tenslotte een echt Hovawart en waak dus voor mijn baas Voor de rest gedraag ik mij meestal zoals het een heuse jongedame betaamt.... Ik ben wel gek op "bankliggen", zelfs zonder dat ik daar de toestemming voor vraag nu ja, het ligt ook zo lekker zacht en van daaruit heb ik zo'n goed overzicht! Meestal moet ik wel afdruipen als de baasjes het in de smiezen krijgen want eigenlijk mag ik er enkel op als zij d'r ook zitten nu ja..... "you can't blame a girl for trying".... Waar ik wel héél flink in ben : als baasjes het eten voor me klaar maken dan ga ik rustig zitten afwachten op m'n plekje tot het mij wordt voorgezet!!! Vroeger sprong ik nog al eens als een gek heen en weer maar de tijd heeft mij geleerd dat ik veel vlugger eten krijg als ik braaf en rustig ga zitten, dus........... ja!!! ik ben misschien wel gek maar lang niet dom Soms heb ik nog wel eens iets wat m'n baasje als "kuren" bestempelt ja geef toe.... het is ook niet altijd even leuk om zomaar METEEN te luisteren als ze iets vragen en METEEN te doen wat ze je zeggen! dus probeer ik de baas maar even een beetje uit te testen Meestal zonder veel resultaat maar ach... ik heb tenminste mijn pleziertje gehad! Mama zucht dan eens een keertje en schudt met haar hoofd maar stiekem zie ik haar denken : "zo was ik ook toen ik jonger was" en zolang mama zich niet echt druk hierover maakt is er niet echt veel aan de hand toch???? Tenslotte moeten die tweevoeters hier er toch af en toe eraan herinnerd worden dat ze nog een "puber" in huis rondlopen hebben... en pubers hebben streken, da's algemeen bekend!

Voor de rest wordt ik hier echt wel in de watten gelegd en hebben ze echt het beste met me voor! ik krijg nog steeds heel veel lekkers en ben zoals bekend nog steeds gek op alles wat maar enigszins met eten te maken heeft.... Zo probeer ik dus ook af en toe iets "onbekends" toe te voegen aan mijn menu...ik hou nu eenmaal van een beetje afwisseling dat me dat niet altijd even goed bekomt is natuurlijk een minder leuk aspect van de zaak maar ook daar til ik niet te zwaar aan! Als ik zoiets "vies" heb opgegeten komt het meestal na een paar dagen wel weer goed en dan weet ik dat ook weer voor de volgende keer

Zo, ik wou langs deze weg nog een héél prettige 1ste verjaardag wensen aan al mijn broers en natuurlijk m'n enige zusje!!! Ik hoop dat jullie morgen een beetje extra verwend zullen worden en hoop gauw nog eens van jullie te horen! Als jullie leuke tips hebben om eens iets "ondeugends" uit te halen..... jullie weten me te vinden! Ik ben nl. altijd in voor een geintje!!!

dikke knuffel en een lebber van jullie Esha